Expositie Bianca Runge in Goes biedt ‘mogelijkheid tot bezinning’

GOES - In de Grote of Maria Magdalenakerk in Goes is nog tot en met zaterdag 1 februari de tentoonstelling ‘Labyrinth of the Future’ van Bianca Runge te zien. In het kader hiervan is vorige week een ‘bomenactie’ gehouden. Bij de witte paardenkastanjeboom in de Manhuistuin werd zaterdag stilgestaan bij de belangrijke rol die bomen voor het klimaat spelen. Ook waren Ira von Harras van de Zeeuwse Milieu Federatie (ZMF) en Anouk Guilliet van Meer Bomen Nu Zeeland aanwezig om hier meer over te vertellen.

Naast de bomenactie worden er nog andere activiteiten rondom de expositie georganiseerd. “Zaterdagmiddag is er een celloconcert met het thema ‘bomen’”, vertelt Bianca. De week daarop zal er een dansvoorstelling gegeven worden. “Ik vind het mooi dat je door middel van verschillende disciplines mensen kunt aanzetten om te denken over bomen. Bij de tentoonstelling liggen boeken over dit thema ter inspiratie en bezoekers kunnen bovendien hun antwoord op de vraag ‘hoe kunnen we de toekomst mooier maken?’ op een papier schrijven en ophangen.”

Droomlandschap

Runge werkt al zo’n tien jaar aan haar bomententoonstelling en voegt hier regelmatig elementen aan toe. “Ik vind het erg dat er zo veel bomen gekapt worden. Het is wetenschappelijk bewezen dat bomen met elkaar communiceren. Als er één grote boom gekapt wordt, moeten hier 2700 boompjes voor terug geplant worden. Ik wil hier aandacht voor vragen door zelf een ‘bos’ aan te leggen. Het is een soort droomlandschap met nu vijftien bomen erin. Elke boom heeft zijn eigen verhaal. Hoe meer je kijkt, hoe meer je ziet. Ik heb veel luxeproducten, zoals kralen, bont en trouwjurken verwerkt om aan te geven hoe achteloos mensen vaak met materialen omgaan.”

‘In tegenstelling tot een doolhof verdwaal je niet in een labyrint’

Toch wil Runge met haar tentoonstelling een positief perspectief op de toekomst bieden. “Ik wil juist ook het mooie benadrukken; daar waar mensen wel in samen kunnen komen. Culturele verschillen vallen weg als je naar kunst kijkt. Ik heb bewust gekozen om in de titel van de tentoonstelling het woord ‘labyrinth’ te gebruiken en niet het woord ‘doolhof’. In tegenstelling tot een doolhof verdwaal je niet in een labyrint. Dit is een plek van bezinning, waar je naar binnen toe gaat bij jezelf.”

Kijk voor meer informatie op biancarunge.nl.