Jarige Nel de Jonge met burgemeester Gerben Dijksterhuis van de gemeente Borsele.
Jarige Nel de Jonge met burgemeester Gerben Dijksterhuis van de gemeente Borsele. Foto: Britta Janssen

Nel de Jonge is honderd jaar: ‘Kunnen we opnieuw beginnen met tellen’

Door: Britta Janssen Algemeen

HEINKENSZAND - Omringd door haar familie vierde Nel de Jonge-Doene uit Heinkenszand dinsdag haar honderdste verjaardag. “Het is een feest dat ik honderd ben geworden”, vindt de jarige, die zo’n zestig jaar in Ovezande heeft gewoond. “Nu kunnen we opnieuw beginnen met tellen”, grapt ze.

In het zaaltje van woonzorgcentrum Rietzanger in Heinkenszand, waar Nel de Jonge sinds een paar maanden woont, is de sfeer feestelijk, met vrolijke versieringen, gebak en ander lekkers, foto’s en mooie verhalen uit het leven van de jarige. En veel familie. Haar man Lau is helaas in 2003 overleden, maar haar zoon Leo en dochter Addie en haar kleinkinderen zijn erbij. “Ik heb zelfs al twee achterkleinkinderen”, straalt de overgrootoma tussen de cadeaus. 

Maatje

Bloemen, kaarten, boeken; de jarige is goed verwend. Ook burgemeester Gerben Dijksterhuis komt langs met een fleurig boeket om de jarige te feliciteren namens de gemeente Borsele. “Wat mooi dat u al uw hele leven in onze gemeente woont”, zegt hij. 

Cornelia de Jonge is op 11 februari 1925 geboren in Kwadendamme, dat toen nog onder de gemeente Hoedekenskerke viel. Ze is de oudste van acht kinderen in het gezin Doene. Alleen haar jongste zus Gre (89) leeft nog. Zij viert de mijlpaal ook gezellig mee. 

Tot hoge leeftijd heeft de jarige zelfstandig gewoond in Ovezande. De laatste tijd is ze een paar keer gevallen en is ze verhuisd naar het woonzorgcentrum, waar er goed voor haar wordt gezorgd. Ze weet nog veel van vroeger. De Tweede Wereldoorlog en de Watersnoodramp staan in haar geheugen gegrift. Haar man Lau zal ze ook nooit vergeten. “Mijn maatje... We hebben ons 50-jarig huwelijk kunnen vieren”, vertelt ze. 

Zorgzaam

Zoon Leo typeert zijn moeder als zorgzaam. “Ze heeft veel aandacht en zorg voor haar omgeving.” Ze kan niet meer alles zelf, “maar ik blijf proberen, zoals met lopen.” Dat doorzettingsvermogen heeft er volgens haar familie aan bijgedragen dat ze honderd jaar is geworden. “Blijven doorgaan en zelf dingen doen, dat vindt ze belangrijk”, aldus haar schoondochter.



Blijf op de hoogte van het lokale nieuws uit jouw regio met onze dagelijkse nieuwsbrief