
SRV-man Wim Koens uit Nisse stopt na 45 jaar met zijn rijdende winkel: ‘Mijn klanten voelen echt als familie’
Door: Jeppe Rottier AlgemeenNISSE - Na zo’n vijfenveertig jaar blijft de sleutel binnenkort definitief uit het contact van de rijdende winkel van Wim Koens uit Nisse. Het goede contact dat hij heeft opgebouwd met de klanten in Nisse en andere dorpen zal ongetwijfeld blijven bestaan, maar dan zonder de rijdende winkel.
De klassieke SRV-wagens, de afkorting staat voor Samen Rationeel Verkopen, die vroeger door de wijk kwamen en waar velen hun boodschappen deden. Het is een fenomeen dat de meeste mensen die geboren zijn voor de eeuwwisseling nog wel kennen, maar de jongere generaties vaak niet meer. In 1970 reden er in Nederland volgens Wikipedia nog zo’n tweeduizend rijdende winkels rond. Dat zakte af naar driehonderd in 2014 en inmiddels zijn het er nog slechts zestig.
Zo vader zo zoon
In 1980 begon Wim Koens op de rijdende winkel. ‘’Mijn vader was bakker en had een bestelbusje waarmee hij al langs een aantal dorpen reed. Toen hij in 1976 door SRV werd gevraagd of hij over wilde stappen op een rijdende winkel deed hij dat en zo’n vier jaar later kwam ik van school en ben ik ook aan de slag gegaan’’, vertelt hij. ‘’Mijn vader ging toen naar ‘s-Heer Arendskerke en Eindewege en ik ging Nisse en ‘s-Heer Abtskerke bedienen.’’
Zo vader zo zoon gingen beiden jarenlang de verschillende dorpen langs en in 1992 stopte de vader van Koens ermee. ‘’Ik besloot door te gaan en ging met één wagen de twee gebieden bedienen. Dat was zeker hard werken maar wel heel leuk om te doen’’, blikt Koens terug.
Weinig opvolgers
In de loop van de jaren daarna, vooral aan het begin van de jaren 2000, stopten verschillende collega’s met hun wijken en kwam Koens zelfs in een positie waarin hij keuze had waar hij ging rijden. ‘’Van origine kom ik uit de omstreken van Kwadendamme dus daar ben ik natuurlijk ook gaan rijden’’, vertelt hij.
Inmiddels zijn alle Zeeuwse collega’s gestopt en is hij de enige die nog met de rijdende winkel langskomt. Hij heeft dan ook een van de jongste rijdende winkels van Nederland. ‘’Het is het mooiste vak dat er is maar er zijn maar weinig opvolgers voor de meeste eigenaren van een rijdende winkel. Ooit reden er zeker veertienhonderd in Nederland rond, maar inmiddels zijn dat er slechts zestig meer’’, vertelt hij.
Fijne klanten
Al die vijfenveertig jaar bedient Koens een unieke klantengroep waardoor hij geen concurrentie ervaart van grote supermarkten. ‘’De verbinding die ik met mijn klanten heb is echt als familie’’, zegt hij. ‘’Ik heb met alle klanten ontzettend goed contact. Altijd een leuk praatje en als ik bijvoorbeeld eens geen Bastogne-koeken in mijn assortiment heb, maar iemand wil dat wel graag kopen, dan zorg ik dat ik ze volgende keer bij me heb. Of als iemand even niet thuis is wanneer ik langs kom, sturen ze me een berichtje met het boodschappenlijstje en zet ik het even onder de overkapping neer. Iedereen weet mij te vinden als ze iets nodig hebben en dat contact is me echt alles waard!’’
Toch heeft Koens het besluit genomen om nog wat anders te gaan doen. ‘’Inmiddels is de tijd wel rijp om nog iets nieuws te gaan doen’’, zegt hij. Maar het vrije gevoel dat het hem geeft om te werken met iets op wielen kan hij toch echt niet loslaten. ‘’Ik ga nu op de vrachtwagen werken! Het gevoel van vrijheid op wielen en je eigen cabinetje is het mooiste wat er is!’’ En de rijdende winkel? Die gaat naar een nieuwe eigenaar elders in het land. ‘’Hij heeft zich voorgenomen om het nog een aantal jaar te doen en met de leeftijd van mijn winkel kan hij nog even door!’’ Koens blikt terug op de beste baan die er bestaat. ‘’Ik heb van iedere seconde dat ik aan het werk was genoten, het contact met de klant tot het rijden en het vullen van de schappen.’’




