Atelkeetje bestaat 20 jaar!

GOES – In een knus atelier verscholen in een rustige straat in Goes, tussen de potten verf, rollen tape, bussen Powertex en stapels kleurrijke materialen zit Corry Franse. Al twintig jaar lang is zij het kloppend hart van Atelkeetje, een geliefde plek waar mensen samenkomen om iets te maken én iets mee naar huis te nemen dat veel meer is dan alleen een knutselwerkje.

DOOR FLOOR KOHLEN

Wat begon in een achterkamer, groeide uit tot een begrip in Goes en ver daarbuiten. “Ik kreeg een auto-immuunziekte waardoor ik minder kon werken. Ik wilde niet telkens tegen een baas moeten zeggen: ‘het gaat wel of het gaat niet’. Dus dacht ik: ik ga zélf iets creëren,” vertelt Franse . “Eerst in mijn achterkamer, maar dat liep al snel uit de hand. Toen we dit huis tegenkwamen met een geschikte ruimte voor een atelier, ben ik ervoor gegaan.”

Van Keetje tot Atelkeetje

De naam ‘Atelkeetje’ is een samensmelting van ‘atelier’ en ‘Keetje’, de koosnaam die Corry als kind kreeg. “Mijn vader noemde me zo. En het beestje moest een naampje hebben, dus het werd Atelkeetje. Klonk wel vrolijk.” In het begin draaide het atelier vooral om kinderfeestjes zoals themafeestjes met high tea, make-up, hakjes, hoedjes en zelfgemaakte hapjes. “Ik had kinderen die zeiden: ‘dit was het leukste feestje ooit’. Dan weet je dat je iets goed doet.”

De afgelopen jaren is het publiek veranderd. Kinderfeestjes maakten plaats voor volwassen workshops. “Mensen zoeken tegenwoordig een beleving. Een moeder verrassen met een workshop, of een vriendin die vijftig wordt, dat soort momenten zijn nu enorm populair. Het gaat niet alleen om wat je maakt, maar om het sámen maken.”

Creativiteit en menselijkheid

Franse is altijd al creatief geweest, met ervaring in tekenen, schilderen, dagbesteding en een driejarige opleiding creatieve handvaardigheid. Die achtergrond zie je terug in haar aanpak. “Ik kijk anders naar dingen. Zie in de simpelste spullen mogelijkheden.” Dromenvangers, juwelenkistjes, mozaïekspiegels, herfsttuinen: elk project vertelt een verhaal.

Tijdens de coronatijd ontdekte Franse dat werken met kleinere groepen haar goed deed. “Ik kreeg beter contact met mensen, had diepere gesprekken.” Zo kwamen er aanvragen van deelnemers met niet-aangeboren hersenletsel, of een dochter die haar dementerende vader meenam. “Die persoonlijke sessies zijn zo waardevol. Ik merkte dat ik daar zelf ook rustiger en gelukkiger van werd.”

Beroemde bezoekers

In twintig jaar Atelkeetje kwamen er opvallende bezoekers voorbij. De burgemeester van Utrecht met zijn gezin. De Zeeuwse zanger Danny Vera. En het Amsterdamse ‘breibankje’, een landelijk initiatief waarbij voorbijgangers even aanschoven om te breien en te praten. “Het was zó spontaan gezellig. Zulke dagen vergeet je niet.”

Favorieten en grenzen

Wat haar het meest plezier geeft? “De ‘Dikke Dames’ van klei. Mensen kleien vaak sinds de basisschool niet meer, en hier merken ze weer hoe fijn kleien is. Die ronde vormen, dat boetseren, daar geniet iedereen van.” De afwisseling is essentieel. “Zou ik elke dag alleen maar Dikke Dames doen, dan zou ik het snel zat zijn. De variatie houdt het fris.”

Einde nog niet in zicht

Franse is 62 jaar maar denkt nog niet aan stoppen. “Ik vertrouw erop dat er vanzelf weer een nieuwe richting komt. Zolang ik het leuk vind, ga ik door.” 

Met een glimlach kijkt Franse terug op het moment dat ze voor het eerst hoorde dat Atelkeetje een begrip was geworden. “Een vriendin zei: ‘op een verjaardag ging het over je atelier’.” Dat vond ik zó bijzonder. Dat iets wat klein begon, nu zoveel betekent voor zoveel mensen… Ja, daar ben ik echt trots op.” In het kader van het 20-jarig bestaan worden er in september speciale workshops voor twintig euro gegeven. Voor informatie zie: www.atelkeetje.nl. [n]