Esther en Bert Stui emigreren naar Zweden

WISSENKERKE - Tussen Ed en Tanumshede, diep in een bos in Zuidwest-Zweden, staat een rood houten huis met witte kozijnen. Ooit was het een bouwval, bewoond door een das. Binnenkort wordt het de nieuwe thuisbasis van Esther Stui (53) en haar man Bert (58) uit Wissekerke. Hun Zeeuwse huis staat te koop want het stel emigreert.

DOOR FLOOR KOHLEN

Wanneer ik haar bel, zit Esther in Zweden.“Elf jaar geleden gingen we voor het eerst naar Zweden op vakantie. De natuur, de ruimte en de rust; heerlijk! We dachten: kan dat nog bestaan? Ja dus,” vertelt Esther. Iedere zomer keerden ze terug. Het idee van een vakantiehuis begon te kriebelen. Een toevallige ontmoeting bracht hen bij een oud huis in het bos. “We waren gelijk verliefd op het plekje. Alleen: er woonde een das in het huis.”

Nauwelijks bewoonbaar

Het huis dat meer dan een eeuw oud is, bleek nauwelijks bewoonbaar. “Niks was er goed. We hebben alles gestript en rotte balken vervangen. Iedere vakantie of mogelijkheid gingen we terug naar Zweden om te klussen, ook in de winter.” Langzaam kreeg het vakantiehuis een nieuw leven. Het dak werd met hulp van vrienden en hun jongste zoon vervangen, er kwam een aanbouw en een bron voor stromend water. “We leven off-grid. Zonder stroom, maar met zonnepanelen, een generator en bronwater. Simpel, maar goed.”

Gaandeweg groeide het verlangen om er definitief te blijven. “We waren de helft van het jaar al in Zweden. Terug in Nederland liep ik door de Lidl en dacht: ‘wat doen we hier nog’? Nederland is zó vol. Dat verschil werd steeds moeilijker.”

Hun twee volwassen zoons blijven in Nederland. “Dat maakte het voor mij wel lastig. Maar ze wilden beiden niet dat we voor hun in Wissenkerke zouden blijven.” Het contact blijft intensief. 

Werkende leven

Verhuizen naar een ander land betekent niet dat het werkende leven stopt. Esther schrijft feelgood romans; veertien inmiddels, waarvan meerdere verhalen deels in Zweden spelen. “Ik heb nog ideeën genoeg.” Voor nieuwe publicaties komt ze regelmatig terug naar Nederland om boeken persoonlijk bij de lezers te krijgen. Bert werkt als zelfstandig transportcoördinator bij de bouw van grote windmolenparken, verspreid door heel Europa. “Dat kan hij eigenlijk overal vandaan doen. Alleen de reistijd is straks wat langer.”

Uitdagingen en avontuur

“Emigreren is een avontuur,” zegt Esther. Natuurlijk zal ze dingen missen van Nederland. “Gewoon naar een boekwinkel lopen en Nederlandse boeken kopen. Maar voor ons is de vrijheid hier in Zweden ontbetaalbaar. We bouwen langzaam ons sociale leven hier op en leren de Zweedse taal.”

En de das? “Die besloot dat zijn taak erop zat. Toen wij het huis gingen opknappen, is hij vanzelf weggegaan. Hij is niet meer teruggekomen.”[n]