Rubriek Goes gezien door Arends oog: Een engeltje voor een engel

Voor veel lezers zal het nieuw zijn te lezen dat er vlakbij het centrum van Goes een begraafplaats is. De algemene begraafplaats aan het Geldeloozepad zal bekend zijn, maar is duidelijk buiten het centrum gelegen, wat destijds (1829) ook zeer bewust de bedoeling was. Met de rooms-katholieke begraafplaats aan de Zuidvlietstraat was dat bij de aanleg ervan in 1885 ook het geval. Goes was toen nog niet buiten de vesten gegroeid en deze plek aan de toenmalige Poelweg lag bij wijze van spreken midden in het koeiengebied de Poel.

Dat deze begraafplaats bij velen onbekend is, komt natuurlijk vooral omdat hij niet meer in gebruik is, dat wil zeggen: er vinden na december 1989 geen begrafenissen meer plaats. Katholieke Goesenaren kunnen nu hun laatste rustplaats vinden op een rooms-katholiek gedeelte van de algemene begraafplaats aan het Geldeloozepad, waar ook een aparte hoek is voor joodse en islamitische overledenen, allemaal met de eigen (beeld)taal op de zerken. Die eigen taal en sfeer hebben katholieke begraafplaatsen zeker ook en dat is nog heel goed te zien aan de Zuidvlietstraat. 

Alleen al het toegangshek met doodskoppen, de zeisen van Magere Hein en de slang die in de eigen staart bijt, is een belevenis. Geniet ook van de oude bomen, waaronder twee tamelijk zeldzame honingbomen van ruim een eeuw oud. Maar we komen nu voor een speciale grafzerk, die van de 44-jarige Maria Anna Josephina Knitel uit 1910. Ze overleed na een lang, maar geduldig gedragen ziekbed en ‘na tijdig voorzien te zijn van de H.H. Sacramenten der stervenden’, aldus de overlijdensadvertentie in de Nieuwe Zeeuwsche Courant. Daarin wordt ze ‘mejuffrouw’ genoemd, maar ook ‘geliefde Echtgenoote’; wonderlijk. Haar graf bestaat uit een marmeren basis waarop een stenen engeltje, een kruis en een onleesbaar geworden ‘tekstbord’. Haar man, Charles Boosten, heeft ervoor gezorgd. Dat betekent in dit geval: zelf gemaakt, want hij was steenhouwer. Hij maakte eerder ook de twee palen van het toegangshek. Ook voor een rooms-katholiek graf is het opvallend en ‘royaal’. 

Deze voormalige begraafplaats is niet voormalig in de zin dat je er niet kunt komen. Dat zal ook zo blijven, want de gemeente - sinds 1988 eigenaar - heeft het plan om de begraafplaats op termijn in te passen in een groter groengedeelte van de woonwijk. Dat is een goed plan! Dan is deze oude begraafplaats niet alleen voor lang geleden overleden katholieken, maar ook een mooie plek om te wandelen voor alle soorten (ex)protestanten. Geniet van de rust en de bomen. Schrik niet van het Memento Mori (Gedenk te sterven) op het toegangshek, want dat hoeft Carpe Diem (Pluk de dag) niet uit te sluiten.