Jo en Corrie Belderbos halen herinneringen op aan bevrijding: ‘Het is vreemd om er nu op terug te kijken’

Etten-Leur – Op 30 oktober 2024 vierde Etten-Leur haar 80-jarige bevrijding. Het hele weekend stond in het teken van herinneringen aan die bijzondere tijd. Maar hoewel Etten-Leur bevrijd was, was Nederland dat nog niet. Pas op 5 mei 1945 werd de vrede officieel bezegeld. De zussen Corrie (86) en Jo (91) Belderbos, beiden opgegroeid in een onderwijsgezin, delen hun herinneringen aan de periode tussen de bevrijding van hun woonplaats en de uiteindelijke bevrijding van heel Nederland. 

 
Herinneringen aan een kinderwereld
Jo blikt terug: “Het is vreemd om er nu op terug te kijken, maar voor ons als kinderen voelde het leven na de bevrijding eigenlijk heel normaal. We gingen gewoon weer naar school en speelden buiten alsof er niets aan de hand was. Veel van de oorlog ging aan ons voorbij. We waren ook niet bang.” Corrie vult aan: “Wij woonden aan de Oude Bredaseweg. Ons huis stond in een gebied waar de oorlog nog voelbaar was, maar als kinderen leefden we in een eigen wereldje.”
De zussen herinneren zich de rust die langzaam terugkeerde, maar ook de aanwezigheid van Amerikaanse troepen. “Bij de boerderij van de familie Verkooijen stonden kanonnen,” vertelt Jo. “De Amerikanen schoten richting de Duitsers die zich hadden teruggetrokken tot de Mark. Dat geluid van de schoten – een pruttelend geluid, weet ik nog – hoorden we wel, maar het raakte ons niet echt. Het leven ging verder.”

Klapperende kerkdeuren en kattenkwaad
Soms hadden de militaire acties een merkbare impact. “Als er geschoten werd, ontstond er vaak luchtdruk,” herinnert Corrie zich. “De deuren van de kerk in het Liesbos klapperden dan. Dat beeld is me altijd bijgebleven.”
Aan de Neerstraat (nu de Couperuslaan) lagen munitievoorraden opgeslagen in groene nissen bij de boerderijen. Volgens Jo werden daar regelmatig lichtkogels en andere munitie weggehaald door oudere kinderen. “Het was een soort kattenkwaad,” lacht ze. “Mijn oudste broer, toen een jongen van vijftien, deed het ook. ’s Avonds ging hij met vrienden naar die nissen. Mijn vader, die te voet van school kwam, zag dan de lichtkogels boven ons huis en wist precies wat er aan de hand was. Hij versnelde zijn pas om ze op heterdaad te betrappen.”

De bijzondere smaken van bevrijding
De meest levendige herinneringen gaan echter over de bevrijdingsmomenten zelf. Jo vertelt hoe de Amerikaanse soldaten bij de bevrijding in mei 1945 witbrood en chocola uitdeelden. “Ik had nog nooit witbrood gezien,” zegt ze. “Het was zó wit. En chocola, dat was echt een feest. Dat soort kleine dingen maakte indruk.”
Corrie herinnert zich de legervoertuigen met witte sterren, die vanuit de Pannenhoef richting Rijsbergen reden. “Die colonne maakte zo’n indruk. Het beeld van die rijen voertuigen is me altijd bijgebleven. Het gaf een gevoel van veiligheid en hoop.”

Douchen op de Markt
Corrie en Jo hebben ook nog bijzondere herinneringen aan het douchen in een soort tenten op de Markt. “Bij ons thuis hadden we geen stromend water en zeker geen douche,” vertelt Jo. “We hadden een zinken bad op pootjes en daarin werden we gewassen met een ketel warm water. Allemaal in hetzelfde water,” lacht Corrie. Het douchen met de schoolklas was een heel bijzondere ervaring. Corrie vertelt: “Je moest je uitkleden en vooral niet omlaag kijken. Aan een touw hing een stukje zeep, waarmee je je kon inwrijven en daarna spoelde je dat met water weg. Dat was voor ons heel bijzonder.”

Een unieke tijd
De periode tussen de bevrijding van Etten-Leur en de officiële vrede in mei 1945 was een tijd van contrasten: enerzijds een gewone kinderwereld, anderzijds het besef van de oorlog die nog niet voorbij was. De herinneringen van Corrie en Jo Belderbos geven een uniek inkijkje in deze bijzondere tijd, waar speelse jeugdherinneringen samengaan met de historische realiteit.[n]