Antoon Koevoets en Ben Donkers bundelen volksvertellingen in Markant Stampersgat

STAMPERSGAT - Antoon Koevoets en Ben Donkers, hartsvrienden vanaf de basisschool, schreven samen ‘Markant Stampersgat’. Ben zou de publiciteit daarvan voor zijn rekening nemen, maar helaas liep het anders. Hij had nog maar net de proefdruk gezien, toen hij plotseling overleed. “Voor mij is dit boek van onschatbare waarde”, aldus een nog altijd aangeslagen Antoon Koevoets. “Het is niet alleen een hommage aan Stampersgat, maar ook een hommage aan Ben geworden.”

Antoon kan het nog altijd niet bevatten. Ze hadden zojuist een interview achter de rug met een ex-collega van Ben, die onder andere als journalist bij BN/De Stem werkte, toen het drama zich voltrok. “Ben wilde me naar huis brengen, maar in de auto merkte ik dat er iets mis met hem was”, zegt Antoon over dat moment. “Ik dacht aan een hersenbloeding en heb hem uit de auto weten te krijgen. Wachtend op de ambulance, heb ik hem in mijn armen gehouden. Later bleek dat er een bloedvat in zijn hoofd geklapt is. Diezelfde avond was hij er al niet meer.”

Herinneringen Ondanks het verdriet dat onlosmakelijk met het boek verbonden is, zijn er vooral ook mooie herinneringen. “De plek waar het misging met Ben is ook de plek waar het idee voor ons boek ontstond”, aldus Antoon. “Twee jaar geleden tijdens de Weelfeesten stonden Ben en ik te kletsen met Jan Janssen, alias ’t Duveltje die een anekdote van vroeger aanhaalde. Plassend bij het kippenhok zou hij door een haan in zijn plasser gepikt zijn. ‘Laat het bewijs maar eens zien dan’, grapten we. Ik stelde voor om dit soort vertellingen te bundelen, een idee waar Ben, inmiddels woonachtig in Roosendaal, wel voor te porren was. Dat was het startsignaal voor een onvergetelijke en intensieve reis die we samen hebben afgelegd en die achteraf gezien nog meer betekenis voor me heeft gekregen.”

Schokkend Oorspronkelijk dachten de twee vrijbuiters genoeg materiaal te kunnen verzamelen voor ongeveer 230 pagina’s. Het werden er 728, verdeeld over 54 hoofdstukken! “En er ligt nog genoeg stof voor evenzoveel pagina’s”, vertelt Antoon die Stampersgat en haar bevolking als geen ander kent. “In Markant Stampersgat staan humoristische, maar ook schokkende vertellingen. Bijzonder schrijnend is het verhaal van het schoolhoofd die in de jaren ’50 en ’60 honderden kinderen heeft misbruikt. Slechts een handjevol ouders durfde aan de bel te trekken bij de pastoor en de bisschop, maar daar werd niets mee gedaan. Pas veel later vloeide deze man, zogenaamd vanwege ziekte, af. Grappig zijn de talloze verhalen over de familie Van Steen. Dit waren goede, eenvoudige, hardwerkende mensen die leefden voor de lol. Zij woonden in De Pijp, een volksbuurt aan de Weel, waar in totaal drie huisjes stonden. Er was maar één WC. Als die vol was, werd de poep eruit geschept en in het water van de Weel gedumpt, waar men vervolgens vrolijk ging zitten vissen!”

Trots De volksvertellingen dateren uit de periode 1945-2015. “We hebben gesproken met verschillende generaties Stampersgatters”, legt Antoon uit. “Johan Vermolen, alias de Yellow, en zijn zus Franky, uitbaters van het toenmalige Café ‘t Tramstation, bleken een schat aan informatie te hebben. Soms ook zijn we het land ingetrokken om met oud-bewoners of hun familieleden te spreken. Honderden kilometers hebben Ben en ik samen afgelegd. We ontdekten dat het niet alleen privé klikte, maar dat we ook uitstekend konden samenwerken. Gekscherend noemde ik hem mijn correctievloeistof. Nog net voor zijn dood heeft Ben tegen mij gezegd: ‘Koefke, dat hebben we netjes gedaan. Daar zal Stampersgat trots op zijn.’ Daarin had hij gelijk, want de eerste 250 gedrukte exemplaren waren binnen een paar dagen weg. Iedereen die interesse heeft in dit bijzondere boek dat het laatste werk is geworden van mijn goede vriend Ben Donkers, kan inschrijven op een tweede druk via apm2001@ziggo.nl.”

BIJDRAGE ELS ROMMERS