Aan de keukentafel met Medusa Auctioneers: “Wij houden wel van gekke dingen”

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Bram Bouwens en Mark Haasnoot namens Medusa Auctioneers. 

Een 27-jarige Roosendaler en een 57-jarige inwoner van Soest. Een bijzondere combinatie. Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?

Bram: “We werkten allebei bij een veilinghuis in Klaaswaal. Daar konden wij het vanaf het begin als collega’s enorm goed vinden, we hadden een natuurlijke klik. Dat veilinghuis hield op te bestaan en we zeiden tegen elkaar: ‘dit kunnen wij toch, een eigen veilinghuis.’ Het was eigenlijk bedoeld als grap, maar we hebben het toch doorgezet.”

Mark: “We schelen dertig jaar, maar ik herken veel van mijn jongere ik terug in Bram. Ik kon heel veel energie in dingen steken, dat doet Bram ook. Hij heeft een hele fijne onbevangenheid. Ik heb alles wel een keertje meegemaakt en ben niet snel onder de indruk van iets. Die mix is heel erg fijn. Dat is ook onze kracht.”

Dat kunnen wij ook, dat klinkt heel eenvoudig?

Bram: “Ja, daar hebben we ons ook wel een beetje op verkeken hoor. Er komt veel bij kijken: logistiek, administratie, fotograferen, communicatie. We bestaan nu drie jaar, maar na twee jaar kwamen we er wel achter dat we personeel nodig hadden. Ons tweeën was te weinig, gelukkig hebben we vier fulltimers aangenomen.”

Als je terugkijkt naar de start, zijn er dan zaken waar je wakker van hebt gelegen?

Bram: “Toch wel het financiële risico. Al mijn spaargeld ging erin, echt alles. Als het mis was gegaan, had ik echt een probleem. Ik had dan mijn huis moeten verkopen en nu weer bij m’n ouders gewoond. We hebben in het begin wel groeipijnen gehad, maar het laatste half jaar zie je dat het in één keer doorschiet. Mensen weten ons nu te vinden en we hoeven minder te vechten voor de spullen.”

Is het bemachtigen van goede spullen belangrijker dan de verkoop?

Bram: “Ik zou niet zeggen belangrijker, maar wel het allermoeilijkste. Als je ziet op welke platformen wij allemaal actief zijn, dan is verkopen het makkelijkste. Iemand in Amerika hoeft maar de naam van een schilder in te toetsen en ze komen bij ons uit. Maar om dat schilderij hier te hebben, dat is de kunst.”

Je zegt Amerika, kan ik daaruit opmaken dat jullie internationaal actief zijn?

Bram: “Het beeld van een volle zaal met mensen is verleden tijd. Hier staan tijdens een veiling hoogstens twintig man binnen. Online is het echt gekkenwerk. We zijn aangesloten bij meerdere online platformen waarop mensen meebieden. Zodra wij een veiling hebben, krijgen wereldwijd bijna dertig miljoen mensen daar een melding van en hebben ze direct de mogelijkheid mee te bieden.”

Het kan niet anders dan dat dat een hele organisatie is?

Bram: “Absoluut, er mag niks fout gaan. Mark is de veilingmeester en ik wikkel het direct administratief af. Dat moet direct, want anders is het overzicht weg. We veilen zo’n tweeduizend objecten voor ongeveer achthonderd klanten per veiling. Het lukt Mark om 120 objecten per uur te veilen. Zodra Mark een veiling sluit, moet ik het juiste nummer meteen invoeren. Voer ik een verkeerde in, dan vind je het nooit meer terug. Dat komt heel nauw.”

Klinkt als een stressvol moment, de veiling?

Bram: “Het is topsport, wij veilen vijf, zes keer per jaar. Op die momenten moet het gebeuren. Niet alleen de nauwkeurigheid van het veilen van de objecten, maar het is ook onze boterham. Op die paar momenten per jaar verdienen wij ons geld. Tijdens zo’n veiling moet er genoeg verdiend worden om weer drie tot vier maanden te overbruggen.”

Dan moeten jullie blind op elkaar kunnen vertrouwen. Dit is niet iets wat je met iedereen kan doen. Wat maakt werken met Bram zo prettig?

Mark: “Bram is een open jongen. Het is iemand die een goede neus voor zaken heeft. Hij weet waar hij zijn energie in moet stoppen. Bram is erg prettig om mee samen te werken. Hij is gul in de omgang, want hij deelt heel makkelijk zaken uit zijn sociale leven. Er zit niet veel scheiding tussen zijn privéleven en zijn zakelijke leven.”

Hoe is dat voor jou, Bram? Wat zijn Marks kwaliteiten?

Bram: “Mark weet echt heel veel van schilderijen. Het ging gewoon gelijk goed onderling. Er was een natuurlijke klik. We hebben nog nooit problemen gehad onderling. Samen een bedrijf runnen is hetzelfde als een huwelijk, hè. Je kunt niet na een paar maanden zeggen: dit is niks, ik stop. Maar het gaat altijd goed.”

Jullie veilen allerlei objecten. Hoe is de onderlinge taakverdeling?

Bram: “Mark is kunsthistoricus, hij is daar ook op afgestudeerd. Dus hij doet alle kunst die wij binnenkrijgen. Ik doe het Chinese en Europese porselein. Alles wat ertussen zit doen we samen. Komen we er echt niet uit, dan werken we als veilinghuizen ook samen. We sturen elkaar regelmatig foto’s toe om van elkaars expertise gebruik te maken. Het is gelukkig geen harde concurrerende wereld.”

In kort tijdbestek heb je door het ondernemerschap veel geleerd. Wat zijn nu de grote voordelen?

Bram: “De volledige vrije hand hebben vind ik prachtig. Vorig jaar kwamen we in contact met een man uit Brasschaat, hij had een flinke villa die vol stond met antiek en kunst. Hij ging zijn huis verkopen en wilde helemaal opnieuw beginnen. Wij zijn daar gaan kijken en besloten om alle spullen in het huis te laten staan, want het was zo’n mooie locatie en er stonden zoveel waardevolle spullen dat we de veiling in dat huis wilden houden. Ik weet zeker dat er genoeg veilinghuizen zijn die daar niet aan beginnen. Die gaan voor de veilige keuze, wij houden wel van gekke dingen. Dat is toch een mooie uitdaging.”

Mark: “Dat soort dingen doen wij gewoon. Wij zijn niet angstig aangelegd. Heel plat gezegd misschien, maar wij denken in oplossingen. De mooiste bloempjes groeien niet op het pad, maar langs het pad.”

Was het een succes?

Bram: “Absoluut, sterker nog. We zijn nu bezig met weer een nieuw huis en we hebben nog een paar aanmeldingen. Dit gaan we vaker doen. We zitten hier in de grensstreek heel goed. In de jaren tachtig zijn er vanwege de belasting heel veel mensen met geld naar België verhuisd. Zij hebben ook veel in kunst en antiek geïnvesteerd, maar zij willen nu kleiner gaan wonen en komen zodoende bij ons uit.”

En dan de laatste vraag: met wie zou jij het liefst aan de keukentafel zitten?

Bram: “Ik zou kiezen voor Marc Coucke, één van de oprichters van Omega Pharma. Hij is het bedrijf ooit begonnen met zijn compagnon. Ze kregen een aanbod van 200 miljoen, 100 miljoen per persoon. Marc Coucke heeft toen een lening bij de bank moeten afsluiten van 100 miljoen om zijn compagnon uit te kopen. Hij wilde zijn bedrijf niet opgeven, nou dat moet je toch wel echt in je bedrijf geloven.”

Mark: “Het is heel verleidelijk om iemand uit mijn vak te kiezen. Maar ik kijk weleens afgunstig naar mensen die in evenwicht met zichzelf zijn. Dat kan een boer, een fabrieksarbeider of een directeur zijn, maar ik ben altijd dingen aan het najagen. Ik zou wel eens een gesprek willen hebben met iemand die denkt dat hij er is. Neem Willem van Hanegem, die is helemaal oké met zichzelf.”

Naam: Mark Haasnoot

Leeftijd: 57

Bedrijf: Medusa Auctioneers

Gevestigd: Sprundel

Burgerlijke staat: Samenwonend met Joukje (51)

Kinderen: Anna & Mariet (23), Lotte (10) dochter (leeftijd)

Hobby’s: Mijn werk is mijn grootste hobby. Dat doe ik het liefst, maar als ik iets moet kiezen. Dan kies ik reizen naar Italië, daar mag ik graag naartoe gaan voor kunst en cultuur, het lekkere eten en de wijnen.

Naam: Bram Bouwens

Leeftijd: 27

Bedrijf: Medusa Auctioneers

Gevestigd: Sprundel

Burgerlijke staat: Samenwonend met Fleur (27)

Kinderen: geen

Hobby’s: Ik ben een extreme Francofiel; dus Frankrijk is mijn grootste hobby. Ik ga een keer of zes per jaar naar Parijs. Ik ga graag uit eten, ook uiteraard in Frankrijk. Behalve Parijs ga ik ook jaarlijks graag door Frankrijk rondtrekken voor het goede eten en de lekkere wijnen.