Mitzy en Rien vieren diamanten huwelijk: ‘Ik ben de kapitein en hij de matroos’
Door: Johan Wagenmakers AlgemeenOUDENBOSCH - Op maandag 22 juli was het exact 60 jaar geleden dat de nu 86-jarige Rien Goorden uit Rucphen met de destijds 21-jarige Mitzy van Gils uit Breda in het huwelijk is getreden. Ondanks wat fysieke beperkingen woont het diamanten paar nog steeds geheel zelfstandig. Locoburgemeester Patrick Schouw bracht namens de gemeente de hartelijke gelukwensen over.
“Bij ons thuis waren we met negen kinderen. Ik had acht zussen en ben de jongste op één na. Mijn ouders hadden een textielwinkeltje in Rucphen en vader scharrelde overal nog wat bij”, laat Rien weten. “Mijn vader was boekhouder. Wij waren met z’n tweeën, ik had alleen een broer”, vult Mitzy aan. Ze kwamen elkaar in de botsauto’s op de kermis van Zundert tegen. “We kwamen in gesprek en ik miste de bus van tien uur terug naar Breda waarop Rien mij achterop zijn fiets naar huis toebracht.” Na vier jaar verkering en een jaar verloving zijn ze met elkaar getrouwd. “Op een dinsdag, want dan hoefde de winkel van mijn ouders maar een halve dag dicht”, lacht Rien. Het huwelijk heeft twee dochters en vier kleinkinderen voortgebracht.
Duplexwoning
Rien heeft een opleiding tot machinebankwerker gehad en werkte bij BAV aan de Industrieweg in Oudenbosch. “Na eerst vier weken bij haar thuis te hebben ingewoond, kregen we via mijn werk een duplexwoning in Oudenbosch toegewezen. Daar hebben we slechts twee jaar gewoond en zijn vervolgens verhuisd naar de Cederstraat waar we nu 58 jaar wonen.” Na 25 jaar BAV en een kort uitstapje naar Plevier heeft Rien tot aan zijn VUT bij Ploeger in Oud Gastel gewerkt. “Nu ben ik alweer 26 jaar thuis.” Mitzy was tot haar huwelijk stenotypiste bij Meeùs Assurantiën in Breda. “Ik vond het wel jammer dat ik moest stoppen. Nadat de kinderen groter waren ben ik op een mode-atelier gaan werken om patronen uit te tekenen. Oh ja, ik heb ook nog als huishoudelijke hulp 15 jaar in de zorg gewerkt.”
Lintje
Mitzy heeft veel vrijwilligerswerk gedaan waarvoor ze in 2002 zelfs een Koninklijke Onderscheiding ontvangen heeft. Ze is van meerdere verenigingen lid geweest. Onder meer bij zwemvereniging Daphnia, het Oranje- en Sint-Nicolaascomité en het CDA heeft ze haar steentje bijgedragen. “Mijn stokpaardje was toch wel Wijkvereniging Pagnevaart-Oost. Als mede-oprichter ben ik daar dertig jaar secretaris en vijf jaar voorzitter van geweest. Nu ben ik alleen nog vrijwilliger bij de Zellebergen.” Rien hielp haar achter de schermen met hand-en-spandiensten, maar sprong het liefst op zijn racefiets. “Tot mijn 76e jaar heb ik vele toertochten - tot in België, Frankrijk en Duitsland - met Fietsclub Brabantia uit Rucphen gemaakt. Nu ben ik al jaren stil lid. Ook ben ik nog tuinman bij basisschool De Bukehof, hier aan de overkant, geweest. Nu kan ik niet zoveel meer, leg graag puzzel en help mee in het huishouden.”
Sydney
Vakanties gingen met de auto naar Duitsland of Oostenrijk. “In een hotelletje of pension want we zijn geen campingmensen. Nu genieten we een paar keer per jaar van een midweek op een park, al dan niet met de kinderen.” Omdat Rien pas op zijn veertigste zijn rijbewijs heeft gehaald, zat Mitzy de eerste jaren altijd achter het stuur. “Ik kreeg mijn rijbewijs op mijn trouwdag binnen en reed ons overal naartoe. Een keer op vakantie zag Rien dat ik zo moe was van het rijden en besloot hij om alsnog voor zijn rijbewijs op te gaan. Sindsdien rijden we om beurten.”
Twee van hun kleinkinderen wonen in Sydney in Australië en zijn beiden werkzaam in de filmindustrie. “Ze zijn allebei geboren in Southampton in Engeland, waar onze dochter met haar man eerst jarenlang gewoond heeft. Daarna zijn ze geëmigreerd naar Australië om vorig jaar, zonder onze kleinkinderen, terug te keren naar Nederland. Nu wonen ze in Alphen-Chaam. We zijn blij dat ze zo dichtbij wonen. We gingen wel twee keer per jaar naar Engeland en hebben daarbij alle vervoermiddelen wel gebruikt. Slechts één keer zijn we naar Australië gegaan. Rondom ons 50-jarig huwelijk zijn we daar vier weken geweest, maar die lange vlucht viel ons erg tegen.”
Het huwelijk heeft de nodige ups en downs gehad, maar uiteindelijk zijn ze trots op het bereiken van deze mijlpaal. “Ik ben de kapitein en hij de matroos, dat mag je best opschrijven want dat weet iedereen die ons kent wel hoor”, lacht ze. “Als je dingen voor elkaar doet die je zelf niet zo leuk vind, kom je al een heel eind”, meent Rien. Gefeest werd er met familie en vrienden in een gelegenheid in Woensdrecht. “Verzorgd door onze kinderen en kleinkinderen. Het was zó leuk en gezellig.”
