
Ridderorde voor Gastelse ‘paardenman’ Johan: ‘Het ontroerde mij enigszins’
Door: Johan Wagenmakers AlgemeenOUD GASTEL - De jaarlijkse lintjesregen was dit jaar op vrijdag 25 april. De zeven gedecoreerden uit onze gemeente zetten wij graag in het zonnetje. Deze week is dat Johan Wilmink (62) uit Oud Gastel. Hij is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau vooral voor zijn vele vrijwillige werkzaamheden bij de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS).
Johan komt uit Willemstad en is geboren in een gezin met vijf kinderen. “Op mijn tiende jaar mocht ik van thuis pony leren rijden. Deze was niet van mij, want dat was voor ons te duur. Als je eenmaal een paard hebt of ermee in aanraking gekomen bent, kom je er nooit meer van af.”
“Ik heb eigenlijk altijd op paarden van anderen gereden en daardoor veel ervaring opgedaan. Aan wedstrijden heb ik vroeger wel meegedaan, maar ik was niet zo’n hoogvlieger. Ooit ben ik eens kampioen van Zeeland geweest op de onderdelen dressuur, springen en eventing. Deze drie bij elkaar opgeteld maakte het eindklassement”, vertelt hij.
Eigen bedrijf
In Willemstad was hij diverse jaren secretaris van de Rijvereniging en Ponyclub Oranje Ruiters. Haast als vanzelf breidde zijn contacten en netwerk binnen de paardenwereld steeds verder uit en daarmee ook zijn vrijwilligerswerk. Zijn vrouw Muriel heeft hij in de paardenwereld ontmoet. “Je moet iemand hebben die er achter staat, anders lukt het niet.”
In 1992 zijn ze verhuisd naar het buitengebied van Oud Gastel en hebben ze een eigen bedrijf opgestart dat zich bezig houdt met het fokken van sportpaarden en de opleiding van jonge paarden en ruiters.
Vele functies
Al bijna 35 jaar is hij vrijwilliger bij de KNHS. Vele functies en werkzaamheden heeft hij daar verricht of doet hij nog steeds: parcoursbouwer, ringmeester, omroeper, federatie-vertegenwoordiger, jurylid springen, docent en examinator. “Als internationaal jurylid ben ik veel weg en onderweg. Voor wedstrijden in Duitsland, België en Luxemburg ga ik woensdag weg en kom ik zondag weer thuis. Dan kun je niet zonder thuisfront die dat allemaal opvangt.”
Verder is en was hij voorzitter van de West-Brabantse paardenpromotiedag, lid van de ledenraad van de Koninklijke vereniging Warmbloed Paardenstamboek Nederland, afdeling West-Brabant en voorzitter van de hierbij horende Fokstudieclub en voorzitter van de vakgroep paardenhouderij van de LTO/ZLTO. “Naast paarden heb ik een paar jachthonden en ben ik voorzitter van de Nederlandse Grote Münsterlander Vereniging.”
Lees verder onder de foto.
![]()
Johan Wilmink met zijn Ridderorde - Foto: Gemeente Halderberge/Stefan Oomes
Ja voor nee
Volgens Johan komt ja voor nee in het alfabet. “Je voelt je toch gevleid als je ergens voor gevraagd wordt, of je kunt en wil een vriend helpen. Veel functies in besturen hangen aan elkaar vast en dan zit je er middenin en begin je het nog leuk te vinden ook. Als bestuurslid pak ik vaak een sturende rol. Als een voorzitter ergens niet acteert doe ik het zelf.”
Naast zijn eigen bedrijf en zijn vele vrijwilligerswerk staat Johan ook nog elke maandag en dinsdag bij Curio in Breda als docent voor de klas. “Daar geef ik les in akkerbouw, telen, tuinieren, rekenen, marketing, wet & regelgeving, hoe een businessplan te schrijven en ben ik ook nog examinator.”
oor het goede doel treedt hij regelmatig op als veilingmeester. “Ik heb een vlotte babbel en het draait daarbij om psychologie. Zo heb ik eens op een handige wijze een appeltaart voor 200 euro geveild, haha.”
Musical 40-45
Muriel zat in het complot om het lintje geheim te houden en dat is gelukt. “We zouden naar de musical 40-45 gaan. De stallen waren gedaan en schoongewassen kleding lag klaar. We zouden op tijd weg gaan, want vooraf gingen we - alvast voor mijn verjaardag - nog chique eten. Ineens stroomt het hele erf vol. De burgemeester voorop met familie, vrienden, kennissen en leden van allerlei verenigingen. Ik was er helemaal ingetuind”, lacht hij.
“Ik ben zomaar niet stil te krijgen, maar nu wel. Het ontroerde mij enigszins.” Johan vindt het een echte eer en een grote waardering, maar beseft dat er veel mensen zijn die geen lintje krijgen en dat zeker wel verdienen.




