Boerderij Meeshoeve: Een eeuw familieverhaal

OUD GASTEL - Al bijna een kwart eeuw staat de Meeshoeve bekend als zorgboerderij. De naam verwijst naar de eerdere bewoners, waarbij de familienaam en -band bovenaan staan. In het begin van de twintigste eeuw wilde Sus Meeus trouwen, maar zijn plannen werden telkens uitgesteld vanwege de aankoop van een boerderij. Zijn vader Hendrik vond dat eerst de boerderij moest worden veiliggesteld voor zijn twee zoons. Uiteindelijk trouwde Cornelis Franciscus Meeus, 38 jaar oud, op 20 juni 1901 met de 27-jarige Maria Cornelia Brocatus

Bij de huwelijksaangifte ging het mis: de ambtenaar schreef de familienaam verkeerd op als “Mees” in plaats van “Meeus”. Zo werd “Mees” de officiële familienaam, ondanks dat in de kerkelijke documenten nog “Meeus” bleef staan.

Een nieuwe start

Op 1 januari 1901 heeft Sus Mees de boerderij in pacht van zijn oom Paul. Drie jaar later neemt Sus de boerderij definitief over van zijn intussen zieke oom: daags na de verkoop komt oom Paul te overlijden. Rond deze tijd veranderde de landbouw snel. Er kwamen nieuwe technieken zoals kunstmest en krachtvoer, en boeren sloten zich aan bij coöperaties. 

Sterk erfgoed

Cornelis en Maria kregen acht kinderen: vijf zonen en drie dochters: Henricus Marinus Paulus (1902), Cornelia Adriana Maria (1904), Marinus Marcelius (1908), Petrus Josephus Anna (1910), Marcelis Johannes Bertha (1910), Maria Cornelia Johanna (1913), Franciscus Franciscus (1915), Elisabeth Cornelia Adriana (1916). Alle kinderen kregen de naam Mees, behalve in de kerkboeken waar de oude naam Meeus nog werd gebruikt. Geen van hen trouwde, behalve oudste zoon Harry, die voor de liefde koos en de boerderij verliet. De andere kinderen besluiten de boerderij trouw te blijven en bij elkaar te blijven. Potentiële liefdespartners werden snel als bedreiging en indringers bestempeld.

Sus Mees overleed in 1933 op 70-jarige leeftijd. De kinderen zetten de boerderij voort onder de naam Erven C.F. Mees. Hun moeder overleed in 1954, op 81-jarige leeftijd. Ondanks crisissen, oorlogen en technologische veranderingen bleef de familie zich aanpassen en de boerderij draaiende houden.

De laatste generatie

Ceel en Rien waren de laatste twee van de oorspronkelijke kinderen. Rien weigerde ziekenhuis- en later verpleeghuisopname en overleed thuis in 1996. In de jaren ’90 ging de gezondheid van Ceel Mees achteruit. Zijn zicht werd slechter en het werk werd te zwaar. Hoewel de boerderijgebouwen vervallen waren, wilde Ceel er blijven wonen. Hij vertrouwde op Cees Antens voor hulp, en er ontstond een hechte samenwerking.

Op 16 oktober 1996 verkocht Marcelis J.B. Mees, in overleg met Ceel, de grond aan Cees Antens. De gebouwen volgden later, op 18 december 1997, met als voorwaarde dat Ceel tot zijn dood in het huis mocht blijven wonen. In februari 2001 werd Ceel opgenomen in een verpleeghuis in Roosendaal. Hij stierf als laatste telg van de familie op 24 december 2002.

Nieuwe bestemming

Met het overlijden van Ceel kwam er een einde aan het directe familiegebruik van de boerderij. Met toestemming van de familie werd de naam van het pand veranderd van “Strijphoeve” naar “Meeshoeve”, als eerbetoon aan honderd jaar familiegeschiedenis.

De boerderij kreeg een nieuwe bestemming als zorgboerderij - passend bij de tijd en met eervolle verwijzing naar het verleden.