Vlnr: Jo Maas, Ries de Weert en Hans Wierikx.
Vlnr: Jo Maas, Ries de Weert en Hans Wierikx. Foto: Johan Wagenmakers

Ries en Jo vieren diamanten huwelijk: ‘Het was geen liefde op eerste gezicht’

Door: Johan Wagenmakers Algemeen

HOEVEN - Ries de Weert (85) en Jo Maas (81) vierden op 17 september hun diamanten huwelijksfeest. Het nog altijd zelfstandig wonende echtpaar werd door locoburgemeester Hans Wierikx met een bezoekje vereerd. Namens de gemeente bracht hij de hartelijke felicitaties over en ontbrak een boeket bloemen uiteraard niet.

Getrouwd zijn ze op 17 september 1965 in Etten-Leur, zowel voor de gemeente als voor de kerk. “Om half tien op het gemeentehuis en om half elf in de Heilig Hartkerk, maar die kerk is ondertussen afgebroken.”

Jo komt uit een gezin met vijf kinderen en is geboren in Zevenbergen. “Op 7-jarige leeftijd zijn we verhuisd naar de Zundertseweg in Etten-Leur”, zegt ze. Bij Ries waren ze met zes kinderen. “Ik ben geboren in de Sprangweg, wat onder Hoeven viel.”

Na het huwelijk zijn ze, na wat omzwervingen, in 1973 in de Leuvenhoek in Hoeven terechtgekomen waar ze nog steeds woonachtig zijn. “We wilden een huis bouwen aan de Zundertseweg, maar dat mocht toen niet en nu staat het helemaal vol.” Ze hebben twee kinderen en vier kleinkinderen. 

Brommer

Volgens het echtpaar was het geen liefde op het eerste gezicht. “Zij was een vriendin van mijn zussen en ik kwam daar al een paar jaar over de vloer”, weet Ries. “Hij kwam bij ons regelmatig om te kaarten en zo. Van lieverlee sloeg de vlam over”, vult Jo aan. “Samen gingen we weinig uit, maar met mijn zussen ging ze vaak dansen bij Geers in Oudenbosch en dan kwam ik ze met de brommer ophalen. Nee, mijn zussen mochten dan niet mee”, lacht Ries.

Opperman

Ries was opperman in de bouw. “In mijn jonge jaren heb ik nog gewerkt bij Tomado en Buijs Negerzoenen, maar daarna ben ik de bouw ingegaan. Ik heb bij meerdere bouwbedrijven gezeten en ben meegereden naar Rotterdam waar ik nog gewerkt heb aan de Van Brienenoordbrug. Naast werken bij een baas, heb ik ook veel stallen bij boeren gezet.” Op 51-jarige leeftijd werd hij echter volledig afgekeurd. “Een versleten rug. Gewoon té hard gewerkt. Niets was in die tijd te zwaar”, zegt hij berustend.

Jo heeft op een naaiatelier gewerkt en deed het huishouden bij Houtzagerij Van Ierssel. “Later heb ik veel kleding gemaakt en thuiswerk gedaan. Ik maakte petten voor een pettenfabriek. Van die ouderwetse mannenpetten en voor soldaten. Lang heb ik ook thuis snoep ingepakt.”

Wereldkampioen

Ries was een echte vogelliefhebber en kweekte allerlei tropische vogels. “Met een vogel ben ik 1992 zelfs wereldkampioen geworden. Dat WK werd toen in Breda gehouden. Aan de WK-wedstrijden in het buitenland deed ik nooit mee.” Trots laat hij de bijbehorende oorkonde zien. “Eerst had ik een heel klein kooike, maar nadat ik er een stuk bij aangezet heb, had ik een hele grote kooi. Ik had mooie vogeltjes. Op zich is het veel werk, maar tropische vogeltjes wassen zichzelf”, vertelt hij.

“We hoefden voor de tentoonstellingen alleen maar de snaveltjes en pootjes te poetsen. We waren lid van een club en hebben er altijd veel plezier aan gehad. Het was altijd gezellig en we hadden leuke feestavonden”, voegt Jo eraan toe. 

Fietsen

Rond de eeuwwisseling zijn ze pas voor het eerst op vakantie geweest. “Onze eerste kleinkind was net één jaar. We zaten met z’n allen in een huisje in Limburg.” Daarna hadden ze de smaak te pakken. “We gaan Nederland echter niet uit en hoeven niet met het vliegtuig, maar zijn op veel plekken in Nederland geweest, zoals de Veluwe, Limburg en Slagharen. Nee, niet in Zeeland, want daar waait het altijd, haha.”

De fietsen gingen altijd mee. “We hebben wat afgefietst. Elke dag op pad.” Fietstochten van 80 tot 90 kilometer waren eerder regel dan uitzondering. “Brood en drinken mee, want je wist nooit of je ergens aan kon rijden.”

Serenade

Hoewel de mobiliteit wat te wensen overlaat, zijn ze tevreden. “Zolang Ries thuis zit, hebben we genoten. Wel ieder op zijn eigen manier”, meent Jo. “In een huwelijk moet je gewoon normaal doen en als vrouw een beetje meer nemen dan geven”, lacht ze.

Met de naaste familie werd op de dag zelf thuis een feestje gevierd en omdat hun schoonzoon lid is van dweilband Tofkapellûke werd er s’ avonds aan huis een miniconcert gehouden. “Maar er staat zeker nog een feestje gepland bij ’t Strooien Huis voor de verdere familie, vrienden en bekenden.”



Blijf op de hoogte van het lokale nieuws uit jouw regio met onze dagelijkse nieuwsbrief