Aan de keukentafel met Richard Boeren: ‘Als je niet evolueert in de tijd, val je van het toneel’
Door: Addo Sprangers RubriekHALDERBERGE/SINT WILLEBRORD - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Richard Boeren van Boeren-Kuijpers Makelaars.
Hoe ben je in de wereld van makelaardij en verzekeringen terechtgekomen?
“Voordat mijn vader hier in Sint Willebrord zijn assurantiekantoor begon, was hij een ouderwetse verzekeringsagent die de deuren afging om verzekeringspolissen af te sluiten. Ik ben vanuit de schoolbanken het bedrijf in gerold en heb het bedrijf verder uitgebouwd. In 1985 heb ik de makelaardij eraan toegevoegd. Mijn vader zei namelijk: ‘Zou je er geen huizen bij nemen? Dat lijkt me wel een lucratieve bezigheid’. In het verlengde van het assurantiewerk zijn we toen ook met hypotheekadvies begonnen. Rond 1990 hebben we er een taxatiebureau aan toegevoegd, gespecialiseerd in het snel kunnen leveren van taxaties. Dat doen we nog gigantisch veel.”
Was dit werk ook waar je altijd van gedroomd had?
“Als je een familiebedrijf hebt en je hebt kinderen, dan ligt het bijna voor de hand dat die kinderen naar het eigen bedrijf kijken. Op school droomde ik misschien nog van een bestaan als profvoetballer, maar dat zat er niet in. In Roosendaal heb ik de meao gedaan, een opleiding die aansluit op het bedrijf. Eenmaal werkzaam in de zaak, heb ik in Breda in de avonduren de verzekeringsopleiding gedaan. Vervolgens heb ik in Eindhoven de makelaarsopleiding gedaan om over alle benodigde papieren te beschikken. In mijn vaders tijd had je dan een diploma voor het leven, maar dat is nu niet meer het geval. Om je papieren te kunnen behouden, moet je elk jaar opnieuw examens afleggen. Je moet voortdurend je kennis op peil houden, een verplichting waaraan niet valt te ontkomen.”
Wanneer kreeg jij het leiderschap van het bedrijf door jouw vader overgedragen?
“Voor de verzekeringstak zo’n dertig jaar geleden, voor de makelaardij rond 1990. Maar mijn inmiddels 85-jarige vader is tot de dag van vandaag altijd betrokken gebleven bij de verzekeringstak. Naast het feit dat hij geniet van de sociale contacten, vindt hij het als ondernemer moeilijk zijn kindje los te laten. Maar die betrokkenheid is ook het mooie aan ons bedrijf. We hebben veel klanten die al zó lang bij ons zitten. Als verzekeringsklant soms al de derde generatie. En er zijn klanten van wie ik al vier keer een huis heb verkocht.”
Hoe heeft de vastgoedmarkt zich in de loop der jaren ontwikkeld?
“Vroeger moest je een huis echt zien te verkopen via een advertentie of via een foto in je etalage. Tegenwoordig is de klant al zó uitgebreid geïnformeerd via social media: er zijn video-opnames, dronebeelden, noem maar op. Dat maakt dat je werk als makelaar er anders uit is komen te zien. Je moet er als kantoor echter in meegaan. Als je niet evolueert in de tijd, val je van het toneel. Dat geldt ook voor de verzekeringstak. Je moet mensen triggeren, ze nieuwsgierig maken naar en bewustmaken van de mogelijkheden.”
Kun je voorbeelden geven van bijzondere momenten waar je trots op bent?
“Heel leuk vond ik het moment dat ik een huis wist te verkopen terwijl de klant op vakantie was. Dat blijft wel hangen: je maakt mensen blij terwijl ze op vakantie zijn. Dat we van Sint Willebrord komen, is ook wel een uitdaging. Het dorp heeft in Nederland toch een negatief imago. Het betekent dat je hier niet alleen een huis, maar óók het dorp zelf moet zien te verkopen. Ik heb weleens klanten van buitenaf gehad die mij vertelden dat hen was afgeraden naar Sint Willebrord te verhuizen, maar uiteindelijk hebben ze de stap toch gezet. Nu, dertig jaar later, zitten ze er nog steeds en zijn ze helemaal opgegaan in de gemeenschap. Sterker nog: het zijn zelfs hartstochtelijke verdedigers van het dorp geworden. Als je er eenmaal tussen zit, ga je niet meer weg. Dat vind ik dan wel mooi om te zien.”
Welke eigenschappen hebben jou als persoon geholpen om te slagen in deze competitieve sector?
“Ik hecht aan persoonlijk contact en probeer binding te creëren met mijn klanten. Mijn vrouw zegt altijd: ‘Volgens mij heeft heel Nederland jouw mobiele nummer’. Dat zegt genoeg. Voor klanten ben ik altijd bereikbaar. Dat vraagt veel tijd, al heb ik het zelf nooit als hinderlijk ervaren dat ik te pas en te onpas werd gebeld. Tegenwoordig echter wordt vooral gebruik gemaakt van WhatsApp.”
Wat zijn je doelen voor de komende vijf tot tien jaar met het bedrijf?
“Mijn zwager en collega Rob en ikzelf hebben nog steeds niet het idee van ‘we gaan over een paar jaar stoppen’. Wie weet wanneer dat ooit het geval is. We blijven het doen zolang we er plezier in hebben. Maar het zou best kunnen dat de zoon van Rob het bedrijf straks voortzet. Mijn zoons zijn nu succesvol in de muziek, misschien willen ze over tien jaar wel terugvallen op het familiebedrijf. Al zie ik mijn schoondochters dat nog eerder doen. Ze zijn beiden werkzaam in dezelfde sector: de één bij een accountantskantoor, de ander bij een verzekeringsbedrijf. Mocht ik er op enig moment zelf mee stoppen, dan wil ik graag op de achtergrond betrokken blijven. Misschien in een adviserende rol of als vraagbaak. Het zou zonde zijn als het kantoor wordt verkocht en klanten er na twee jaar van zijn vervreemd. Stoppen en een hele dag op de golfbaan staan? Ik denk dat ik me heel snel zou vervelen. Bovendien vind ik het leuk om met mensen om te gaan. Het sociale aspect speelt óók een rol.”
Wat is het beste advies dat je ooit hebt gekregen?
“Op persoonlijk vlak het advies om op mijn gezondheid te letten. Dat is ongeveer dertig jaar geleden. Meeús uit Breda, ook een familiebedrijf, was vroeger mijn voorbeeld. Vanuit Breda groeide het uit tot een bedrijf met landelijke dekking. Dat wilde ik óók en op zeker moment hadden we eveneens kantoren in Etten-Leur en Roosendaal. Je kunt jezelf echter niet in drieën splitsen. Mijn vader waarschuwde mij om op mijn gezondheid te letten en niet teveel hooi op mijn vork te nemen. Door mijn ambitie legde ik mezelf een enorme druk op. Daarnaast zat ik in de gemeenteraad, was ik lid van de sponsorcommissie van Rood-Wit, gaf ik voetbaltrainingen, noem maar op. Als ik ermee door was gegaan, was het misschien mijn dood geworden, want ik had regelmatig hartritmestoornissen en was bijna vaste klant bij de huisarts geworden. Om een stukje afstand te creëren, ben ik bewust verhuisd naar België. Ik moet het afkloppen, maar sinds die tijd heb ik geen last meer gehad. Ik zeg het ook tegen mijn kinderen: het is leuk om hard te werken, maar er zijn ook andere zaken in het leven. Werk je niet over de kop en zorg voor ontspanning in je leven.”
Dan de laatste vraag. Met wie zou je zelf graag eens aan de keukentafel willen zitten?
“Dat is iemand van wie ik bijna geen tv-uitzending oversla: Johan Derksen. Dat vind ik een prachtvent. Hij heeft overal kennis van en zoekt altijd de randjes op. Veel mensen weten echter niet dat hij ook een enorme bluesfanaat is. Wat dat betreft hebben we dezelfde muzieksmaak. Ik hou van de blues en bezoek ook graag optredens van bluesartiesten, liefst in een kleine setting.”
Paspoort
Naam: Richard Boeren
Leeftijd: 60 jaar
Burgerlijke staat: Gehuwd met Ineke de Veth uit Oudenbosch. Vader van een tweeling: Martijn en Jeroen (33)
Bedrijf: Samen met mijn zwager Rob Kuijpers ben ik eigenaar van Boeren-Kuijpers Makelaars in Sint Willebrord. Daarnaast ben ik ook verantwoordelijk voor Assurantie- en Hypotheekadvies Boeren.
Hobby’s: “Golf, padel en muziek. In het verleden heb ik veel concerten bezocht. Tegenwoordig reis ik met mijn kinderen de hele wereld over. Martijn en Jeroen vormen samen namelijk de succesvolle hardstyle-act Sound Rush. Er is niks mooiers dan dat. Het is echt mijn passie geworden.”
