Aan de keukentafel met Ronald van Broekhoven: ‘Je kunt niet achterover leunen’
Door: Wies van Erp RubriekETTEN-LEUR/HALDERBERGE/ROOSENDAAL - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Ronald van Broekhoven, Van Broekhoven Fysio.
Hoe ben je gestart en wat was het toekomstperspectief tijdens je studie?
“Toen ik in 1991 afstudeerde als fysiotherapeut, was het een moeilijke tijd in Nederland. De markt was verzadigd en je kon niet zomaar een eigen praktijk beginnen, zeker niet met een contract bij zorgverzekeraars. Dat betekende dat je eigenlijk geen declaraties kon indienen en dus geen volwaardige onderneming kon starten. De meeste afgestudeerden hadden drie opties: ze konden naar het buitenland, zich laten omscholen of een uitkering aanvragen.
Mijn vrouw en ik hadden zelfs al een visum voor Amerika, samen met een goede vriend die ook fysiotherapie studeerde. Maar net voordat we de overstap maakten, kreeg ik toch een baan aangeboden in Nederland: een aanstelling in een kleine praktijk in Etten-Leur en daarnaast werk in een verpleeghuis in Bergen op Zoom. Daarmee zette ik de eerste stappen in de ouderenzorg, een specialisatie die destijds niet zo populair was omdat de meeste fysiotherapeuten in de sport wilden werken.
Achteraf gezien was het een slimme keuze, want tegenwoordig is er juist veel vraag naar specialisten in ouderenzorg. Mensen blijven langer thuis wonen en de zorg om hen heen moet daarop inspelen.”
Hoe heeft je bedrijf zich ontwikkeld?
“In het begin had ik nooit het idee dat ik een eigen praktijk zou beginnen. Ik werkte acht jaar in Bergen op Zoom en daarna nog eens acht jaar als hoofd paramedische dienst in Zevenbergen. Ondertussen bleef ik mij verder specialiseren, vooral op het gebied van neurologische aandoeningen zoals Parkinson en MS.
Toen veranderde de markt langzaam: het werd mogelijk om als fysiotherapeut een contract met verzekeraars te krijgen zonder die strikte beperkingen van vroeger. In 2009 begon ik naast mijn vaste baan een eigen praktijk. Eerst met een paar uur per week, maar al snel nam het werk toe en moest ik een medewerker aannemen. Op een gegeven moment werd het duidelijk dat de praktijk te druk werd om nog te combineren met mijn andere werk. Toen heb ik de knoop doorgehakt en ben ik volledig als zelfstandig ondernemer verder gegaan.”
Hoe heb je deze ontwikkeling als ondernemer ervaren?
“Eigenlijk heb ik nooit een opleiding in ondernemen gehad. Wij leerden alles over het menselijk lichaam, behandelingen en therapieën, maar niets over hoe je een bedrijf runt. Dat maakte het spannend, maar ik vond het tegelijkertijd ook een fijne uitdaging.
Ik begon als zzp’er en regelde zelf alle administratieve zaken, maar na een tijdje hielp mijn vrouw Ilse met de declaraties. Eerst een paar uurtjes per week, maar nu is ze fulltime bezig met de administratie, personeelszaken en organisatie.
In het begin deden we alles nog met papieren kaartenbakken. Elk patiënt had een kartonnen dossier waarin we handmatig noteerden wat we behandelden. Nu werken we volledig digitaal met elektronische patiëntendossiers en cloudsystemen. Dat heeft echt een wereld van verschil gemaakt. Ook onze praktijk is enorm gegroeid: waar we eerst met z’n tweeën waren, hebben we nu twintig medewerkers.”
Wat is vandaag de dag het belangrijkste aspect van ondernemen als fysiotherapeut?
“Personeelsmanagement is zonder meer een van de grootste uitdagingen. Er is geen duidelijke CAO in de fysiotherapie en het wordt steeds moeilijker om goed personeel te vinden. Vroeger plaatste je een vacature en kreeg je tien, twintig reacties. Nu is dat vaak nul.
Daarnaast is de markt veranderd. Vroeger waren fysiotherapeuten verzekerd van een stabiele patiëntenstroom, nu moeten we actief bezig zijn met profilering. We werken veel samen met ziekenhuizen en gemeenten en hebben met elf andere fysiotherapiepraktijken in West-Brabant een coöperatie opgericht. Zo kunnen we betere afspraken maken met ziekenhuizen en eerstelijnszorgverleners, wat uiteindelijk helpt om de beste zorg te bieden.
Ook digitalisering speelt een grote rol. Of het nu gaat om patiëntendossiers of communicatieplannen, het hoort er allemaal bij. Je moet meer doen dan alleen behandelingen uitvoeren; strategische planning en samenwerking zijn minstens zo belangrijk.”
Wat zijn de grootste verschillen tussen nu en de beginperiode?
“In de jaren 90 was fysiotherapie nog een sterk gereguleerde markt. Je had een vast aantal behandelingen dat je mocht declareren en er was weinig concurrentie. Nu is de markt vrij en moeten praktijken zich onderscheiden. Dat betekent ook dat er veel meer specialisatie is gekomen.
Vroeger had je een algemene fysiotherapeut die zich met allerlei soorten klachten bezighield. Tegenwoordig heb je gespecialiseerde masteropleidingen en zelfs ‘superspecialisaties’, zoals kaakfysiotherapie of handtherapie. In onze praktijk hebben we veel specialisten, omdat we ons focussen op neurologische aandoeningen. Maar ook dat vraagt een andere manier van ondernemen: je moet investeren in opleidingen en tegelijkertijd financieel rendabel blijven.
Daarnaast werken we steeds meer samen met andere zorgverleners en organisaties. We moeten niet alleen behandelingen aanbieden, maar ook nadenken over hoe fysiotherapie past binnen de bredere gezondheidszorg. Onze rol wordt steeds meer preventief in plaats van alleen curatief.”
Wat verwacht je van de toekomst?
“De sector beweegt steeds meer richting gezondheidsbevordering en preventie. Mensen komen niet alleen bij ons voor revalidatie, maar ook om fitter en gezonder te worden. Daarom hebben we recent ‘Van Broekhoven Fit’ opgericht: een sportschool die zich richt op leefstijl, bewegen en preventieve gezondheid.
Ik verwacht dat ondernemerschap in de fysiotherapie steeds belangrijker wordt. Je kunt niet achterover leunen en wachten tot patiënten vanzelf komen. Daarom geloof ik in innovatie en samenwerking, of dat nu met collega’s is of met andere zorgprofessionals.
In de toekomst hoop ik dat de fysiotherapie een nog grotere rol krijgt in de eerstelijnszorg. Door preventief in te grijpen kunnen we ziekenhuisbezoeken verminderen en mensen langer gezond houden. Dat vraagt om een andere manier van denken, maar ik vind het een mooie uitdaging. Uiteindelijk draait het om het verbeteren van de zorg voor onze patiënten, en daar blijven we ons voor inzetten.”
Tot slot: met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten?
“Ik zou graag een goed gesprek voeren met Diederik van der Heiden - opticien, ondernemer en directeur van Optiek van Wely. Hij heeft zijn eigen zaak opgezet en moet concurreren met grote ketens zoals EyeWish. Toch weet hij zich te onderscheiden en dat vind ik inspirerend. De gezondheidszorg wordt steeds commerciëler, en ik denk dat we van elkaar kunnen leren hoe we ons als zelfstandige ondernemingen sterk kunnen positioneren.
We hebben al een tijd afgesproken om samen een rondje door Zeeland te fietsen. Ik kijk ernaar uit om dan eindelijk eens uitgebreid met hem te praten over ondernemerschap en de toekomst van de zorgsector.”
Paspoort
Naam: Ronald van Broekhoven
Leeftijd: 57 jaar
Bedrijf: Van Broekhoven Fysio
Gevestigd: Roosendaal en Etten-Leur
Burgerlijke staat: Getrouwd met mijn vrouw Ilse
Kinderen: Drie kinderen van 32, 30 en 23
Hobby’s: Wielrennen
