Mevrouw Oosterhuis viert 100e verjaardag: ‘Ik wilde het eigenlijk niet groot vieren, maar dit had niet beter gekund ‘

KLUNDERT - Vorige week werd Koba Oosterhuis-de Wit verrast door haar kleindochters in verband met haar 100ste verjaardag. Jessica en Diana hadden ‘s ochtends kapster Wendy geregeld om haar haar te kappen. Haar mooiste jurk werd aangetrokken en een beetje Gloria van der Bilt parfum opgespoten, waarna ze met de scootmobiel de Speeltuin in de Prins Willemstraat werd gereden, voor een groot verrassingsfeest. Met wel 100 petitfourtjes van de echte bakker met ‘100 ‘erop!

“Ik wilde het eigenlijk niet groot vieren, maar dit had niet beter gekund, wel blij dat ik af en toe doof ben, wanneer het mij uitkomt hoor!” lacht mevrouw Oosterhuis in haar appartementje in de Mauritshof. Ze zit nog heerlijk na te genieten van het feest, omringd door kaarten, bloemen, tekeningen, waaronder een kaart van de koning en van Frans Bauer. “’t Was echt te gek!”

Alle nichten en neven uit alle windstreken waren op het feest van de 100-jarige afgekomen, uit Harderwijk, Beerta, Midwolda, Rotterdam, Goor, Breda, Werkendam en Zevenbergschen Hoek. Zelfs haar pleegzoon Jan, waar ze als baby fulltime voor zorgde en familie uit Ierland waren aanwezig: kleinkinderen, achterkleinkinderen, achter-achter kleinkinderen en zelfs 4 achter-achter-achter kleinkinderen.

Ze werd geboren in 1924 in Beerta-Groningen als middelste van 7 kinderen. Met een langdurig zieke moeder en veel armoede was het echt geen pretje. In 1942 trouwde ze en moest manlief heel de oorlog onderduiken. Bij Nieuwe Schans werden velen de grens overgesmokkeld en bij de voordeur was een kruipgat waar hij ook lang verborgen bleef.

“Ik zou graag terug gaan naar Groningen”, zucht mevrouw Oosterhuis telkens tussendoor als ze herinneringen uit haar jeugd ophaalt. “ Mijn man werkte sinds 1954 bij Hunter Douglas in Rotterdam ploegendienst. Ik werkte als hoofd huishouding op de medische faculteit van het ziekenhuis. 

Op vakantie ging ik altijd naar camping Beekzicht in Harderwijk naar de stacaravan. Alle kleinkinderen kwamen dan met 3 tegelijk alle 6 weken lang om de beurt logeren daar.

Mijn man overleed vroeg, al op 62 jarige leeftijd. Na zijn overlijden ging ik bij mijn jongste dochter Coby in een klein huisje, naast haar gezin, in Zevenbergschen Hoek wonen. We hadden 3 dochters, die alle drie op 58 jarige leeftijd al overleden. Later woonde ik in de Riethof aan de Bloemendaalse Zeedijk in Zevenbergschen Hoek. Nu woon ik al 8 jaar in de Mauritshof.”

Heeft u wijze raad om gezond 100 te worden? “Ik eet elke dag ‘s ochtends twee beschuitjes met hagelslag. Vroeger at ik altijd roggebrood met kaas. Ik kook nog elke dag zelf, maar heb al wel 12 jaar, een boodschappenhulp Anja, die vanochtend ook toevallig even op de koffie komt. Verder hou ik van lekker bloemige aardappelen en bruine bonen met spek en stroop. Tja, die aardappelen hier zijn niet te eten, alleen in Zeeland en Groningen hebben ze lekkere aardappelen. En een stukje paling op zijn tijd. Ik drink graag Nescafé oploskoffie. Geen chagrijnigheid, daarvan is al genoeg in de wereld. Ik ben nooit ziek, ik rook niet, geen make-up of tatoeages en tegenwoordig drink ik met mijn buurvrouw Gerda Vreugdenhil elke woensdagmiddag een portje. Sharon en Addie van Surplus helpen mij ook altijd erg goed mee.”

Kleindochter Diana, die ook tijdens het interview aanwezig is, vult nog aan: “Ze is altijd nog bezig, vroeger schilderde ze veel in Rotterdam. Ze heeft veel humor. Ze zit nog op facebook en heel modern speelt ze spelletjes op haar laptop! Ze is gek op tasjes en toont er 1 die ze van Sharon de hulp heeft gekregen. Haar hobby is diamond painting, waarvan een voorbeeld bij de voordeur hangt. ”O ja, ik kijk elke Quiz op tv en doe veel woordzoekers en puzzels voor mijn brein. En elke avond klokslag 20.00 uur staat de tv keihard aan, want dan kijk ik al 30 jaar Goede Tijden, Slechte Tijden.”