Nationaal Vlasserij-Suikermuseum wint Willem Wolff Prijs

KLUNDERT - Het Nationaal Vlasserij-Suikermuseum in Klundert is onderscheiden met de Willem Wolff Prijs. Deze Willem Wolff Prijs is bedoeld om initiatieven te ondersteunen op het terrein van techniekgeschiedenis in Nederland. Tien jaar lang is er gewerkt met een team om een maquette te bouwen, die nu een unicum genoemd kan worden wat betreft een schitterend nagebouwde suikerfabriek, waarbij een werkend productieproces zichtbaar is gemaakt met behulp van door de computer aangestuurde vernufte technieken. Het team modelbouwers verdient hulde. 

De afdeling Geschiedenis der Techniek van het Koninklijk Instituut Van Ingenieurs (KIVI) en de Stichting Historie der Techniek hebben samen met de familie Wolff in 2011 de Willem Wolff prijs ingesteld. De prijs bestaat uit een bedrag van € 2.000 en een plaquette en dient ter ondersteuning en aanmoediging van kleine musea en lokale initiatieven op het terrein van de techniekgeschiedenis.

De prijs is vernoemd naar de werktuigbouwkundig ingenieur Willem Wolff (1921-2009), bij leven onder andere voorzitter van de directie van Akzo Nederland, president van het Koninklijk Instituut van Ingenieurs (1984-1989) en (mede-)oprichter en eerste voorzitter van de Stichting Historie der Techniek (1988-1994). Onder het motto “Men moet het verleden kennen om zicht te hebben op de toekomst” heeft hij de techniekgeschiedenis altijd een bijzonder warm hart toegedragen.

In aanmerking voor de prijs komen kleinschalige, spraakmakende projecten en initiatieven op het gebied van techniekgeschiedenis. Deze moeten in elk geval voldoen aan de volgende criteria: Het project of initiatief is tastbaar en/of resulteert in een concreet eindproduct. Het kan bijvoorbeeld gaan om de aankoop of restauratie van een museaal object, het behoud van technisch erfgoed, een tentoonstelling, een educatief programma of de uitgave van een boek. Het moet gaan om een Nederlands project of initiatief. Het project of initiatief betreft de geschiedenis van de techniek. Het moet een financieel en praktisch haalbaar project zijn. De Willem Wolff Prijs moet een wezenlijke bijdrage leveren aan het project.

We spreken met Wim Dekker. “Eerder was ik bij de modelbouw gekomen en daar ben ik mee gestopt. Ik was clusterhoofd suiker. Nu ben ik coördinator, eigenlijk manusje-van-alles. Wat ik voor de modelbouwers doe, is de vinger aan de pols houden. Dat is een hecht team, die optimaal samenwerken en daar ben ik zuinig op.

Ik ben een boerenzoon en kom van een boerderij, dus heb ook met mijn poten in de klei gestaan. Dus bieten zijn me niet onbekend. Wel een andere carrière gemaakt, 35 jaar bij de politie. Gestart in den Briel op de Zuid-Hollandse eilanden en later in Fijnaart en hier blijven hangen. Na mijn pensioen 7 jaar als gastheer op Paleis Soestdijk rondleidingen gedaan. Dus rondleidingen in dit museum als vrijwilliger leek me wel wat om in contact te blijven met mensen.”

In Nederland ligt een areaal van ongeveer 84.000 hectare aan suikerbieten (cijfers 2022). Volgens het Kenniscentrum Suiker & Voeding wordt uit één biet gemiddeld 35 suikerklontjes gehaald. Er zijn ongeveer acht suikerbieten nodig voor een pak van een kilo. Voor kinderen is er een leuk filmpje over suiker te zien op YouTube van Klokhuis. Nog interessanter is een rondleiding in Klundert! 

Boeiend als Wim Dekker begint te vertellen hoe die bietencultuur door de eeuwen heen is gecultiveerd en uiteindelijk tot veel eindproducten heeft gezorgd. Dat begint al in 1749 door een Franse chemicus. Ook Napoleon heeft een steentje bijgedragen door import van suiker en linnen uit Engeland te verbieden, waardoor de suiker industrie in Europa kon floreren. Om dit museum draaiende te houden zijn 80 vrijwilligers in touw. “We kunnen er nog wel een paar extra gebruiken.”