Gedecoreerde Bert Bongers: ‘Soms ben ik echt te fanatiek bezig met mijn vrijwilligerswerk’

KLUNDERT – In een bovenwoning aan de Ambachtsherenweg werd Bert Bongers, 75 jaar geleden geboren, als oudste van vijf kinderen. Zijn leven is vol inzet voor zijn gezin, de kerk, judo, Speeltuin, Mantelzorg en Heemkundekring in Klundert. “Veel van wat ik heb gedaan, is gewoon op mijn pad gekomen,” zegt hij bescheiden. Toch laat zijn staat van dienst zien, dat niets ‘zomaar’ gebeurde.

Na de hervormde basisschool aan de Vestkant volgde hij de LTS metaalbewerking in Klundert en daarna de MTS werktuigbouwkunde in Dordrecht. Hij werkte bij machinefabriek Van Opstal. In 1971 ontmoette hij zijn vrouw Riet Knook via het jeugdwerk van de Hervormde kerk. Ze trouwden in 1974 en gingen wonen in de Krugerstraat, waar hun tweeling Martijn en Jorg, en later dochter Marieke, geboren werden. Ze verhuisden naar de van Vlaanderenstraat. Samen hebben ze 2 kleinkinderen Daan en Benthe. 

Naast zijn werk bouwde hij aan zijn vrijwilligersnetwerk. In het jeugdwerk van de hervormde kerk was hij jarenlang actief. Vaak samen met andere kerken in open jeugdwerk. “We organiseerden reisjes naar o.a. Beekse Bergen, haalden muziek naar de kerk, benaderden verschillende dominees, interkerkelijk: katholiek, gereformeerd, hervormd. Samenwerken vond ik belangrijk.” Ook binnen het onderwijs was hij actief: in het schoolbestuur en als voorzitter van de onderhoudscommissie. Soms zat hij zelfs in drie besturen tegelijk. “Ik ben gewoon te fanatiek,” lacht hij.

Hij voetbalde bij VVN en speelde zelfs in het Brabants Elftal, maar stopte toen zijn vrouw zwanger was van de tweeling. Toen zijn kinderen op judo gingen, werd hij gevraagd bij het bestuur. Wat begon als tijdelijk, werd jarenlange betrokkenheid. Hij organiseerde clubkampioenschappen, Aikibudo-demonstraties en streekontmoetingen met judoclubs uit Zevenbergen, Breda en Prinsenbeek, waarbij ook recreatieve judoka’s een podium kregen. “De Judobond vond dat eerst niks, maar later zagen ze het nut er wel degelijk van in. Het is nu nog steeds een jaarlijks terugkerend evenement. Ik werd bijna dag en nacht gebeld of aangesproken voor van alles binnen de judovereniging: inkopen (tweedehands) judopakken, trainingsruimte regelen, vloer met matten klaar leggen, contacten met andere judoclubs, onderhandelingen en samenwerking met gymnastiekverenging Spido, vertrouwensband met kinderen en ouders opbouwen.”

Bij Speel,-en Buurtvereniging het Westerkwartier was Bert 8 jaar lang vrijwilliger, waarvan één jaar als voorzitter. Sinds 2004 is Bert ook actief binnen de Heemkundekring die Overdraghe, tot 2018 als bestuurslid, vicevoorzitter en redactielid van het periodiek huis-aan-huisblaadje. “Soms krijg ik schriftelijke of e-mailvragen over oude Klundertse families. Dan duik ik het archief in.”

Bert is inmiddels al weer 6 jaar actief in de bewonerscommissie van de Mauritshof, als schakel tussen bewoners en woningcorporatie Woonkwartier. “Ik wil vooral zorgen dat de service,- en energiekosten laag blijven en de voorzieningen goed. We regelen alles voor de bewoners buiten hun voordeur, zoals de lift, verlichting, verwarming. Over mantelzorg is hij duidelijk: “Dat woord hoeft van mij niet. Het is toch normaal dat je voor je ouders en vrouw zorgt?”

Onlangs werd hij onverwacht in het zonnetje gezet als ‘bekende Klundertenaar’. “Dat ik op straat werd aangesproken, dat had ik nooit verwacht. Het ontvangen van dit koninklijk lintje was niet nodig, maar onvoorstelbaar en hartverwarmend, een hele eer, alle betrokken mensen waren die dag hier aanwezig. Kun je tenslotte nog vermelden, dat ik altijd alles samen met anderen heb gedaan? En altijd was mijn vrouw betrokken, vrijwilligerswerk doe je samen, zij staat altijd naast mij.”