
Jolanda kreeg een lintje: ‘Er zijn altijd mensen nodig om iets moois te organiseren’
Door: Angelique van de Reijt AlgemeenNOORDHOEK - In de kleine kern Noordhoek met ongeveer 1200 inwoners, woont Jolanda van Roessel-Kannekens (54) Geboren in Fijnaart en in 1988 de Noordhoekse Ronald van Roessel ontmoet op het voetbalveld bij V.V. Noordhoek. “We gingen vaak uit naar Piet&Riet in Fijnaart. Sinds 1994 is ze actief bij VV Noordhoek.
“Ik ben chemisch analist in de volcontinue-dienst, 5 ploegen bij Shell Moerdijk. Ik ben maar 13 weekenden per jaar vrij en dan juist in die weekenden, zijn de meeste vrijwilligerswerktaken te verrichten bij de Noordhoekse activiteiten,” vertelt Jolanda in hoog tempo.
In haar jeugd voetbalde ze met bijna haar hele familie bij VV Oudemolen. “In 1994 ben ik als 23-jarige samen met mijn man Ronald begonnen om het A-elftal van VV Noordhoek te begeleiden. Dat wil zeggen: leider zijn en trainingen uitzetten. Ik voetbalde toen zelf bij het dameselftal van Virtus.” Inmiddels werden zoon Thomas (27) en dochter Sabrina (25) geboren. Later begon Jolanda samen met haar vriendin Yvonne Kouters voetbaltrainingen en leiding te geven aan hun zonen Thomas en Wesley. Later ook het elftal van dochter Sabrina . Daarnaast stond ze vaak achter de bar, was ze op zaterdagochtend gastvrouw en hielp ze overal waar het nodig was.
“In 1998 stond Petra Reuvers aan mijn voordeur van de Stichting Dorpsactiviteiten Noordhoek, om te vragen of ik bij stichting Dorpsactiviteiten wilde komen. Wij organiseren ongeveer 10 activiteiten per jaar. o.a. Paaseieren zoeken voor de kleintjes, de Noordhoekse muziekbingo, Halloween, Wandelvierdaagse, met recordaantal deelnemers van 150 dit jaar, Spooktocht, Workshops bloemschikken, macramé, kaartavond, Biertje onder de toren “een bierproeverij met lokale brouwers” en nu ook Trappen en Happen. Ik werd penningmeester en deed het werk natuurlijk niet alleen. Lange tijd zat ik erbij, maar vanwege gezin, drukte en werk ben ik er een tijdje uitgegaan. Toen het bestuur van stichting dorpsactiviteiten ging stoppen, ben ik er weer in gestapt als penningmeester en heb met velen de boel weer nieuw leven ingeblazen. We hebben nu een veel grotere groep mensen o.a. ook mijn dochter Sabrina. ”We hebben nu een vrijwilligers app. Zo kan iedere vrijwilliger zelf een activiteit uit kiezen om mee te helpen, “ vertelt ze in 1 adem.
“Dit jaar gaan we weer voor de gezellige kerstmarkt, De Noordhoekse kerstmarkt is op 13 en 14 december, 2025 natuurlijk weer met schaatsbaan in de oude Katholieke Dorps Kerk. Het bezoekersaantal was vorige keer al boven de 2500 mensen. We zoeken nog kraamhouders, 25,00 euro per kraam ! “ promoot Jolanda
“Verder organiseer ik om het jaar samen met Ronald en Jan en Anja Veeke de Noordhoekse Quiz. Deze wordt gehouden in de kerk van Noordhoek. Sinds een aantal jaar organiseer ik in Fijnaart samen met de Heemkundige Kring Fijnaart en Heijningen de Fendert quiz voor ESF. Dit jaar mogen daar 40 teams mee doen van 8 personen.
Samen met Sijarina van der Mast, Anja Veeke en Anne van Drimmelen vormt Jolanda de redactie van het Noordhoeks Nieuws, dat vijf keer per jaar verschijnt met een aantal vaste schrijvers. Ik heb in de ouderraad van de St. Jozefschool op Noordhoek gezeten. En ik liep meerder collectes per jaar o.a. Nier fonds, Brandwondenstichten en Longfonds.
Bij de tennisvereniging Noordhoek draai ik nu alleen nog maar bardiensten. Ik zat lange tijd in de toernooi,- en barcommissie, maar dat heb ik overgedragen aan mijn dochter Sabrina en vrienden.
Naast het vrijwilligerswerk, wandel ik graag en zwem in zwembad de Oester in Fijnaart. Eerst was ik mantelzorgster voor mijn moeder en nu zorg ik voor een ouder echtpaar hier in Noordhoek.
Toen de burgemeester mij verraste met het lintje, vroeg hij: Wanneer slaap jij eigenlijk? Tja ik heb idd heel weinig slaap nodig, dat komt denk ik door de avond,- en nachtdiensten die ik werk bij Shell. Ik heb inderdaad geen uitknop, nee zeggen kan ik ook niet en ik ben overal altijd voor te porren. Het is belangrijk om de leefbaarheid van ons kleine dorp in stand te houden. Gelukkig neemt de volgende generatie o.a. mijn kinderen en vrienden het weer langzaamaan van ons over. Want je doet het niet alleen, er zijn altijd veel mensen samen nodig om iets moois te kunnen organiseren.”




