Diamanten bruidspaar Barten viert 60 jaar liefde

ZEVENBERGEN – “Ik kwam eigenlijk voor Kees… maar het werd Jo,” lacht Ton Barten (83) met twinkelende ogen. Op 29 oktober vierden Ton en zijn vrouw Jo (81) hun diamanten huwelijksjubileum. Zestig jaar liefde, fietsen en samen alles op de pedalen houden. Herinneringen, verhalen en warme Brabantse gezelligheid, precies zoals het bij Ton en Jo past.

DOOR ANGELIQUE VAN DE REIJT

Van Valkenswaard naar Zevenbergen 

Ton, geboren in 1942 in Valkenswaard, groeide op in een gezin van vier kinderen. Zijn vader was commandant bij de brandweer en opzichter van de gemeente en zo verhuisde het gezin na de oorlog naar Dussen voor de wederopbouw. Uiteindelijk belandden ze in Zevenbergschen Hoek, wachtend op het nieuwe huis aan de Molenstraat in Zevenbergen. Daar bezocht Ton de St. Josephschool, het gebouw op de hoek Markt-Stationsstraat. Jo, geboren in 1944 in Udenhout, kwam uit een gezin van vijf kinderen en werkte in haar jonge jaren op een naaiatelier. Het lot bracht haar en Ton samen via haar broer Kees, een fietsmaat van Ton in militaire dienst. “Ton kwam op de koffie bij mijn broer en liep ik daar toevallig ook rond,” vertelt Jo. “En ja, toen was het snel gebeurd.”

Van wielerwedstrijd naar huwelijkskoers 

Op 29 oktober 1965 gaven Ton en Jo elkaar het jawoord in Udenhout. Eerst op het gemeentehuis, daarna in de katholieke kerk, waar Ton’s wielervrienden buiten een erehaag vormden met hun fietswielen. “Dat was zó mooi,” herinnert Jo zich. Het feest was thuis, in de keuken bij haar ouders, eenvoudig maar oergezellig. Na het huwelijk verhuisde het jonge stel naar de Markdijk in de polder tussen Klundert, Standdaarbuiten en Zevenbergen. Een eenvoudig huisje zonder warm water of telefoon, maar met veel liefde. Daar werden hun zoon Paul en dochter Rianneke geboren. Jo liep met de kinderwagen regelmatig naar Zevenbergen. Ton werkte hard bij Shell Europoort, daardoor konden ze verhuizen ze naar de nieuwbouw in de Zeestraat.

Een leven op wielen 

Wielrennen liep als een rode draad door hun huwelijk. Ton stond in de regio bekend als “Tonnie Barten” en reed jarenlang wedstrijden in binnen- en buitenland. “Ik fietste 750 kilometer per week. Als je niet traint, win je niet,” zegt hij nuchter. En winnen deed hij: zestig wedstrijden in vijftien jaar, waaronder de Ronde van Breda en de Ronde van Zevenbergen. In 1960 werd hij Brabants kampioen bij de nieuwelingen. Na zijn actieve wielercarrière bleef Ton betrokken bij de sport. Hij werd mecanicien bij de grote rondes, waaronder de Olympia Tour, de Tour de France en de ronde van Spanje met de Frisol-ploeg. Later ging hij zelfs mee naar Australië met zoon Paul, die ook wielrenner werd. Een échte wielerfamilie dus, ook de 2 broers van Jo fietsten fanatiek.

Tevreden met wat het leven brengt 

Het leven bracht hoogte- en dieptepunten. Ze kregen vier kinderen: Paul, Rianneke, Rian en Richard. Hun dochtertje Rianneke overleed op jonge leeftijd, een gebeurtenis die diepe sporen naliet. Toch bleven Ton en Jo samen sterk en bouwden stap voor stap hun thuis op. De gezinsvakanties met de caravan naar Oostenrijk, de fietstochten met vrienden Wim en Toos van Geel, en later wel 16x de georganiseerde reizen met Vital Reizen naar Duitsland, Oostenrijk en Italië, altijd stond er wel iets op de planning. “Met de fiets achter in de kar en hup, op weg naar de bergen,” lacht Ton.

Een hechte buurt en een warm hart 

In de Zeestraat wonen Ton en Jo inmiddels 55 jaar. Hun buren – Ad en Walter Verschuur, Rob en Betsy Thuring zijn als familie geworden. Samen wandelen, koffiedrinken, klussen en lachen; het is een hechte gemeenschap. “We gingen wel 10x op vakantie naar Kos met vrienden Rob en Toos.”

Diamanten liefde 

Zestig jaar huwelijk, dat vier je niet zomaar. Op 29 oktober 2025 kwam de burgemeester op bezoek, samen met hun kinderen en aanhang. De acht kleinkinderen kwamen ‘s avonds gezellig eten en feestvieren. Op zaterdag volgde een diner met de hele familie en vrienden.[n]