65 jaar huwelijk voor Hans en Dini Stehmann

ZEVENBERGEN – Aan de voordeur van hun woning aan de Zwingelspaan hangt een opvallend blauw straatnaambordje: Hans Stehmannstraat. “Een cadeautje van onze kleindochter,” vertelt de 88-jarige Hans Stehmann met een glimlach, terwijl hij de voordeur opent. Waar in de woonkamer zijn, eveneens 88-jarige, bruid Dini van Dorp aan de tafel zit, waarmee hij 65 jaar geleden trouwde. 

Hans Stehmann werd geboren in de Transvaalwijk in Den Haag. Zijn ouders hadden daar een zuivelwinkel en bezorgden melk met een bakfiets. Dini van Dorp groeide eveneens op in Den Haag, als jongste van drie kinderen. Zij volgde de huishoudschool en later de naaischool bij de nonnetjes. Het stel leerde elkaar kennen tijdens een kerkcursus bij kapelaan Bijl, toen beiden achttien jaar oud waren.

Na vijf jaar verkering en Hans’ diensttijd als onderofficier in onder meer Vught, Soesterberg en Duitsland, besloten zij te trouwen. “We konden een etage krijgen boven het huis van mijn ouders, voor dertig gulden per maand,” vertelt Hans. “De voorwaarde was wel dat we gingen trouwen. En vanwege de vrijgezellenbelasting moesten we dat snel doen.” Op een maandagochtend sprongen ze samen op de scooter naar het gemeentehuis in Den Haag om in het huwelijk te treden. Een douche hadden ze niet; eenmaal per week gingen ze naar het badhuis. Een jaar later volgde pas de kerkelijke inzegening in de RK Engelbewaardersparochie.

In 1962 werd zoon Rob geboren, gevolgd door zoon Tom in 1964. Tom overleed helaas op 21-jarige leeftijd aan kanker. Hans werkte jarenlang als elektrisch lasser bij Stork en kwam door heel Nederland bij grote bedrijven als Shell, Hoogovens en Tata Steel. Zijn betrokkenheid bij de ondernemingsraad leidde uiteindelijk tot een loopbaan bij vakbond FNV. In 1974 verhuisde het gezin van Den Haag naar Roosendaal, later gevolgd door een overstap naar district Dordrecht. Omdat zoon Rob in al in de Lint in Zevenbergen woonde , volgden Hans en Dini. “Mijn vrouw was helemaal gelukkig dat we in de nieuwbouw in de Zwingelspaan dichtbij onze zoon konden wonen, omdat ons kleinkind net geboren was.” aldus Hans.

Het werk bij de vakbond bracht Hans roerige tijden. “Je bent jong, idealistisch en denkt de wereld te kunnen verbeteren,” zegt hij. Demonstraties, rechtszaken en schrijnende persoonlijke situaties maakten diepe indruk. Tot op de dag van vandaag is hij al zeventig jaar lid van de FNV.

Vakanties speelden altijd een belangrijke rol in hun leven. Van kamperen in Oisterwijk en Castricum tot caravanreizen naar Bulgarije. Ook bezochten zij meerdere keren Kenia, waar hun zoon met een Keniaanse vrouw trouwde. Na Hans’ pensionering op zestigjarige leeftijd overwinterde het echtpaar jarenlang in het binnenland van Portugal. Fijne gastvrije Portugese van communiefeesten tot bruiloften maakten we er mee. Dini zette zich ondertussen 25 jaar lang vrijwillig in voor de Wereldwinkel in Zevenbergen.

Hans en Dini hebben vier kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen. Ondanks een traplift en rollator wonen zij nog steeds zelfstandig. “We doen nog zelf de boodschappen en de was,” vertelt Hans trots. Hij kookt dagelijks en geniet van eenvoudige Hollandse maaltijden. Af en toe gaan ze uit eten bij Happy Deez in Zevenbergen. De Droom in Langeweg of het Wereldrestaurant langs de snelweg in Roosendaal. Ik kijk graag naar de Kamerdebatten op tv of op de laptop zegt Dini: ‘en we spelen elke middag 4 potjes Jokeren. Binnenkort ga ik via de dagbesteding van Surplus een dagje bij “de Oudjes” kijken haha”. Sport zegt Hans weinig, behalve hengelsport: “Ik heb over de hele wereld gevist, zelfs met mijn zoon Rob in Swaziland op Tijgervissen.

Op de vraag naar het geheim van hun lange huwelijk antwoordt Hans lachend: “Als dat bestond, schreef ik er een boek over. Gewoon leven, ademhalen en doorgaan.”

Het 65-jarig huwelijksfeest werd in huiselijke kring gevierd, samen met zoon Rob, de (achter)kleinkinderen en van de Jumbo. “Meer hebben we niet nodig,” besluiten Hans en Dini. “We zijn hier gelukkig en zouden nooit meer terug willen naar de grote stad.”