Rubriek Goes Gezien: Buiten het ‘kernwinkelgebied’?

Hoera! Vijftig jaar geleden, op 7 januari 1975, ging de Hema na een ingrijpende verbouwing weer open. Via een roltrap kon je voortaan ook op de eerste verdieping winkelen en er kwam een achterin- en uitgang: aan de Keizersdijk. En daar zijn we nu, zoals de foto laat zien. Sindsdien wordt de Hema ook wel als sluiproute gebruikt. Ik heb me er in middagpauzes wel schuldig aan gemaakt, al kocht ik soms natuurlijk wel een tompouce. De Hema was in 1926 te Amsterdam begonnen als eenheidsprijzenwinkel (‘voor de allerarmsten’). De Goese vestiging opende in november 1960, in het pand van ‘warenhuis Wilking’ in de Klokstraat. De inmiddels internationale winkelketen is sinds 2021 ‘het pleeg- en zorgenkind’ van supermarktketen Jumbo, zoals ik ergens las. Maar – in tegenstelling tot vele andere ketens – de Hema bestaat nog; nogmaals hoera!

De straatnaam Keizersdijk komt al voor in 1830. ‘De herkomst van de naam viel niet na te gaan’, zo meldt het gemeentelijke straatnaamoverzicht heel eerlijk. Dat blijft dus voorlopig een raadsel, want de sleutel zoeken in de bijna-gelijknamige Keizerstraat, vlakbij de stadshaven, is vergeefs. Die Keizerstraat dankt zijn naam namelijk aan het huis De Keyser dat daar al in 1662 stond (maar nu niet meer). De Keizersdijk is in ieder geval – laten we wel wezen – geen dijk, maar het restant van het stuk stadswal tussen de Dam en de Stenen Brug. Aan de ene kant loopt de Keizersdijk omhoog en aan de andere kant daalt hij – hoe je het ook bekijkt. 

De foto, gemaakt met de rug naar V&D (o nee!), laat links de Hema zien, rechts een leegstaand restaurant-aan-het-water en in het midden boekhandel De Koperen Tuin, genoemd naar de ooit bekende prachtroman van de vergeten schrijver Vestdijk. In dit gebouw zetelde eerder (1965-1996) het hervormd jongerencentrum De Veste, waar Freek de Jonge zijn eerste solo-optreden – titel: ‘Alle begin is moeilijk’ – als cabaretier beleefde. 

Als wapen tegen winkelleegstand is in het Masterplan Binnenstad een ‘kernwinkelgebied’ bedacht, met als officiële bestemming ‘winkels’. Winkelachtige straten daar net buiten krijgen de bestemming ‘winkels en woningen’. De Keizersdijk, met onder meer klantentrekker De Koperen Tuin (boeken, muziek, koffie, gebakje, potje schaken), viel aanvankelijk in die tweede categorie en was daarmee ‘aanloopstraat’, maar dat schijnt in de planvorming veranderd te zijn. Voor de Binnenstadsmarkt die de gemeente in mei organiseerde, werd de vraag ‘Wat zijn de plannen voor de Keizersdijk?’ geformuleerd. Een antwoord daarop ben ik nog niet tegengekomen; het is vast nog in de maak. Maar als we minder in kartonnen dozen thuis laten komen en - al of niet sluipend via de Hema - op de Keizersdijk een boek kopen, komt het vast wel goed.

Tekst en foto: Arend van der Wel