Rubriek Goes Gezien: Rothuizen heeft een scherpe hoek ‘laten loopen’

Heeft u dat ook? Je fietst of wandelt door Goes, voor de zoveelste keer door die-en-die-straat en weer langs de zus-en-zo-gebouwen. Mooi? Interessant? ’t Zal wel. Totdat je ineens nieuwe ogen lijkt te krijgen en een straat of pand je gaat opvallen en zelfs intrigeren. Het hoekpand Voorstad/J.A. Blanckstraat, tegenover de Stenen Brug, is er zo eentje. 

Je moet daar goed op het verkeer letten. Je fietst of wandelt er daarom makkelijk aan voorbij, maar als je dat nu ’s niet doet, vallen verschillende dingen op aan dit pand. De aparte kleurstelling (zachtgeel, donkerrood), om te beginnen; hoe ‘historisch’ die is, weet ik niet. De eerste steen is in ieder geval niet overgeschilderd. Die is op 1 mei 1925 – hoera, het pand is een eeuw oud! – door het elfjarige zoontje van de opdrachtgever gelegd. Het gebouw is met zijn drie etages aardig hoog voor die tijd, vermoed ik. De erker van de tweede etage vormt het balkon van de derde, mooi. Her en der fraaie metselmotieven. Maar het meest bijzondere is toch wel dat het smalle pand wel vijftig meter doorloopt naar achteren en als strak bouwwerk halverwege een flauw bochtje maakt; er zit een bescheiden knik in. 

Octavus Verstrenge, de vader van de eerstesteenlegger, was een ondernemer die gedurende zijn carrière van allerlei markten thuis was. Hij repareerde en verhuurde zowel auto’s, rijtuigen als fietsen, handelde in ‘allerlei soorten kuipwerk’ en exploiteerde parkeergarages en -terreinen. In 1925 gaf hij zelfstandig architect Frans Rothuizen, tegelijk ook directeur gemeentewerken, de opdracht voor “een blok van bovenwoningen, garage’s en werkplaatsen”, en dat is het pand waar we nu naar kijken. Het werd toen het vestigingsadres van Garage O. Verstrenge: Voorstad no. 1 én J.A. Blanckstraat no. 1, 3, 5 en 7. 

Op een andere plek in Goes, hoek Langekerkstraat/Klokstraat, was in die tijd een hoekhuis in het bouwplan aangepast om - met het oog op veilig verkeer - een minder scherpe hoek te krijgen. Dat is nog steeds te zien. En die aanpassing schiep een precedent, zoals dat netjes heet. Want aan het eind van een gemeenteraadsvergadering stelde een raadslid daarover een scherpe vraag. “Dhr. Van Poelgeest vindt het jammer dat dhr. Verstrenge zijn hoek tegenover de Steenen Brug wel mag behouden. B en W hadden met de verordening in de hand dien hoek kunnen afsnijden. Dhr. Rothuizen heeft dit nu laten loopen. Op die manier komen we niet verder,” aldus rapporteert de Goesche Courant van 1 mei 1925. “Hierna wordt de vergadering gesloten,” precedent of niet. Had directeur gemeentewerken Rothuizen in moeten grijpen in het ontwerp van zelfstandig architect Rothuizen? Onverenigbaarheid van functies? En zo krijgt deze column ook nog een scherp hoekje.

Arend van der Wel