Aan de keukentafel met Kees Smit: ‘Ik laat het gevoel van mensen spreken’

Door: Hanneke Marcelis 29 oktober 2023, 15:00 Algemeen

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Kees Smit, uitvaartondernemer en BABS.

Kees, hoe ben je als zelfstandig ondernemer begonnen?
Ik werkte sinds in 1980 in de internationale logistiek. Daar heb ik carrière gemaakt. Maar bij een regorganisatie in 2001 ben ik boventallig geraakt. Mijn managementfunctie verviel. Toen besloot ik: Ik ga niet weer een baan zoeken. Ik ga de molen niet meer in. Ik start mijn eigen bedrijf.

Wat werd dat dan?
Een internationaal logistiek bedrijf. Ik had een loods en een kantoor. Dat liep opzich prima. Tot 2008 de bankencrisis kwam. Toen stortte de economie in en was er eigenlijk geen werk meer. Ik hield het nog vol tot 2013. Maar in dat jaar is de BV  failliet gegaan. Ik ben vervolgens met de winstgevende delen doorgegaan in een eenmanszaak. En dat houd ik tot de dag van vandaag vol.

Tegenwoordig is dat wel heel kleinschalig en ik kan dat doen op de momenten dat het mij uitkomt. Als ik mensen moet aansturen kan dat telefonisch of per e-mail. Documenten maken gebeurt digitaal. Dat is ook het fijne van het werk. Ik kan daar midden in de nacht voor werken als dat voor mij het handigste is op dat moment.

Heb je lessen getrokken uit het faillissement?
Ja, voornamelijk dat je moet proberen om zonder schulden je werk te doen. Je moet niet met geleend geld dingen doen. Schulden zijn als een soort zwaard van Damocles boven je hoofd. Sinds het faillissement heb ik altijd geprobeerd om te ondernemer zonder geleend geld. Dat kan ook door de branche waar ik in zit. Ik onderneem in diensten. Ik hoef dus geen grote investeringen te doen, en hoef dus ook niet met geleend geld te werken. Als ondernemer heb ik wel profijt van mijn carrière in loondienst. In een lange carrière als de mijne leer je vanzelf zaken die bij het ondernemen goed van pas komen.

Maar je hebt meer gedaan dan alleen dat...
Klopt, maar alles loopt bij mij kriskras door elkaar. Het is lastig om echt een duidelijke tijdlijn aan te geven. Wat bij mij centraal staat, is dat ik nooit uitdagingen uit de weg ben gegaan. Niet als loondienstmedewerker, en niet als ondernemer. Zo vond ik het bijvoorbeeld leuk om te barbecueën. Ik deed alles zelf. Echt tot het marineren van het vlees toe. Toen ben ik daar een bedrijf in gestart. Gewoon met een advertentie in de krant. Echt een eenmanszaak. Zulke dingen zijn voor mij echt voor erbij. Ik heb dat een paar jaar gedaan. Dan blijft het leuk. Ik doe dat voor de lol. Want serieus geld verdienen doe je daar niet mee.

Dat geldt ook voor mijn werk als ambtenaar van de burgerlijke stand. Ik ben BABS in de gemeente Steenbergen. Maar dat móet je heel erg leuk vinden. Want het is absoluut geen bron van inkomsten. Ja, wel voor beroemde mensen als Dirk Zeelenberg. Maar niet voor anderen. Het is voor mij gewoon super leuk om te doen. Om alle mooie reacties te krijgen. Ik wil altijd zoeken naar de mensen achter de mens. En daarmee in contact komen. Dat doe ik zowel als ondernemer als privé. De reden daarvoor stamt eigenlijk uit 2017. Toen ging ik naar de dokter voor een controle, omdat ik diabeet ben. Ik was op dat moment ook echt te zwaar, maar ik had daar in mijn dagelijks leven weinig last van. Maar bij die controle hoorden ze iets bij mijn hart. Uit onderzoek bleek dat mijn kransslagader voor 96 procent verstopt zat. Ik moest geopereerd worden, en snel ook.

Op 9 februari 2018 ging ik naar het ziekenhuis voor die operatie. En pas eind april kwam ik het ziekenhuis weer uit. Hoewel de operatie in eerste instantie goed was gegaan, werd al snel duidelijk dat er een bacterie in mijn lijf zat. Ik heb uiteindelijk drie operaties nodig gehad. Toen ik in april het ziekenhuis mocht verlaten, was ik zo slap als een dweil. Wat toen startte, was een heel lange periode van revalidatie.

Zo’n ervaring doet wel iets met je, lijkt me.
Iedereen dacht dat ik dood zou gaan. En ik wist het zelf zeker. Ik had het afscheidsbericht aan mijn vrouw en kinderen al geschreven. Dat is een heel heftige tijd geweest. Maar sindsdien ben ik niet meer bang om dood te gaan. Dat station ben ik gepasseerd. Het heeft me als mens wel veranderd. Je leert om van alle momenten, waardevolle momenten te maken.

Is die ervaring één van de redenen dat je uitvaartondernemer bent geworden?
Gedeeltelijk. Toen ik thuis kwam eind april 2018 startte mijn revalidatie. In juli 2018, nog geen drie maanden later, overleed mijn zwager. Die was twee jaar jongen dan ik. Die uitvaart heb ik toen samen met de uitvaartondernemer en mijn vrouw en familie vorm gegeven. Daar kreeg ik zoveel energie van. Toen wist ik: Dit moet ik gaan doen. Ik ben stage gaan lopen en heb de opleiding gedaan. Dus nu ben ik uitvaartverzorger. Dat heeft zo moeten zijn.

Er is veel contrast in wat je doet. Trouwen en uitvaarten.
Het gaat erom dat je in beide gevallen het gevoel van de mensen laat spreken. Ik wil mensen de ruimte geven. Zowel bij leuke dingen, als bij een afscheid. Want vooral bij rouw werkt het zo dat als je zelf onderdeel bent van het proces, dan kun je, hoewel het nooit makkelijk is, het verlies beter plaatsen.

Verder zijn bruiloften en uitvaarten beide natuurlijk heel intensief. Je werkt heel nauw met families samen. Een huwelijk laat je snel weer los. Maar wanneer het aankomt op rouw, dan geef ik ook nazorg. Dan ga ik gewoon eens een kopje koffie drinken. Hoe gaat het nu? Lukt het allemaal?

Je bent op vrij late leeftijd een nieuwe carrière gestart als ondernemer. Hoe makkelijk is dat?
Niet. Het kost ook tijd om positie te verwerven in Moerdijk en de regio West-Brabant. Mensen moeten je meemaken. Mond-op-mondreclame is belangrijk. En ik adverteer natuurlijk ook in de Bode. Je moet lokaal en regionaal zichtbaar zijn. Meer kan ik niet doen. 

Uiteindelijk zie ik mezelf ook niet graag als bedrijf. Ik ben een ondernemer, maar wat ik doe is dienstverlening. Ik ben mezelf en ik bied met eerlijke intenties mijn diensten aan. En ik help. Dat is wat ik doe.

Met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten?
Ik heb twee helden. Dat zijn mensen die de mogelijkheid hadden om de wereld op zijn kop te zetten, maar ze hebben het niet gedaan uit liefde voor diezelfde wereld. Omdat ze zagen dat de geleidelijke weg het beste is. Dat zijn Martin Luther King en Nelson Mandela. Daar zou ik heel graag eens mee praten. Alle ellende die ze is aangedaan. En dan toch vrede blijven prediken.

Naam:
Kees Smit

Leeftijd:
61 jaar

Getrouwd:
Met Ali

Kinderen:
Drie. Klaas (36), Gisbert (34) en Willianne (30)

Beroep:
Uitvaartondernemer, ambtenaar van de burgerlijke stand en eigenaar van een expeditiebedrijf

Hobby’s:
“Ik kom nauwelijks aan hobby’s toe, maar ik zing heel graag. Ik ben voorzitter en medeoprichters van havenkoor Fortitudo in Willemstad, ik zing in de band FUNN en ook in de Koepelcantorij. Daarnaast ben ik de trotse opa van vier kleinkinderen en zijn er ook nog twee onderweg. Ook ben ik een Feyenoordfan. Dus dat zijn heel goede tijden. Vroeger had je incasseringsvermogen nodig als Feyenoordfan, maar dat is niet meer. We beleven gouden tijden.