Pastoraal hoekje: Storm
BERGEN OP ZOOM - Ik vind stormen niet per se vervelend. Als ze in de herfst of de winter om ons huis gieren, als we dan samen zitten te puzzelen en het gure weer buiten sluiten. Met een natje en een droogje. Dan is het best uit te houden. Dan wel.
Maar niet als ik toch naar buiten moet (code oranje, blijf binnen!), laat staan als ik in een bootje op het meer zou zijn. Dan wordt het anders. Dan voel ik me een stuk minder veilig.
Dus kan ik me de situatie van de leerlingen bij het verhaal van de ‘storm op het meer’ heel goed voorstellen. Ze zitten in een bootje op het meer, tijdens een storm. Die is zo hevig dat ze met man en muis dreigen te vergaan. Ten einde raad maken ze Jezus wakker. Die lag blijkbaar te slapen in het bootje.
Dit herken ik wel in mijn eigen leven. Toen het figuurlijk stormde in mijn leven, dacht ik niet als eerste aan God of Jezus. Net als de leerlingen, was ik eerst bezig met ‘zelf doen’. En net als de leerlingen, vroeg ik ten einde raad om hulp aan God. Toen pas...
Het is uiteindelijk goed gekomen. Maar het had me heel wat zweet gescheeld als ik Hem eerder om hulp had gevraagd. Eerder had wakker gemaakt, als het ware.
Ik probeer dat tegenwoordig eerder te doen. Hem om hulp vragen, en vertrouwen op Hem. En met Hem erbij, lijken de stormen beter uit te houden. Ook buiten.
Diaken Anton Janssen - R.-K. Lievevrouweparochie[n]