Aan de keukentafel met Hans en Arno Snellen: ‘We zijn met niks begonnen’

Door: Addo Sprangers 4 februari 2024, 12:10 Algemeen

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Arno en Hans Snellen.

Jullie zijn samen eigenaar van Snellen BV, toch? Want volgens mij hebben jullie het van je vader en misschien zelfs van je opa. Kunnen jullie een stukje geschiedenis vertellen?
Arno: “Onze opa, eigenlijk was hij een betontimmerman, is net na de Tweede Wereldoorlog met het sloopbedrijf begonnen, samen met zijn compagnon Slootmans. Dat was in Breda, later de Van Oosterhoutstraat en de Hellegatweg. Op een gegeven moment zijn ze uit elkaar gegaan en is onze opa met het bedrijf verdergegaan. Toen opa op zijn 61ste aan een hartaanval overleed, is onze vader samen met zijn broer doorgegaan. Tot zij ook weer uit elkaar gingen. Ik zat toen op de MTS, maar daarmee ben ik toen gestopt. Wij werkten met zijn tweeën bij onze vader. Op zeker moment zeiden we bij het naar huis rijden: ‘We kunnen net zo goed voor onszelf beginnen’. Ons vader voegde, vanwege fysieke problemen, eigenlijk steeds minder toe. We zijn echt met niks gestart. Ik had 600 gulden.” Hans: “En ik 200 gulden. Dat was ons startkapitaal. In december 1985 zijn we gestart. Dat ging in goede verstandhouding. Onze vader was op. Hij had inmiddels ook al een café en een sauna gebouwd en was eigenlijk al bezig om te stoppen met het sloopgedeelte. Hij was wel blij dat we erin doorgingen en stond ons nog altijd bij met wijze raad.”

Was dat gelijk met de intentie om een sloopbedrijf te beginnen?
Arno: “Ja, al was het niet gemakkelijk. We kregen bij de bank geen geld. We hebben op leasebasis een auto en een compressor aangeschaft. ‘s Morgens waren we al vroeg weg voor de ene klus, dan reden we in de middag door naar een andere opdracht en ’s avonds gingen we nog naar een ander karwei. Zo konden we mooi drie klanten tevreden houden.”

Dat was eigenlijk het eerste stuk. Dat heb je met zijn tweeën gedaan. Vervolgens ga je personeel aannemen, een pand zoeken. Hoe is dat allemaal in zijn werk gegaan?
Arno: “We hebben best nog lang thuis bij ons op de werft gezeten. We hadden verder niks, op die compressor, wat hakgereedschappen en een paar kruiwagens na. We hebben eerst nog gezeten aan de Achtmaalseweg in Zundert, waar Hans woonde. Daarna zijn we naar de Hoefstraat in Rijsbergen gegaan. We hebben nu vijftien mensen in vaste dienst. Daarnaast hebben we nog acht losse krachten en eventueel bedrijven die we inhuren om een deel van het werk te doen, maar dat is afhankelijk van de hoeveelheid werk. In de hoogtijdagen zaten we rond de veertig man personeel. Te groot voor het servet en te klein voor het tafellaken. Je moet werk hebben om mensen aan de gang te houden, het was een hoop geregel om ze allemaal aan het werk te houden. We waren uiteindelijk meer daar mee bezig dan met ons eigen werk. Dat is nu met vijftien man een stuk gemakkelijker.”

Hebben jullie toen echt bewust afscheid genomen van die mensen?
Arno: “Nou, het was toen ook de tijd dat het met de bouw weer even wat minder ging, Maar we hebben toen wel de knoop doorgehakt en gezegd: ‘Dat doel van alsmaar groei, in personeelsleden en omzet, zetten we uit onze bol. Met tien tot vijftien man kunnen we alles netjes aan en alles wat we tekortkomen, huren we gewoon in.”

Maar zouden jullie nog willen groeien of ben je tevreden over hoe het nu staat?
Arno: “Nou, we kunnen eigenlijk weer een volgende fase in, want de volgende generatie dient zich eigenlijk al aan. In 2022, net voor de kerst, belde een collega: ‘Wil jij eens langskomen, want ik heb begrepen dat jullie opvolging hebben en ik heb die niet’. Het bleek een bedrijf te zijn dat een hele tijd heel groot is geweest, maar zich heeft toegelegd op een specialisme. Toen hebben we wel de slag gemaakt voor onze kinderen die het bedrijf willen overnemen. Eén van de voorwaarden van onze kant was wel: je gaat het zelf doen. We hebben geholpen uiteraard, maar gaan geen borg staan. Het wordt geen onderdeel van Snellen BV.”

Is het voor jullie kinderen anders nu, denk je? Jullie begonnen met niks, zij beginnen in een draaiend bedrijf.
Arno: “Ja, maar Hans junior had er zelf een bedrijfje bij als hobby en leerproces. En hij heeft veel in de praktijk opgestoken bij ons in het bedrijf. Jim heeft in de jaren dat hij bij Maas-Jacobs zat veel opgestoken. Beau werkt 32 uur bij een ander bedrijf en de rest van de tijd steekt ze in hun bedrijf. Ze zijn met drie eigen persoonlijkheden goede aanvullingen op elkaar. Het verantwoordelijkheidsgevoel hebben ze ook wel. Ze zijn denk ik wel beter voorbereid. Wij zijn gewoon begonnen.”

Jullie doen volgens mij best ingewikkeld werk. Het is niet meer het slopen van dertig jaar geleden. Het hele vak heeft zich ontwikkeld. Noem eens een speciaal project dat jullie hebben uitgevoerd?
Arno: “De sloop van de schoorsteen aan de Brielselaan in Rotterdam, achter de Maassilo, vond ik wel apart. De schoorsteen van 45 meter hoog was eigenlijk heel slecht. Met een steiger in de schoorsteen zijn we aan het zakken gegaan en hebben we de schoorsteen helemaal met de hand gesloopt.”

Als broers onderling hebben jullie van nature een soort klik. Zelf heb ik ook broers. Aardige mensen, maar het lijkt me lastig om mee samen te werken.
Hans: “Het is zelfs zo dat we niet alleen goed met elkaar kunnen werken, maar ook gezellige dingen samen kunnen doen. Als dat samen hand in hand gaat, wat wil je dan nog meer?”

Is er een gebouw waarvan je zegt: dat zou ik weleens aan willen pakken?
Arno: “Ik zou half Den Haag wel plat willen gooien, wat ze dáár allemaal verzinnen… Maar dat bedoel je waarschijnlijk niet.”
Hans: “Wij houden van werken en dat is bij ons met best veel mankracht ook en wat minder het grote machinewerk. Maar daardoor halen we veel rendement uit wat we terug in de kring zetten. En het moet een beetje ingewikkeld zijn, dat vinden wij het leutigste. Maar om het in de familie te houden: dan het slopen van de Sint Bavokerk, die moet toch leeg. In de familie zijn al wel een paar kerken gesloopt, dan maken wij dat ook eens mee.”

De laatste vraag: met wie zou je zelf wel eens een half uurtje aan de keukentafel willen zitten?
Arno: “Politiek Den Haag. Ik zou het ze daar wel uit willen leggen.”
Hans: “Dat mag er maar eentje zijn: André Hazes senior. Ik zou hem willen vragen of het echt waar is dat Rachel Hazes hem zo heeft gepest.”

Naam: Arno Snellen (58)

Getrouwd met: Monique

Kinderen: Beau en Jim

Bedrijf: Gebroeders Snellen BV

Hobby’s: Naar de sauna. Lezen. En ik doe ook heel graag niks. En sport kijken. Als ik naar sport kijk, dan het liefst naar de 10 km schaatsen. En naar wielrennen. Lange Tour-etappes. . Als ik dan in slaap val. Is er niks veranderd. Verder heb ik nog diverse bestuursfuncties op ons vakgebied. Bij de Veras (sloopaannemers) en de AFNL vertegenwoordig ik de werkgevers in de bouw in het dagelijks bestuur cao partijen bouw en onderhandelingen.

Naam: Hans Snellen (59)

Getrouwd met: Marian

Kinderen: John, Robert-Jan en Hans junior

Bedrijf: Gebroeders Snellen BV

Hobby’s: Biljart: het team ondersteunen en zelf beoefenen. En verder dingetjes uit elkaar ketsen. Een stopcontact, elektra. Een beetje friemelen. Dat is eigenlijk onthaasten.