Afbeelding
Foto: Humphrey Hekhuizen

Het lintje van Stan Jansen ademt een en al wielrennen

Door: Roland Pijnen Algemeen

HOOGERHEIDE – Stan Jansen (68) is tijdens de lintjesregen benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Hij is een begrip binnen de gemeente Woensdrecht op het gebied van de wielersport.

Kevin, de jongste zoon van Stan Jansen, drukte hem op het hart om zijn ‘goede’ kleding aan te trekken. “Waar is dat voor nodig?”, vroeg Stan. Hij was immers druk genoeg met de organisatie van de Fokker Slag om Woensdrecht. “Het verhaal was dat we zouden gaan lunchen.” Voor Stan, die net daarvoor in de krant las over de lintjesregen, ging er pas een belletje rinkelen toen niet alleen zijn zoon op de stoep stond. “Een lintje overtreft een schouderklopje. Het is een lijfelijke blijk van waardering. Het is jammer dat ik er speciaal een colbert voor moet aanschaffen om het te kunnen dragen”, lacht Stan.

Lokale wielerevenementen

Want op een overhemd is dat niet de bedoeling. Laat Stan dat nou juist veel dragen als jurylid van de Koninklijke Nederlandse Wielren Unie. Stan werd jurylid nadat Theo Gorissen, destijds consul bij de KNWU, een balletje opwierp. Stan was toen al als trainer actief voor de wielerbond en had daarvoor zelfs een bus aangeschaft. Verder is Stan jeugdcoördinator Clubsupport regio Zuid en hij is betrokken bij de organisatie van de West Brabantse Veldrit Competitie en Brabantse Wal Wielerevents (BWW). Daarvoor vervoert Stan dranghekken, spandoeken en zelfs mobiele toiletten; stuk voor stuk niet-te-missen objecten bij een koers. Voor de Dikke banden race, onderdeel van BWW, ordent hij alle helmen, medailles en shirtjes in twee garageboxen aan de Suijkerbuijkstraat. Ook heeft hij er stootkussens in elkaar geknutseld, waar in het verleden strobalen langs het parcours prijkte. “Ik kocht schuimrubber, plakte dat op elkaar en sneed het op maat. Daaroverheen plaatste ik zakken.”

RSC de Zuidwesthoek

Zelf komt Stan van een boerderij, waar werd gezegd dat wielrenners alleen maar in de weg rijden. Zijn liefde voor het spelletje ontstond toen zijn eigen ‘jongens’ lid werden van RSC de Zuidwesthoek. Stan werd vrijwilliger en vervulde de functies van trainer, penningmeester, secretaris en voorzitter. Ook heeft hij zich hard gemaakt voor de wielerbaan die is aangelegd. Als trainer ging Stan op laagdrempelige wijze te werk. “Ik kon urenlang bezig zijn op een schoolplein, waar ik de kinderen begeleidde langs pionnen en linten.” Stans oudste zoon Leroy nam het virus van sleutelen over, Kevin werd Nederlands kampioen in de jeugd categorie 1 én 2. Met leeftijdsgenoot Mathieu van der Poel vertoefde hij uren op de fiets, wie Stan net als beroepsrenner Thalita de Jong onder zijn hoede had. “Ik weet nog goed dat ik Thalita voor het eerst zag veldrijden. Er zat techniek in. Dat zag ik meteen, omdat ik als trainer de jonkies trainde. Ik zei: word lid, er schuilt in jou een goede renster.” Mathieu, die dit jaar schittert in de regenboogtrui, is hem ook bijgebleven. “Toen ik een trucje voordeed aan een kind dat langer lid was, vroeg hij aan mij: kan je me dat ook leren? Hij zoekt altijd de grenzen op. Het zit in de aard van het beestje.” Twee jaar geleden bleek dat Stan klapvoeten heeft en besloot hij te stoppen. Met behulp van speciale laarzen kan hij zich nog wel blijven inzetten voor lokale wielerevenementen. “Het leven is als in een peloton rijden. Met achteruit trappen kom je er niet.”

Afbeelding