Jullie zitten met jullie winkel net over grens. Hoe is Assos-Store ontstaan?
Svajune: Als echte wielerfanaten wilden mijn man en ik een aantal jaren geleden de rit Milaan-San Remo doen. Voor goede wielerbroeken gingen we naar een winkel in Baarle-Nassau die vooral offline actief was. Mijn maat was niet voorradig en de eigenaar vertelde dat bestellen niet meer mogelijk was omdat hij ermee ging stoppen.
Ik was op dat moment op zoek naar werk, dus ik zei voor de grap dat wij misschien wel een winkel wilden beginnen. Dat leidde uiteindelijk tot de overname van zijn Assos-collectie. Zo zijn we begonnen, eerst alleen online.
Tot er op zeker moment klanten bij ons op de stoep stonden die Assos graag wilden passen. Daarom startten we óók een fysieke winkel. Van de vorige eigenaar hebben we de voorraad overgenomen, bij een vertegenwoordiger van de toenmalige importeur Feryn plaatsten we een order van 5.000 euro. 'Doe maar rustig aan’, zei hij. ‘Kijk eerst maar of je het leuk vindt’. In het begin was ik al blij dat een paar fietsvriendinnen bij ons kwamen winkelen voor een paar broekjes en shirtjes.
Uiteindelijk is het niet bij fietsvriendinnen gebleven.
Svajune: Nee, vooral dankzij advertenties op Google en via mond-tot-mondreclame hebben we de zaak flink kunnen uitbouwen.
In het begin hadden we een klein hoekje in een fietsenzaak, een shop-in-shop. Op zeker moment was er echter een klant uit Antwerpen die tegen me zei: ‘Laat je mij voor dít hier komen?’ Ik kon wel door de grond zakken en schaamde me echt. Maar ik vond dat hij wel gelijk had: hij komt voor luxe fietsmerkkleding , maar het eerste dat hij ziet zijn kinderfietsjes die in een hoek staan. Gelukkig vond hij alles wat hij zocht en is hij met een positief gevoel weggegaan.
Dat was vijf jaar geleden. We waren er toen wel van overtuigd dat het beter moest. Het pand dat mijn man Wijnand had gekocht om er een kantoor in te huisvesten, hebben we vervolgens gebruikt voor de Assos-Store.
Wat heeft de winkel jullie, buiten de online verkoop, dan extra gebracht?
Svajune: De online verkoop heeft nog steeds het grootste aandeel, maar in de fysieke winkel kopen klanten méér. Online koopt iemand misschien één broek of één shirtje, maar in de winkel kom je van alles tegen. Dan wordt het ene na het andere shirt gepast en klinkt het: ‘Oh, deze staat óók leuk’. Er wordt meer uitgegeven dan online. Plus we kunnen een goede service bieden, want klanten krijgen uitleg over hoe en wat te dragen. Assos is een A-merk en staat bekend om haar zemen. Mensen met zitvlakproblemen worden door kinesisten zelfs naar ons doorverwezen.
Zelf kom je uit Litouwen. Hoe ben je in hier terechtgekomen en hoe heb je die stap ervaren?
Svajune: Ik ben hier naartoe gekomen voor de liefde van mijn leven. Wanneer je verliefd bent, zie je de hele wereld door een grote roze bril. Maar het was echt heel moeilijk. Ik wilde echter niet opgeven en in mijn toekomst investeren. Dus ik heb me gestort op het leren van de taal. Ik heb veel taallessen gehad, ook privélessen. Drie dagen per week was ik er vier uur per dag mee bezig. Soms kon ik geen Nederlands meer horen en moest ik bijna huilen. Maar na verloop van tijd spreek en begrijp je de taal. Na ruim een half jaar sprak ik al een aardig woordje Nederlands.
Je zit in het grensgebied van België en Nederland. Bespeur jij een verschil in mentaliteit?
Svajune: Belgen zijn wat meer gesloten, Nederlanders zeggen alles wat ze denken. Dat was voor mij ook heel erg wennen. Ook Wijnand zegt tegen anderen gewoon wat hij denkt.
Wat mij betreft echter hoeft hij niet altijd alles hardop te verkondigen. Mijn ouders spreken geen Engels. Dat is misschien een gelukje, want hierdoor kan Wijnand niets fouts tegen ze zeggen. Ik geef, als ik dat nodig vind, een gefilterde versie van zijn verhaal.
Merk je, vergeleken met Litouwen, ook een verschil in arbeidsethos? Ik heb het idee dat de wil om hard te werken daar toch iets meer aanwezig is dan hier.
Svajune: In Litouwen moet je meer werken en meer aanwezig zijn. Wil je iets bereiken, dan moet je sterk zijn. Toen ik een jaar of achttien was had ik zoiets van: geef me maar werk en ik werk de rest van mijn leven.
Hier denken jongeren er anders over en nemen ze een tussenjaar. Daar hebben ze in Litouwen nog nooit van gehoord. Dat geldt ook voor parttime werken, wat hier heel normaal is.
In Litouwen had je een sociaal leven met je ouders, je familie en je jeugdvriendinnen. Hier moet je je netwerk weer vanaf de grond opbouwen.
Svajune: In Litouwen zeggen we dat je in je leven misschien één, twee of drie échte vrienden voor het leven hebt en geen twintig of veertig. Mijn beste vriendinnen heb ik nog steeds in Litouwen. Gelukkig heb ik hier ook al goede vrienden gevonden.
Stel dat je niet hier was beland. Maak je je er wel eens een voorstelling van hoe jouw leven nu in Litouwen zou zijn geweest?
Svajune: Ik heb de opleiding ‘activity audit’ gedaan, een soort databeheer in de financiële sector. Mijn laatste baan was die van secretaresse en dat vond ik heel leuk werk. Wat dat betreft vond ik het jammer dat ik daarmee moest stoppen. Misschien had ik er anders nu nog wel gewerkt. In Litouwen had ik ook een boerderij. Ja, ik ben boerin. Eigenlijk nog steeds. Daar had ik ook kunnen werken en was ik misschien wel een boer tegengekomen. Een echte stadse ben ik niet. Ik zit er een beetje tussenin.
Hoe bevalt het ondernemerschap jou? En hoe ziet jullie klantenbestand eruit? Je zit natuurlijk maar net over de grens.
Svajune: We zijn ook behoorlijk actief in Nederland. We hebben zo’n zestig procent Belgische klanten en zo’n veertig procent Nederlandse klanten. Een echt onderscheid kan ik niet maken. Het zijn allemaal klanten die het beste van het beste willen. Wij verkopen luxe producten. Online zijn Futurumshop en Mantel onze grootste concurrenten.
Maar met onze fysieke winkel zitten we aan beide kanten van de grens in de top. Wij helpen klanten ook echt. Met een kop koffie erbij bespreken we wat iemand nodig heeft, want het is een verschil of je een mountainbiker bent of een racefietser. Bij eventuele zitvlakproblemen komen we samen tot de beste broek voor de klant. Wie begint met fietsen, kan hier compleet aangekleed in het nieuw naar buiten.
Hoe is de rolverdeling binnen jullie bedrijf?
Svajune: We doen het echt samen en bespreken alle serieuze zaken. Soms wint de één, soms wint de ander. Wijnand is creatief en heeft vaak goede ideeën, al moet ik hem soms een beetje afremmen. Zelf ben ik meer de uitvoerder.
De laatste vraag: met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten?
Svajune: Met Toni Maier, de oprichter van Assos, die heel veel producten voor de wielersport heeft ontwikkeld. Met hem zou ik graag praten over zijn passie en over zijn vooruitziende blik.
