
Zang, dans én luchtacrobatiek: BOV zet groots Pippin neer
Door: Rogier de Bode CultuurBERGEN OP ZOOM - Een zinvol leven hoeft geen spektakel te zijn. Dat is de boodschap van de musical Pippin, die deze week door de BOV wordt opgevoerd in Theater De Maagd. In een bruisende circussfeer zoekt Pippin zijn weg naar betekenis, tussen zang, dans en acrobatiek.
Acrobatiek en actie in de piste
Cast en crew van de BOV hebben alles uit de kast gehaald om van Pippin een bruisend avontuur te maken. De voorstelling is een dynamische mix van zang, dans, spel en acrobatiek, verpakt in kleurrijke decors en belicht als in een circustent.
“De acrobatiek maakt het stuk extra uitdagend,” vertelt Rick van Geel, verantwoordelijk voor de communicatie bij de BOV. “In een musical moet je normaal al zingen, bewegen en acteren. Hier komt acrobatiek bij. Soms spelen acteurs zelfs bóven het toneel.”
Dansen tussen de hoepels
Artistiek leider en regisseur Niels Jacobs beaamt dat. “Er zitten acts met hoepels in, waarbij spelers – inclusief de hoofdrolspeler – door de lucht reizen. Dat vraagt veel extra training om het veilig te laten verlopen.”
Op de avond van de generale repetitie, zonder publiek maar met volle inzet, spreekt Van Geel over de diepere laag van Pippin. “Het verhaal van de hoofdpersoon wordt verteld door een circusgezelschap, dat hem begeleidt in zijn zoektocht naar een zinvol leven.”
Dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Zelfs het koningschap van zijn vader slaat Pippin uiteindelijk af. Niet zonder slag of stoot: een woeste veldslag vol ridders, helmen en zwaarden wordt in scène gezet, compleet met een heftig ballet.
Choreografie vol vaart
De choreografie is in handen van Marleen de Vries. Hoe leg je zo’n gevecht vast? “Voor muziek zijn er noten, voor dans vaak niet,” legt ze uit. “Veel moet je uit je hoofd weten. Gelukkig heb ik een assistent, anders zou ik het bij dit stuk niet redden. Er doen meer dan dertig spelers mee.”
De Vries haalde inspiratie uit verschillende YouTube-uitvoeringen van Pippin. “Daar kijk ik naar, maar uiteindelijk moet je het loslaten en vertrouwen op je spelers. Zij moeten het doen.”
Moderne koers
De stichting, die dit jaar 71 jaar bestaat, heeft haar wortels in de operette, maar heeft zo’n twintig jaar geleden de overstap naar musicals gemaakt: “Je moet met je tijd mee,” zegt Van Geel. “Bij de keuze van een stuk houden wij rekening met wat onze club past en zoeken we naar iets anders dan het jaar ervoor.”
De keuze voor een productie gebeurt gezamenlijk door het bestuur en het artistiek team. Van Geel: “We kiezen meestal een jaar van tevoren. Je zit vast aan kwaliteitseisen, kosten en rechten.”
Licht dat de sfeer bepaalt
Ook achter de schermen wordt er hard gewerkt. Geert Vriens is verantwoordelijk voor de belichting en legt uit dat het veel meer is dan wat lampen ophangen. “Je zoekt naar sfeer, naar effecten die het verhaal versterken. Voor Pippin heb ik geprobeerd de illusie van een circustent te creëren.”
Dat is gelukt: vanuit de zaal lijkt het alsof er een immense tent boven het toneel hangt. Vriens lacht: “Het was stressen. Ik kon pas beginnen toen het decor stond. Het heeft wat nachten gekost, maar het resultaat mag er zijn.”
De generale repetitie verloopt vlekkeloos. Toch is regisseur Jacobs kritisch. “Ik ga nog even wat puntjes nalopen,” zegt hij na afloop. “Dingen die het publiek misschien niet ziet, maar ik wel.”
De spelers moeten nog even blijven. De magie van het circus vraagt om perfectie – ook op de avond vóór de première.