‘Hoe kom ik in het Zeeuwse ritme?’
AlgemeenNa een paar weken ronddwalen in een voorheen totaal onbekende stad, daalt voor mij het stof en worden er al een groot aantal dingen helder hier in Middelburg. Zo is bijvoorbeeld de supermarkt alhier geen doolhof meer. Waar eerst elk artikel voor mij onvindbaar was, race ik er nu doorheen, als in mijn oude vertrouwde winkels. Hup, snel langs de schappen om zo snel mogelijk de boodschappen te doen! Maar is dat racen met mijn winkelwagentje nu wel op zijn Middelburgs?
Ik heb zo’n vermoeden dat haasten en stress meer bij de Randstad hoort dan dat het leeft onder de Zeeuwen. Dat ‘relaxte’ en meer tijd voor elkaar hebben is toch ook één van de positieve punten van deze omgeving? Zo heb ik nog wel eens wat dingetjes te regelen en dan ben ik gewend dat daar, 7 dagen in de week, 24 uur per dag, een dienst voor is die zelfs op de zondag voor mij klaar staat om direct service te verlenen. Dat kan in ’t Zeeuwse wel eens anders zijn. En zo moest mijn geduld soms minstens 24 uur in de wacht of soms geheel op de rem om rustig te wachten op ‘wanneer het moment zich aanbiedt’. En zo bespeur ik toch iets van aanpassingsproblemen die ik helemaal niet wil hebben. Hoe kom ik in het Zeeuwse ritme?
Amsterdam was een enorme deceptie
Een ervaring die mij hierbij hielp was een bezoek aan Amsterdam, zoals u weet mijn oude woonplaats. Op een vrijdagmiddag moest ik van de ene naar de andere kant van de binnenstad en ik besloot dit wandelend te doen in plaats van met de tram. Ik wil niet op het bord spugen waar ik altijd van gegeten heb, Amsterdam was altijd goed voor mij, maar het was een enorme deceptie. Door mijn verblijf in Zeeland viel het mij nu blijkbaar voor het eerst op hoeveel mensen daar leven. Het is niet altijd zo geweest, de stad is in 25 jaar langzaam zo gegroeid, maar voor het eerst ergerde ik mij eraan. Ik moest lopende mensen ontwijken, zij mij ook, anders liepen we tegen elkaar aan en iedereen had haast.
Wat staat Zeeland te wachten?
Het mag duidelijk zijn dat de kwaliteit van het leven mede door de omgeving wordt bepaald en dat die omgeving ook weer bepalend is voor het levensritme van de mensen die daar wonen. Door de drang naar meer wordt het allemaal niet leuker. Het verhaal van Babylon als metafoor voor Amsterdam is niet geheel ongepast. In Zeeland is nog ruimte. Veel ruimte en dat is goed voor de mens! Maar wat schetst mijn verbazing? Na mijn recente ervaring van een overvol Amsterdam lees ik in de krant dat de Zeeuwse commissaris van de Koning heeft aangekondigd dat het noodzakelijk is om flink te groeien in Zeeland. Dit mede door het inwonersaantal bijna te verdubbelen. Tel daarbij een evenzo grote groei van het toerisme bij en we wanen ons in het evenbeeld van onze hoofdstad. Mmmm… welke groei staat Zeeland te wachten? En wordt het door deze drang naar meer wel leuker hier?
Het Zeeuwse ritme
Als reactie op mijn Mokumse ervaring en het verhaal in de krant koester ik nu nog meer de ruimte en de rust hier op Walcheren. Het heeft mij geholpen om sneller in te burgeren en bewuster in het Zeeuwse ritme te komen. Ik neem mij voor om niet meer door de Appie te sjezen maar rustig naar de markt te wandelen en daar rustig van kraam naar kraam te slenteren. En zo komt het, door wat reflectie, toch nog goed met mijn aanpassingsproblemen hier in Middelburg.