Hulp vanuit Walcheren
aan Oekraïne gaat door
MIDDELBURG - Het begon drie jaar geleden met een inzameling hulpgoederen voor Oekraïne. Inmiddels is het werk ondergebracht onder een stichting, ‘Barmhartigheid Over Grenzen’. Bestuurslid Leen Schrijver: “Ik denk dat er inmiddels vanuit Walcheren al zo’n vijftig vrachtwagens met hulpgoederen naar Oekraïne zijn vertrokken.”
DOOR KAROLIEN SLANGEN-LIEVENSE
Drie jaar geleden, toen de oorlog in Oekraïne was uitgebroken, namen twee mannen het initiatief om hulpgoederen voor Oekraïne in te zamelen op Walcheren. Mensen kwamen veel spullen brengen, zóveel dat er geen busjes meer voor handen waren om alles in mee te nemen. “Toen kwamen ze naar mij toe om te vragen: Leen, kun jij geen vrachtwagen regelen om naar Oekraïne te gaan?”, zegt Leen Schrijver, die een eigen transportbedrijf heeft.
Connecties
“Het is wat complex om naar een gebied buiten de Europese Unie te gaan dat in oorlog is. Op een gegeven moment hebben we toch wat connecties gekregen die het een en ander konden regelen”, zegt hij. Het was aan het begin niet mogelijk om zelf Oekraïne in te rijden. “De eerste vrachtwagens gingen naar Hongarije. Vanuit Oekraïne kwamen ze daar de spullen ophalen.”
Stichting
Meerdere ritten naar Hongarije, en later naar Oekraïne, volgden. Schrijver: “Ik denk dat er inmiddels zo’n vijftig vrachtwagens met hulpgoederen naar Oekraïne zijn vertrokken.” Zelf is hij altijd bij het werk betrokken gebleven. “Stoppen kan niet echt. Het zit toch in je hart en dan ga je ermee door.” Onder meer vanwege de financiën werd het nodig om een stichting op te richten. Dit heeft hij toen samen met vier anderen gedaan. Als naam kozen ze: Stichting Barmhartigheid Over Grenzen. Ze willen voortaan helpen waar het op hun pad komt, in welk land dan ook.
Contacten
Ondertussen blijft de hulp aan Oekraïne doorgaan. “Van het ene contact komt het andere”, zegt Wim de Visser, voorzitter van de nieuwe stichting. “De behoefte wordt groter, omdat je steeds meer mensen wil helpen.” Contacten met de plaatselijke bevolking scheppen een band. “Je ziet de moeite en de problemen die ze daar hebben. Dan heb je, als je terug bent in Nederland, weer een boost gekregen, dat je wilt helpen”, zegt De Visser.
Luchtalarm
Of ze niet bang zijn om zich te begeven in een land dat in oorlog is? Beide mannen, die christen zijn, ervaren dat het werk door God op hun pad is gelegd. “Het is een gebedszaak en als je weet dat je daar naartoe gaat, voel je je beschermd door God”, zegt De Visser. “De eerste keer toen we daar waren, hoorden we geen luchtalarm. Pas toen we weg waren, ging het luchtalarm af.” Schrijver: “We waren net het land uit, toen er op diverse plekken raketten vielen, ook op plekken waar wij hadden gereden.”
Polen
Schrijver herinnert zich ook dat er een keer raketten neerkwamen bij Lviv. Hij had overnacht in een hotel, net buiten de stad. “Toen we daar net weg waren, belden ze van het hotel of we veilig het land uit waren. Ze zeiden dat er daar in de buurt raketten waren neergekomen, en in Polen.”
Transport
De eerstvolgende keer dat Leen Schrijver en Wim de Visser weer naar Oekraïne hopen te vertrekken, staat gepland op 7 april.
Eén van de inzamelingspunten waar hulpgoederen gebracht kunnen worden, is aan de Industrieweg 3 in Middelburg. Spullen die gebracht kunnen worden zijn bijvoorbeeld (medische) verzorgingsproducten als tandpasta, pleisters, en incontinentiemateriaal. Ook voedingsmiddelen als koffie, rijst en macaroni kunnen gebracht worden, badtextiel, kleding, slaapzakken en bijvoorbeeld aggregaten en zaklampen.[n]