Hoe houd je het
vakantiegevoel vast?
Nu de vakantieperiode weer achter onze rug is en ‘het gewone leven’ weer begint, borrelt er bij mij een vraag naar boven. Namelijk, hoe kan je ‘het vakantiegevoel’ zo lang mogelijk vasthouden? Daar ben ik vast niet uniek in, er zullen meer mensen zijn die zich dat afvragen.
En hoe makkelijk is het om weer de dagelijkse dingen op te pakken en, als je niet oppast, snel weer in de dagelijkse routine te belanden. Alsof je nooit een break hebt gehad.
Wat zijn nu de dingen die mij blij maken en een ‘gewone’ dag kunnen vormen naar een ideale dag. Een soortement van vakantiedag maar dan ‘gewoon’ in Middelburg en omstreken én het hele jaar door. ‘Gewoon’ is het natuurlijk niet, voor duizenden is Walcheren hét ideale vakantieoord, maar als je hier woont is het natuurlijk ‘gewoon’ anders. We staan vaak niet te lang stil bij de ‘gewone’ dingen van het leven. Maar deze kunnen ozo waardevol zijn om ‘gewoon’ gelukkig te zijn.
Zo ga ik ‘sochtends graag naar bakker Luuk, op Plein 1940, waar ik maar al te vaak meer haal dan dat ik van plan was, omdat alles daar ‘gewoon’ ontzettend lekker is. Na een heerlijk ontbijt vind ik het ‘gewoon’ heerlijk om ‘gewone’ klusjes aan huis te doen. ‘Gewoon’ omdat ze moeten gebeuren en omdat ik er ‘gewoon’ erg blij van word als ze gebeurd zijn. Als nieuwkomer in Middelburg vind ik het ‘buitengewoon’ dat je ‘gewoon’ op de fiets kan springen en binnen de kortste keren op het strand bent. Dus als mijn agenda en het weer het toelaat ga ik er ‘gewoon’ weer naartoe. Of een wandeling door Middelburg’s oude stad, iedere keer ontdek ik weer wat nieuws, ‘gewoon’ omdat er zoveel bijzonders te zien is. De historische panden, de sporen van verwoesting en wederopbouw vertellen buitengewoon indrukwekkende verhalen en dat ’gewoon’ op iedere hoek van de straat. En als ik ‘gewoon’ eens een dag geen zin heb in cultuur of het strand dan loop ik ‘gewoon’ naar de visboer en ga ik mij de rest van de dag ‘gewoon’ alleen nog maar druk maken over het avondeten.
En mocht het kleine alledaagse toch niet genoeg voor mij zijn dan ga ik graag aan het einde van de middag naar de Dam. Dan zoek ik het vakantiegevoel op het terras van wijnhandel de Moriaan. Dat is ‘gewoon’ een hele fijne plek om even te zitten en ze hebben er heerlijke wijnen en ze zijn niet kinderachtig in het schenken van flink volle glazen.
Zo maak ik van ‘gewone’ dingen, die in dagelijks voor het oprapen liggen, toch elke dag een feestje en sta ik stil bij het geluk wat ik hier op Walcheren heb. Ik hou door deze levenswijze het vakantiegevoel zo lang mogelijk vast en realiseer mij dat dit eigelijk niet zo ’gewoon’ is. En dat is nou juist zo ‘gewoon’ aan het leven hier in Middelburg!