Het geluk heeft mij naar Middelburg gebracht
Zo begon ik mijn eerste column en vanaf dat moment heb ik mij mogen verbazen over de overeenkomsten en verschillen tussen deze stad, mijn oude habitat Amsterdam en andere plekken op de wereld waar ik ooit geweest ben. Ik ben van de razende haast uit de Randstad in het rustige, relaxte, ‘Zeeuwse’ gekomen. In het begin wist ik niets van deze stad en omgeving maar, in een relatief korte periode, heb ik veel ontdekt.
Afgelopen jaar heb ik, met het schrijven van deze columns, mijn vrijwillige inburgering in Middelburg, Walcheren en/of Zeeland vastgelegd en ik denk dat het nu tijd wordt om er mee te stoppen. Het nieuwe is er af en ik heb zogezegd genoeg mijn best gedaan. Ik ben onder de hand, vind ik zelf, een (beetje) Middelburger geworden.
De eerste periode, was mijn steun en toeverlaat de Lange Jan. Die wees mij de weg, waar ik was en waar ik heen moest. Later in dit jaar heb ik gelukkig ook vrienden gemaakt die tegen mij terug konden praten. Als reactie op een column kreeg ik een uitnodiging om langs te komen bij het Poldermuseum in Westkapelle en mocht ik vanaf de vuurtoren, 't Hoge Licht, turen over heel Walcheren. Samen met mede stadsbewoners heb ik mij druk lopen maken over het massale toerisme in het hoogseizoen. Hier tegenover staat dat ik als ‘Middelburger’ voor het eerst op vakantie in Nederland ben gegaan vanuit een Zeeuws vertrekpunt. Je zou bijna kunnen zeggen, op vakantie naar waar ik vandaan kom.
Door eerder gemaakte reizen heb ik de Spaanse stranden van Tarifa met die van Zeeland kunnen vergelijken. En onder het toeziend oog van Neeltje Jans voel ik mij volledig beschermd en waan ik mij veilig aan het einde van de (Nederlandse) wereld. Het mysterie rond de Oostkerk heeft mijn hersens doen kraken en mede daardoor ben ik nog nooit zoveel in een kerk geweest als in de Oostkerk. Ik heb door mijn vakantie in Frankrijk onze meesterbakkers in Middelburg en omstreken gevraagd om de lat net zo hoog te leggen als een echte Franse boulanger. Want zulk heerlijk brood als zij bakken is een kunst! Het vakmanschap en de plicht voor iedere Franse bakker om goed brood te maken (en het ook nog betaalbaar te houden) is bijna in de Franse grondwet opgenomen. Tot mijn stomme verbazing hebben ‘we’ sinds kort een heuse boulanger op het Damplein. Ook daarom hoef ik de stad dus niet meer uit.
Lopen door Middelburg’s oude stad is prachtig en vol historie. Zo kwam ik ook in het Zeeuws museum terecht. Daar heb ik mij, op een beperkt aantal vierkanter meter, verbaasd hoeveel er over de Zeeuwse geschiedenis te vertellen is. Als je het aan deze nieuwkomer vraagt dan hoeft er niet persé meer informatie en kunst aan het museum worden toegevoegd, eerder minder en dan in een grotere ruimte. Ik weet niet of het gepast is om als nieuwkomer met deze kritiek te komen. Ik zeg het toch, als aspirant Zeeuw zou ik graag een museum willen bezoeken dat net zo groots en wijds is als de provincie Zeeland zelf.
En zo waren er talloze ontdekkingen die tijdens mijn inburgering voorbijkwamen. Deze zomer was ik bijvoorbeeld ook bij de Culikaravaan bij de Seismolen, bij openluchtconcerten op het Molenwater en die van de Spot op het Abdijplein. En zelf maak ik ook al een tijdje muziek met een paar leuke zeeuwse gasten. Ik zat op het terras van wijnhandel de Moriaan, Café bommel, Café de Herberg en bij de strandtenten van Domburg tot en met de boulevard van Vlissingen. Ik volg lessen bij de Zeeuwse Yogaschool, ga naar de markt op donderdag, ik ben op en neer naar Veere gelopen, heb meerdere keren een rondje Walcheren gefietst, loop regelmatig over het Bolwerk, ik ben per ongeluk tegen Hugo de Jonge aangebotst, kom op straat regelmatig Danny Vera met zijn vrouw tegen en heb Jean-Paul uit de reality serie ‘BnB vol liefde' door het nachtleven van de binnenstad zien schuiven…
Zo. Ik ben vast nog wel het één en ander vergeten te melden. Maar zeg nou zelf, ik ben onder de hand toch aardig ingeburgerd hier in Middelburg. Dank aan allen die mij op weg hebben geholpen, het was me een waar genoegen om dit stukje Nederland een beetje te mogen ontdekken! Ik ben hier voor de liefde gekomen en ik ben tevens verliefd op Walcheren geworden. Ik blijf![n]