Huiskamer Wierenbos hangt de slingers op

WERNHOUT - De Huiskamer Wierenbos bestaat 12,5 jaar. Het bereiken van die mijlpaal werd donderdag in gemeenschapshuis Wierenbos gevierd met een bescheiden feestje. Vier vrijwilligers en een trouwe bezoekster werden hierbij in de bloemetjes gezet.

Het is een fenomeen in de gemeente Zundert: de Huiskamer, een ontmoetingsplaats voor 55-plussers die daar om welke reden dan ook behoefte aan hebben. In 2010 startte het door de inmiddels ter ziele gegane Stichting Welzijn Zundert (SWZ) in het leven geroepen project als pilot in Achtmaal. Met succes: het project werd al snel uitgerold naar de andere kerkdorpen. In Wernhout leidde dat tot de introductie van de Huiskamer Wierenbos, een verwijzing naar het onderdak biedende gemeenschapshuis met dezelfde naam. Bezoekers kunnen hier sindsdien elke week op donderdag terecht voor een praatje en gezellige activiteiten.

Positieve geluiden

Vrijwilligster Marie Verstraeten (74), geboren en getogen in Wernhout, geldt als een van de grondleggers van de Huiskamer Wierenbos. “Samen met onder anderen Ina van Beek en Corrie Zagers, nog twee vrijwilligsters van het eerste uur,” vertelt ze. “Na een eerste bijeenkomst over of het mogelijk zou zijn ook hier in Wernhout een Huiskamer te starten, zagen we het allemaal wel zitten. We hadden al veel positieve geluiden ontvangen over de Huiskamer Achtmaal. ‘Als het daar kan, moet het hier ook kunnen’, zeiden we tegen elkaar. Zo zijn we begonnen. Ik was al vrijwilligster bij gemeenschapshuis Wierenbos, dus voor mij ging het eigenlijk in één moeite door. De eerste groep deelnemers hield vooral van knutselen. Daar verzonnen we als vrijwilligsters van alles door, zoals het maken van bloemstukjes voor Kerstmis en Pasen. En nu zijn we twaalfenhalf jaar verder. Zó snel is het gegaan. Maar ik doe het nog steeds met evenveel plezier als de eerste keer.”

Onderling contact

Naar eigen zeggen heeft ze er in die tijd ‘veel zien komen en gaan’. Ria Godrie (75) uit Zundert behoort tot de recentere aanwas van bezoekers. “Mijn schoondochter woont hier aan de overkant en haar moeder ging, tot haar overlijden, altijd naar de Huiskamer Wierenbos. Mijn schoondochter vroeg vervolgens of het misschien iets voor mij was. Ik ben een keer gaan meedraaien en blijven hangen. Dat is ruim een jaar geleden. Sindsdien ben ik elke week present, mits ik echt niet kan. Het is voor mij een lekker uitje, anders zit je toch maar tussen vier muren.” Haar eveneens uit Zundert afkomstige tafelgenoot Toos Godrie (83) - ‘geen familie’ - sluit zich bij die woorden aan. Zij maakte twee jaar geleden de stap naar de Huiskamer Wierenbos nadat een nichtje haar op straat aansprak: ‘Tante Toos, je moet naar Wernhout gaan, da’s best gezellig’. Het bleek een goede keuze. “Het is fijn als je iets te doen hebt,” meldt Toos. “Lekker koffie drinken, een praatje maken en, voor wie dat kan, meestal gymmen. ’s Middags gaan we vaak even wandelen. Het leukste vind ik het onderlinge contact. Mijn kinderen en kleinkinderen hebben allemaal een baan, je zit best vaak alleen. Hier ben je van tien uur ’s ochtends tot vier uur ’s middags onder de pannen. En je wordt nog opgehaald en thuisgebracht ook. Dat is heel goed geregeld.” Bezoekster Annie Verheijen (94) maakt sinds driekwart jaar haar opwachting bij de Huiskamer Wierenbos. “Ik ben met de bingo komen kijken en gebleven. Het is fijn om onder de mensen te zijn. Aan mijn kant zijn er inmiddels veel dood.”

Speciale status

Een speciale status geniet bezoekster Marieke van de Locht. Althans: vandaag. Vanwege het 12,5-jarig jubileum is de allereerste deelnemer aan de Huiskamer Wierenbos vandaag door wethouder Wesley van Steen hoogstpersoonlijk thuis opgehaald en naar gemeenschapshuis Wierenbos vervoerd. Bij haar aankomst vormen de vrijwilligsters en andere deelnemers spontaan een erehaag voor haar. Ze vertelt het bij de Huiskamer Wierenbos altijd heel gezellig te hebben. “Ik word door iedereen vriendelijk behandeld en ben er ook elke week, tenzij ik naar het ziekenhuis moet of zo. Het is voor mij heel belangrijk om met andere mensen in contact te staan. Ik woon hier in Wernhout tegen de grens aan, best afgelegen. Zeker met de vrijwilligers heb ik hier een echte band opgebouwd.”

Goede gast

Ondertussen wordt het gebak aangerukt. “Het lijkt wel feest hier,” zeggen de dames aan tafel met een knipoog. “Wáááár is dat feestje? Híer is dat feestje!” Ook de bossen bloemen ontbreken niet. Vrijwilligsters Marie Verstraeten, Ina van Beek en Corrie Zagers ontvangen uit handen van Christine van Dijck, namens Surplus Welzijn coördinator van de Huiskamer Wierenbos, een mooi boeket. Daar moet de vierde jubilaris Rinus Aerts, vrijwillig chauffeur van het eerste uur, nog even op wachten. Hij ontbreekt vanwege een ritje naar het Nonnekeshof. Ook hij wordt door de deelnemers op handen gedragen. “Altijd op tijd, een heel goede gast,” klinkt het. Wethouder Wesley van Steen reikt Marie Verstraeten symbolisch een tweede boeket uit. “De Huiskamer Wierenbos verbindt mensen in een tijd waarin we elkaar misschien meer nodig hebben dan ooit,” besluit hij. “Het is prachtig dat dit hier elke donderdag al twaalfenhalf jaar gebeurt.”