Generaties halen herinneringen op bij reünie 100-jarige Eben-Haëzerschool

THOLEN - Wanneer je als Thoolse basisschool honderd jaar een begrip bent in de samenleving, is het niet gek dat het op de reünie een weerzien van oude bekenden is. In de lokalen en gangen van de Eben-Haëzerschool was het dan ook vooral: ‘Hé, hoi, wat leuk! Dat is echt jaren geleden dat ik je heb gezien of gesproken.’ Extra bijzonder is het feit dat maandagmorgen om stipt half acht wordt gestart met de sloop van het pand waar de basisschool de langste periode gevestigd is geweest.

De rondleiding door het oude schoolpand was dan ook een geliefde activiteit, naast het eindeloos ophalen van goede herinneringen aan de basisschoolperiode. “Je krijgt er gewoon een warm gevoel van als je ziet dat oude vrienden en bekenden elkaar om de nek vliegen. Geweldig om te zien na alle maanden van voorbereidingen”, vertellen Mariska van Deelen en Arinda Kleppe, beiden al jarenlang trouwe krachten in het team van de Eben-Haëzerschool. “Op voorhand hadden we al ruim 530 aanmeldingen, meer dan we hadden durven hopen. Maar als ik zie hoeveel mensen spontaan nog zijn aangesloten vandaag, verwacht ik zeker dat we op 700 à 800 man uitkomen.”

Samen met het team, maar ook met veel hulp van oud-leerlingen en andere betrokkenen, is alles tot in de puntjes verzorgd voor de oud-leerlingen en oud-docenten. “Bijvoorbeeld de leden van de oude ouderraad verzorgen vandaag de catering. Dit laat zien dat de basisschool echt is geworteld in het Thoolse DNA. We hebben hier hele generaties de start van hun toekomst gegeven”, vertelt Mariska.

Volgens de dames is dat ook één van de mooiste elementen aan de reünie. “Het zijn hele generaties die samen herinneringen komen ophalen. Zo zag ik vanmorgen een oud-leerlinge met haar vader, moeder en oma binnenkomen. Dat zijn maar liefst vier generaties die allemaal hun eigen verhaal hebben.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Foto: Remco Weterings

Tentoonstelling of museum?

Is het een tentoonstelling of kun je het beter een museum noemen? In de ruimte, die is ingericht met foto’s en andere voorwerpen, heeft elk stuk zijn eigen verhaal. “Kijk, hier een rapport uit 1925, ruim honderd jaar oud dus. Of hier een knutselwerkje uit 1943 en een schriftje uit 1971.” De dames zijn maar wat trots op de inspanningen die door de werkgroep zijn geleverd om de collectie bij elkaar te krijgen. “Enkele leden van de werkgroep zijn zelfs het gemeentelijk archief ingedoken om oude foto’s te zoeken.”

Is het toeval of de perfecte timing? Het team moet het antwoord schuldig blijven, maar er is wel uitgebreid met de verantwoordelijke ambtenaar over gesproken. “Maandagmorgen om stipt half acht wordt gestart met de sloop van de voormalige locatie van de school aan de Molenvlietsedijk. Veel leerlingen die vandaag hier zijn, hebben hun schooltijd daar doorgebracht. Voor de gemeente was het geen probleem om na 7 maart te starten met de sloop. Vandaag krijgen de oud-leerlingen en leerkrachten zo nog een laatste kans om een kijkje te nemen in het oude schoolgebouw.” Inmiddels is het al het vijfde jaar dat er onderwijs wordt gegeven in het nieuwe pand. “Toch heb ik nog wel eens weemoed naar de oude school, het was daar zo knus”, vertelt ze.

Tekst gaat verder onder de foto.

Foto: Remco Weterings

N.A.T. was een bekende afkorting

In de gang staan oud-docenten Diny, Johan en Erna herinneringen op te halen aan hun loopbaan. “Ik weet nog goed dat wanneer Diny voor mij inviel, er in de map vaak de afkorting N.A.T. stond: niet aan toegekomen.” Johan moet lachen. “Op deze school houden we ons aan het onderwijsprogramma, maar we staan ook open voor de eigen ontwikkeling van de leerlingen. Met lekker weer gingen we voor biologie bijvoorbeeld naar de sloot om beestjes te vangen. Die kwamen vervolgens in een groot aquarium in de klas.” Diny heeft aan de school mooie herinneringen. “Ik heb hier van mijn 22ste tot mijn 67ste gewerkt.”