Hij vroeg een lintje aan voor een ander en kreeg er zelf één
STAVENISSE - Wie kent hem niet als de drijvende kracht achter Omroep Tholen. Maar Laban Hage (70) uit Stavenisse is veel meer dan alleen radiomaker. Hij heeft ook een groot voetbalhart en zette zich jarenlang op verschillende manieren in voor het verenigingsleven. Voor al zijn verdiensten werd hij tijdens de jaarlijkse lintjesregen op 24 april benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.
DOOR OLAF KNOOK
De in Scherpenisse geboren Laban is getrouwd met Liesbeth en heeft twee zoons en twee kleinzonen. Hij groeide op met een oudere zus en raakte al op jonge leeftijd betrokken bij het verenigingsleven. Op zijn tiende werd hij lid van Sportvereniging Poortvliet Scherpenisse (SPS). In zijn tienerjaren trad hij al toe tot het bestuur. "Dat was erg leerzaam. Ik heb daar ontzettend veel geleerd van mensen als Hans van Nieuwenhuijzen", herinnert Laban zich nog goed. Tot 1989 bleef hij actief voor de vereniging.
Diskjockey
Maar als tiener kwam er ook iets anders op zijn pad. Op vijftienjarige leeftijd zette hij zijn eerste stappen als diskjockey in ’t Centrum in Poortvliet. "De vaste diskjockey stopte ermee. Siem Bout vroeg of ik wilde draaien. Hij vond dat wel iets voor mij. Ik moest eerst toestemming van mijn ouders vragen, want ik was eigenlijk nog te jong. Maar van hen mocht het." Daar leerde Laban het vak echt: liedjes draaien, presenteren en omgaan met de microfoon. Muziek speelt een belangrijke rol in zijn leven. "Dat zit in mijn familie. Mijn vader speelde piano en gitaar, mijn zus piano. Zelf heb ik ook gitaar gespeeld, gedrumd en gezongen in een bandje. Ik hou van pure muziek, zoals Elvis Presley. Geen computerachtige muziek voor mij.”
Die interesse in muziek en presenteren groeide later verder bij een lokale omroep. Op het eiland was altijd een piratenzender, genaamd Pinokkio. Toen het steeds lastiger werd om uit te zenden, werd Stichting Lokale Omroep Tholen (SLOTH) opgericht. "Dat begon in 1985. Daar maakte ik programma’s met Nederlandstalige muziek en sport." In 2018 nam hij het voorzitterschap op zich. Maar tot die tijd zat Omroep Tholen soms dicht tegen de afgrond aan. “Bestuurlijk en financieel ging het niet altijd goed. We stonden meerdere keren op het randje van stoppen. Maar met hulp van onder anderen Enrico Tichem en Floris Langendam hebben we alles opnieuw opgebouwd. Nu is er meer rust en stabiliteit.” Volgens hem waren samenwerking en duidelijkheid daarbij essentieel. “Iedereen moest met de neuzen dezelfde kant op staan. En zorgen dat er geld binnenkomt.”
Vrachtwagenchauffeur
Naast zijn vrijwilligerswerk voor de radio liep ook zijn werkzame leven door. In hetzelfde jaar dat Omroep Tholen werd opgericht, nam Laban samen met zijn vrouw Liesbeth een winkel in Scherpenisse over. Een echte alles-in-éénzaak. “Drogisterij, brillen, bloemen, planten en speelgoed. Echt van alles dus.” Toch bleek dat geen duurzame richting. “Op een gegeven moment ben ik de cijfers gaan bekijken en toen zei ik tegen mijn vrouw: dit is niet houdbaar. We zaten eigenlijk voor bijna niets te werken. Hoe graag we het ook deden, er bleef weinig over.”
Na de winkel koos hij voor een compleet andere richting en werd internationaal vrachtwagenchauffeur. Hij reed door heel Europa: Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en Tsjechië. “Ik vervoerde van alles: levensmiddelen, maar ook veel voor Philip Morris, zoals sigaretten en tabak. Dat was soms best spannend werk.” Hij herinnert zich dat er best wat risico’s aan vastzaten. “Tabak was een gewild product. Sommige chauffeurs werden overvallen of vastgebonden aan hun bed. Zelf heb ik daar gelukkig nooit problemen mee gehad.” Zijn loopbaan verliep daarna via verschillende bedrijven, onder meer in Zeewolde en Yerseke. Uiteindelijk reed hij ook nog een tijdje een taxi.
KNVB-bekers
Nadat Laban van Scherpenisse naar Sint-Annaland was verhuisd, werd hij actief bij Wij Houden Stand (WHS). Daar vervulde hij verschillende functies: jeugdtrainer, jeugdleider, medeorganisator van toernooien, wedstrijdspeaker en bestuurslid. Hij is inmiddels al ruim 25 jaar aan de club verbonden. "Ik ben altijd betrokken gebleven, zij het nu wat minder." Zelf voetballen zat er op een gegeven moment niet meer in door een zware blessure. "Maar daarna ben ik trainer geworden. Met de tweede elftallen heb ik zelfs meerdere prijzen gewonnen, waaronder KNVB-bekers voor reserveteams."
Laban was ook actief bij enkele verenigingen in zijn geboorteplaats, zoals bij de Oranjevereniging, de lokale middenstand en de dorpsgemeenschap. “Mijn deur staat altijd open. Mensen kunnen altijd binnenlopen of bellen. Vrijwilligerswerk doe je uit plezier. Als iets niet leuk is, stop je ermee.”
Verrassing
De uitreiking van de Koninklijke onderscheiding bleek uiteindelijk een grote verrassing. Zoals elk jaar doet Omroep Tholen verslag van de lintjesregen. De ochtend begon normaal met een bezoek aan het gemeentehuis. “Een bak koffie, praten met de burgemeester, de microfoon controleren. Alles voelde gewoon zakelijk.” Daarna volgde een route langs verschillende adressen. Het een na laatste adres was dat van Rien Burgers, voor wie nota bene Laban zelf een lintje had aangevraagd. Vanuit daar vertrok hij naar het laatste adres op zijn lijst: kringloopwinkel OverThollig. "Er was niemand, dat vond ik al vreemd. Floris reed achter me aan. Hij zei dat er een wijziging was en dat ik hem moest volgen."
Via een kleine omweg kwamen ze uiteindelijk aan bij de studio van Omroep Tholen aan de Energieweg. “Er stonden allemaal mensen te wachten en er was een tent buiten opgezet. Toen begon er langzaam iets te dagen. Maar pas toen ik de burgemeester zag staan, viel alles op zijn plek.” Zijn vrouw wist het toen al weken. “Iedereen heeft goed zijn mond gehouden.” Wat het lintje voor hem betekent? “Je staat echt even te kijken. Maar het is vooral een waardering voor iedereen om me heen. Zonder al die mensen bij de radio, de voetbal en de verenigingen had ik dit nooit kunnen doen. Het is niet alleen voor mij, maar voor ons allemaal.”[n]