'Toen ik de ambtsketen zag, wist ik dat er iets bijzonders aan de hand was'
ZEVENBERGEN – Wat een afscheidsvergadering bij de Westhoek leek te zijn, bleek een zorgvuldig bewaarde verrassing. De 79-jarige Zevenbergenaar Piet van Hoogdalem werd onlangs benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Omringd door zo’n zestig familieleden en vrienden kreeg hij de koninklijke onderscheiding opgespeld door de burgemeester Aart-Jan Moerkerke. "Toen ik de zaal binnenreed en de ambtsketen van de burgemeester zag, wist ik dat er iets bijzonders aan de hand was.”
DOOR ANGELIQUE VAN DE REIJT
Makelaardij in het bloed
Van Hoogdalem werd geboren in Schiedam en groeide op in een gezin met vijf kinderen. Na de HBS in Rotterdam studeerde hij makelaardij. In 1973 trouwde hij met Nel Gros. Het echtpaar vestigde zich in Zevenbergen. Het ondernemerschap in de makelaardij zit inmiddels in de familie: Van zijn drie zonen, Menno en Pieter. trad zoon Jasper in de voetsporen van zijn vader. Ook internationaal zette Van Hoogdalem zich in. Voor PUM (Uittredend Management Makelaars) werd hij meerdere malen uitgezonden naar o.a. Guatemala, Roemenië en Rusland om makelaarskantoren te adviseren. “Adviseren vanuit Nederlandse visie in een totaal andere cultuur was niet altijd eenvoudig,”
Bouw van Seolto-clubhuis
Bij voetbalvereniging Seolto speelde Van Hoogdalem met Koos van de Wetering een sleutelrol bij de verhuizing van het clubhuis van het centrum naar de Westrand. Bij de onderhandelingen met de gemeente over de financiën, werd hij voorzitter van de bouwcommissie. “In drie weken moest ik een architect en aannemer regelen,” blikt hij terug. “We hebben alles geïnventariseerd: gesprekken gevoerd met trainers en ouders over de kleedkamers, de kantine. Het staat er nog precies zoals wij het toen hebben bedacht.”
Hart voor christelijk weeshuis op Bali
Een van de meest indrukwekkende projecten was de oprichting van Stichting Tolong Anak Anak (Help de Kinderen) het Indonesische eiland Bali. "Wat begon met een bezoek aan een klein weeshuis in 1999 groeide uit tot structurele ondersteuning voor veertig kinderen. We maakten "oneigenlijk” gebruik van onze vriendschappen, die allen gul doneerden. Van schoolgeld en uniformen tot matrassen, fietsen en voedsel: alles werd zorgvuldig geregeld en gecontroleerd. "We kochten zelf wat nodig was. Elke ochtend om vijf uur naar de markt in Den Pasar om eten te halen. Je leert daar goed onderhandelen en controleren, wat alles wat je gaf, werd net zo makkelijk via de achterdeur weer doorverkocht. Drie door ons financieel geadopteerde meisjes Schri, Fina en Dansje studeerden uiteindelijk af aan de universiteit in Den Pasar.”
Lokale inzet
Ook lokaal was zijn inzet groot. Hij was tien jaar bestuurslid van de Woningstichting Zevenbergen, toen zo'n 500 tot 600 woningen. En stond aan de wieg van de kerkelijke schuldhulpverlening in de gemeente Moerdijk, een initiatief dat nog altijd bestaat. Via de diaconie van de Hervormde Gemeente, waarvan 10 jaar voorzitter van de kerkenraad, raakte Van Hoogdalem betrokken bij Stichting De Westhoek. 35 jaar bestuurlijke inzet, waarvan tien jaar als penningmeester. Toen de overheid de financiering van verzorgingshuizen wijzigde en wonen en zorg werden gescheiden, stond de stichting voor grote uitdagingen. Mede onder zijn financiële leiding werd het beleid aangepast en werden opbrengsten bestemd voor plaatselijke goede doelen, waaronder restauraties van de Catharina Kerk en de Koepelkerk in Willemstad.
Gezondheid en dankbaarheid
Het afgelopen jaar kreeg Van Hoogdalem te maken met tegenslag. Hij verblijft momenteel in zorglocatie De Zeven Schakels. Toch overheerst dankbaarheid. Tijdens de uitreiking sprak hij spontaan en verwees hij naar het Bijbelverhaal van Job. "Job was een rijk zakenman en verloor al zijn bezittingen en de mensen vroegen: waar is nu jouw God ? Ik heb er geen moeite voor hoeven doen. Het is me allemaal toegekomen. De Heere heeft gegeven, de Heere heeft genomen. De Heere zij geloofd.” Speciale woorden had hij voor zijn vrouw Nel, met wie hij al 52 jaar is getrouwd. "Ik heb ontzettend veel aan haar te danken. Ik was "die man die zondags het vlees sneed aan tafel”, dus nooit thuis. Nel regelde het huishouden met onze 3 jongens.[n]
