Ewald Sieben: ‘Verliefd op Antwerpen’

Door: Wies van Erp do 5 feb, 11:46 Rubriek

Ik zal me nooit laten afschrikken door tolgeld om Antwerpen te bezoeken. Ben je gek! Antwerpen, openluchtmuseum van erfgoed, winkelparadijs, heerlijke pinten, fantastisch eten, megabioscopen, prachtige theaters en je kunt van het ene bruine café naar het andere kruipen zonder uitwendig nat te worden.

Honderd Euro per jaar zijn we straks kwijt als de plannen doorgaan. Dat is een fooi vergeleken bij wat ik daar al heb achtergelaten. Ik deel dan ook een geschiedenis met de Sinjorenstad. Een halve eeuw geleden, jawel, toog ik met mijn stapmaten bijna wekelijks diep in de nacht nog naar Antwerpen. Hoe bedenkelijk ook, het waren memorabele tijden.

Soms haalden we Antwerpen niet en blusten we onze tomeloze energie in het koude water van Zonneland. Soms vonden we het in Essen al welletjes en hesen ons op de hoge barkrukken van de Tiki Bar. Eén keer vertrokken we wel maar bereikten onze stadsgrens niet eens. Onze voorzitter en chauffeur Guus had zijn Citroën Dyane al volgeladen met zatlappen, zodat ik met maatje Theo veroordeeld was tot de achterbumper. Dat ging beter dan u denkt, want het bagagerek bood behoorlijk houvast, maar de scherpe bocht bij de Markttunnel was toch een brug te ver. We belandden beiden in de goot, waar we op dat moment eigenlijk ook thuishoorden. U heeft een idee van het gezelschap.

Zeer recent was ik met vrouwlief heel beschaafd in Zaal AthenA, waar een Franse pianist badend in kaarslicht verdienstelijk de succesnummers van Abba en Queen aan elkaar speelde. Zeer leerzaam, ondanks zijn onverstaanbare Engelse toelichtingen. 

Antwerpen doet zijn uiterste best om bezoekers gastvrij te ontvangen. Prima, als ze maar niet gaan overdrijven. Zo wil ik op het moment dat we de grens passeren blind kunnen voelen dat het wegdek daar van povere kwaliteit is. Heerlijk toch. Buitenland!