Weetjes van de Wal door de Brabantse Veldganger
Vorige keer eindigden we met ‘Woensdrecht aan zee’. Veel nieuwe bewoners van de Brabantse Wal zullen zich wellicht afvragen of ik wel snugger ben. Maar ja, tot de aanleg van het kanaal lagen Ossendrecht en Woensdrecht op papier ‘aan zee’. Vandaar dat ik dit keer de Wal aan zee bespreek.
Bij de Duintjes ten westen van het huidige landgoed Mattemburgh lag dan ook vanaf de jaren ’30 een heus zeebad met een eigen station, een paviljoen met bediening en netjes gescheiden baden voor mannen en vrouwen (meer smaken waren er toen nog niet). Tot de Tweede Wereldoorlog was dit het ‘Zandvoort van het zuiden’ met in het seizoen honderden dagjesmensen die van heinde en verre kwamen.
Aangezien dit zeebad in de oksel lag van de landtong naar Zeeland, dachten de Duitsers er wijs aan te doen het gebied te confisqueren. Het is te makkelijk om hier een grap te plaatsen over Duitsers en hun voorliefde voor onze stranden. Maar zeker rondom de slag om Woensdrecht was dit een gebied waar verder geen mens welkom was. Landgoed Mattemburgh vormde toen overigens het hoofdkwartier van de Duitse troepenmacht die koste wat kost Woensdrecht wilde behouden. Om dit stuk te verdedigen maakten de Duitsers overigens dankbaar gebruik van de Wal, waar ze vanaf de polders, waarlangs de Canadezen optrokken, hen perfect onder schot konden nemen.
Terug naar de Duintjes. Nadat er nog enkele tientallen jaren werd gezwommen, geminigolfd en gekard, viel het getij weg, en daarmee de aantrekkingskracht van het gebied. Door het kanaal en de Kreekraksluizen ontstond een nieuwe bak stilstaand water. Deze bak is inmiddels huis voor ontelbare vogelsoorten, waaronder lepelaars en zee- en visarenden bijvoorbeeld, zeker een keer het opzoeken waard dus! Vanaf de spoorwegovergang is een kleine ronde te lopen. Over de ruggen van het grazende vee heb je een perfect zicht op het gebied. Overigens vielen hier ook na de oorlog bommen, losse flodders weliswaar. Op het eiland in het meer stond een oefenobject, waarop vliegeniers moesten afwerpen. Via twee observatieposten werd gecheckt in hoeverre dat een succes was. Deze posten kun je nu nog vinden, eentje langs de rijksweg naar Zeeland en eentje naast hoeve Hildernisse.
Tot volgende week maar weer!
Met groet,
De Brabantse Veldganger