Weetjes van de Wal door de Brabantse Veldganger
In deze rubriek ging het de vorige keer over landgoed Mattemburgh. En hoewel meest bekend, zijn er nog talloze andere landgoederen op en rondom onze Wal.
Landgoederen hebben een grote impact gehad op de omgeving. Vooral rijke Vlamingen zochten de Brabantse zandgronden ten noorden van Antwerpen op om de vaak nog onontgonnen gebieden naar hun hand te zetten. De grond was waardeloos, maar er was ruimte zat. Vaak was er destijds nog sprake van ‘woeste gronden’, wat wil zeggen dat ze nog niet in cultuur waren gebracht, los van een sporadische begrazing door schapen en links en rechts een keuterboer. De Wal was vooral een grote bult zand met verspreide heidevelden, hetgeen je nu nog terug ziet in de namen van plaatsen (Nederheide, Hoogerheide, Duinstraat, het Heistraatje).
Zelfs de paar akkers die werden ingericht herinneren aan het gebied waar ze liggen, denk maar aan de Heipolder bijvoorbeeld. Bekende landgoederen zijn Groote Meer, Bieduinen en Moretusbos. De landgoedeigenaren legden plantages aan, maar ook statige lanen, waarlangs ze konden struinen met hun families en zakenrelaties. De massaal geïntroduceerde rododendrons zorgde voor een mooi aangezicht en schuilgelegenheid voor wild. Inmiddels zijn de beheerders er niet meer zo heel blij mee gezien hun woekerende karakter. Rondom de Kleine en Grote Meer bijvoorbeeld zijn de massaal gerooid om plaats te maken voor soorten die passender zijn voor de bossen.
Zoals je ziet, kent natuurbeheer ook trends, wat ooit ‘hip’ was is nu ‘zo passé’. Ook de ooit geïntroduceerde Amerikaanse vogelkers en Amerikaanse eik werden tot volksvijand verklaard, toch zou je de bossen niet meer herkennen, zouden ze ineens opstaan en vertrekken. Men kijkt echter steeds meer naar hoe we de natuur de vrije hand kunnen geven. Het bos wordt niet langer dwangmatig ‘opgeruimd’ door de boswachter, ook al hoor je daardoor nu mensen zeggen dat het maar een rommeltje is in het bos. De natuur kent het begrip rommel niet, alles heeft een doel en grijpt in elkaar.
Dit was het weer.
Tot de volgende keer!
Met groet,
De Brabantse Veldganger