Weetjes van de Wal door de Brabantse Veldganger
Buntven, Lissefortven, Heijmansven, Meulenven, vooral de kern Huijbergen barst van de straten met een verwijzing naar een ven. En hoewel ik de vorige keer schreef dat de Wal oneerbiedig gezegd een grote bult zand is, is dat niet het hele verhaal. Althans, er is een tijd geweest dat zowel bovenop als onderaan de Wal grote drassige gebieden lagen.
Onderaan de Wal kom ik later op terug. Bovenop de Wal had je naast stuifduinen en heide grote moerassige zones en lag het dus vol vennen. Kijk voor het gemak eens rond op de Kalmthoutse Heide en besef je dan dat grote gedeelten van onze regio er exact zo uit gezien moeten hebben. Tot omstreeks 1850-1900 blijft dat zelfs zo, pas daarna komen de bosplantages, de akkerbouw en de groei van de dorpen echt op gang. Voor de liefhebber, neem vooral eens een bezoekje op topotijdreis.nl om dit op kaarten te bekijken! De omgeving van Huijbergen moet tot de 13e eeuw dus een woeste bedoeling zijn geweest vol struikrovers en ander schorriemorrie als je er de boeken op naslaat. Een soort Hugo en de Bokkenrijders ‘avant la lettre’. Hoe dan ook, er dacht nog niemand serieus na om in Huijbergen te gaan wonen, het bestond simpelweg nog niet. De heer van Breda had het er maar lastig mee, totdat hij Willem ‘de Heusche’ Bollaert (ja die kerel van het pannenkoekenrestaurant) de opdracht gaf maar eens orde op zaken te gaan stellen en de regio in cultuur moest brengen. Toen ontstonden de ontginningen die daar later door de kloosterorde van Wilhelmieten vol overgave werden voortgezet. Sommige moerassen en vennen verdwenen door het winnen van turf, waarna de overgebleven grond dienst ging doen als landerij. Andere vennen gingen dienst doen als kweekvijver voor vis, waaronder het Swaerte Meer. Boeren, ambachtslieden en gelovigen trokken samen en de kern Huijbergen was een feit! Hoewel Huijbergen bekend staat als kloosterdorp, was het dus Willem die, uit naam van een andere heer, het voortouw getrokken heeft. Dus denk nog eens aan die fijne Willem de volgende keer dat je na een heerlijke wandeling op de Wal aan de pannenkoek zit!
Dit was het weer.
Tot de volgende keer!
Met groet,
De Brabantse Veldganger