Afbeelding
Foto: De Brabantse Veldganger

Weetjes van de Wal door de Brabantse Veldganger

'Dank je de Koekoek'


Ik hoop dat de lezers van deze rubriek zich inmiddels meer Wal-bewoner voelen en dat meer mensen een beeld beginnen te krijgen van hoe uniek ons gebied is. Bij een uniek gebied horen unieke soorten, laten we er daar een paar van vastpakken.

 

In het voorjaar kun je in een van de bossen zomaar een kat in het nauw horen, het is alleen geen kat,maar een vogel. De zwarte specht is een mysterieuze vogel met z’n bizarre roep en z’n knalrode petje. In tegenstelling tot zijn specht-broeders is de Zwarte Specht strak zwart zonder spikkels of kleur, op het petje na. Hij produceert de zwaarste roffel van deze categorie vogels die klinkt als een zwaar machinegeweer, dat is ook nodig, want hij maakt grote gaten in keiharde bomen. In de buurt van Ossendrecht staat een clubje beukenbomen die je met recht ‘spechtenflat’ kunt noemen, omdat ze ramvol spechtengaten zitten. Vanaf februari-maart zoeken de zwarte spechten elkaar op. Wil je bij afwezigheid van de specht weten of hij in een nest zit, check dan rondom de stam op houtsnippers.


Waar man en vrouw zwarte specht gezamenlijk voor eigen kroost zorgen, laat een andere bijzondere vogel dat liever aan anderen over. Deze vogel, die lijkt op een kruising tussen een duif en een sperwer is, de koekoek. Mevrouw Koekoek is net als de Zwarte Specht een vogel die je eerder hoort dan ziet. Zelf houdt deze vogel de boel nauwlettend in de gaten, waarbij ze op zoek is naar nietsvermoedende rietvogels met een vers nestje. Als een omgekeerde dief legt de Koekoek haar eitje stiekem tussen de anderen. Alsof dat niet genoeg is, werkt de baby koekoek de andere eieren of kuikens uit het nest om vervolgens alle goed bedoelde zorgen van de gastvrouw naar zich toe te trekken. Als pa en ma koekoek al op hun gemak terug naar Afrika vliegen, werkt de adoptiemoeder zich compleet in het zweet om het immer onverzadigde koekoeksjong tevreden te houden. Het levert een bizar plaatje op, aangezien het jong binnen enkele weken zijn adoptiemoeder in omvang ruim overstijgt. Koekoeken zijn goed te horen en te zien in onder andere de Noordpolder bij Calfven.  


Dit was het weer. Tot volgende week!


Met groet,

De Brabantse Veldganger