Weetjes van de Wal door de Brabantse Veldganger
Piramide van Ossendrecht
Meest bepalend onderdeel van onze Brabantse Wal is de steilrand, zonder die rand is er eigenlijk ook nauwelijks een Wal. Maar hoe zichtbaar is die steilrand eigenlijk nog? Nou in verhouding tot lang, lang geleden is de steilrand niet half zo hoog meer. Dit kwam doordat de Scheldedelta ophoogde door allerlei relatief ‘jonge’ kleiafzettingen.
Stel je nu eens voor dat de huidige polders meters lager zouden liggen, dan stak de Wal er nog prominenter boven uit. Daarnaast zijn er allerlei happen en putten geslagen in de Wal. Meestal zijn dit stukken die zijn afgegraven voor de steenbakkerij of het ophogen van wegen en percelen. Als je van de Aanwas bij Ossendrecht naar Calfven fietst, heb je aan je rechterkant nog een echt stuk steilrand naast je. In de bocht springt diezelfde rand ineens naar achter. Weinig mensen zullen weten dat hier de piramide van Ossendrecht lag. Pardon? Ja, inderdaad ik kan me je verbazing voorstellen. Toch lag hier een in de 17e eeuw gebouwde piramide als onderdeel van het landgoed waar nu de berghoeve nog van resteert.
De ‘Hooge hoeve’ was een verblijfplaats van de familie van Aerssen, een niet onverdienstelijk geslacht uit de hoogtijdagen van de Republiek. Jarenlang waren zij heer van de heerlijkheid Ossendrecht. Om hun hoeve op te leuken liet de familie een sterrenbos aanleggen, het huis aan de overkant van de weg heet nog steeds zo, én rond 1650 dus een piramide. Dit was een drie-laags grondlichaam van totaal 17 meter hoog met bovenop een uitkijkpunt. In die tijd kon men bij goed weer tot diep in Zeeland kijken en misschien zelfs wel tot Antwerpen, de BASF was er immers nog niet. Beeld je eens in wat een geweldig uitzicht dat moet zijn geweest. Tot zeker 1800 is de piramide nog op kaarten te vinden. Daarna worden er bomen op geplant, misschien zijn die gigantische eiken die er nu groeien dus al wel 200 jaar oud. Een deel van dezelfde hoeve is overigens in gebruik geweest als kloosterschool, de latere zuster Marie Adolphine zat er nog in de klas. Een historisch stukje steilrand nietwaar?
Dit was het weer!
Tot de volgende keer.
Met groet,
De Brabantse Veldganger