Weetjes van de Wal door de Brabantse Veldganger
Vliegen op de wal
Woeste grond, dat was het gebied achter Hoogerheide waar tegenwoordig de vliegbasis ligt. In het begin van de 20e eeuw lagen hier natte heidegebieden die zich maar lastig lieten omvormen naar landbouwgrond. Bij gebrek aan landbouwperspectief gokte men dan maar op aansluiting op het internationale vliegverkeer tussen Amsterdam, Brussel en Parijs.
De plek van de vliegbasis was al voor het vliegtuigentijdperk al wel ingericht voor gevleugeld verkeer. Hier lag namelijk een eendenkooi, dat leverde nog enigszins geld op. Maar de ontluikende burgerluchtvaart van de jaren ‘30 won het en de eendenkooi mocht opdoeken, geheel naar wens van de lokale eendenstand. Als eerbetoon aan de geschiedenis kreeg het primitieve vliegveld de naam ‘Vliegveld de Eendenkooy’ en om dezelfde reden heet het industrieterrein ook nog ‘de Kooi’. De zweefvliegclub nam hun intrek op de velden en jawel, in 1935 lande er daadwerkelijk een Fokker-toestel. Maar echt populair werd het vliegveld niet en, misschien wel daardoor, was de infrastructuur ook niet denderend. In de chaos van de start van de Tweede Wereldoorlog was men echter niet zo kritisch en dus eigende het Nederlandse leger zich het vliegveld toe. Al redelijk snel vroeg binnen-stampend Duitsland ‘vriendelijk’ de overdracht aan, waarna zij er een serieus militair vliegveld van maakte met allerlei bunkers (vandaar de Bunkerbaan), luchtafweergeschut en een heleboel Messerschmitt’s. Jarenlang breidde Flugplatz, ook wel Fliegerhorst, Woensdrecht zich uit.
Na een kleine plundering door de Woensdrechtse bevolking tijdens Dolle Dinsdag op 5 september 1944 en een laatste oprisping van de Duitsers, namen de geallieerden het vliegveld in gebruik. Messerschmitt’s wisselden met de roemruchte Britse Spitfires. Waarna het vanaf 1946 dan eindelijk weer terugviel in handen van het Nederlandse leger. In de jaren ’80 werd de vliegbasis plots wereldnieuws tijdens protesten tegen kruisrakketen, naast Amerikanen kwamen toen vooral demonstranten op de Wal af. Samen met de Wilhelminakazerne is de vliegbasis inmiddels de meest wezenlijke militaire voorziening die zijn impact heeft op de regio. Al is die eerste al jarenlang ‘in ruste’. Het is de al wat oudere inwoner niets vreemd om militaire patrouilles te zien passeren, Chinooks te zien vliegen of PC-7 oefenvliegtuigjes te horen snorren. In het huidige wereldbeeld zal dat niet afnemen, helaas.
Dit was het weer!
Tot de volgende keer.
Met groet,
De Brabantse Veldganger