Nel en Jef Akkermans-Schouw delen al 65 jaar lief en leed
OUD GASTEL - Locoburgemeester én neef Patrick Schouw kwam vorige week het echtpaar Jef Akkermans (89) en Nel Schouw (85) van harte feliciteren met hun briljanten huwelijk. Onder het genot van een hapje en drankje kwamen veel (jeugd)herinneringen en gebeurtenissen van vroeger naar boven. “Als klein manneke woonde ik aan de overkant en kwam vaak bij mijn oom en tante. Erg bijzonder om ze dan op deze dag in deze functie te mogen feliciteren”, zegt hij.
DOOR JOHAN WAGENMAKERS
Beide echtelieden zijn geboren en getogen in Oud Gastel; het dorp dat ze een leven lang trouw gebleven zijn. Toch had het niet veel gescheeld of ze waren begin jaren zestig naar Australië geëmigreerd. “Omdat we daar naartoe zouden gaan zijn we op 14 maart 1961, één dag na mijn verjaardag, voor de wet getrouwd”, vertelt Nel. “Mijn broer zat daar al en zei dat alles daar beter was. We hadden alles al geregeld en waren ‘goedgekeurd’, toen hij meldde dat we toch maar weg moesten blijven”, verklaart Jef. Omdat er woningnood heerste, moesten ze hals over kop in eigen dorp onderdak zien te regelen. Uiteindelijk konden ze in de moestuin van het ouderlijk huis van Jef een houten woning bouwen, die ze jaren later omsteend en uitgebreid hebben en waar ze vandaag de dag nog steeds met veel plezier wonen. “In november konden we pas voor de kerk trouwen en al die maanden sliepen we - ondanks dat we officieel getrouwd waren - apart thuis”, verzucht Nel. “Ja, zo ging dat in die tijd en een groot deel van mijn loon moest ik ook afstaan.”
Dansles
Nel komt van de Rijpersweg uit een gezin met 12 kinderen, waarvan 2 vroegtijdig gestorven zijn. “Op mijn veertiende zijn we verhuisd naar het Bremswegje en kwamen we vlakbij Jef te wonen.” Bij Jef thuis waren 7 kinderen, waarvan een op jonge leeftijd is gestorven. Nel was bevriend met een zus van Jef en kwam daar regelmatig over de vloer. “Bij ons thuis kregen ze dansles. Een paar jaar later kregen we pas verkering. Ik moest eerst in dienst”, zegt Jef. “Ik vond hem wel aantrekkelijk in zijn groene dienstpak. Hij kon ook goed dansen. Dat deden we omstebeurt bij Zaal Geerts of Zaal Slootmans”, vult Nel aan.
Chocolade
Voor zijn dienstplicht werkte Jef als bakkersknecht bij Van Sprundel. “Daarna aan de haven in Rotterdam, bij loonbedrijf Bart Ossenblok en mijn laatste baas was Rijkswaterstaat.” Als loonrijder was hij allround. Hij kon rijden met alles waar wielen aanzaten. Als de beste manoeuvreerde hij met de combine, maar als kraanmachinist verstond hij ook zijn vak. Nel werkte voor haar trouwen bij koekfabriek Baartmans in Roosendaal. “Voornamelijk koekjes inpakken. Die mochten we ook proeven, maar van de chocolade moesten we afblijven, haha.”
Vakanties
Uit het huwelijk van Jef en Nel zijn twee kinderen en drie kleinkinderen voortgekomen. “En sinds 2 maart hebben we een eerste achterkleinkind gekregen”, klinkt het trots. Tijd voor hobby’s was er niet of nauwelijks. Nel hield het gezin draaiende en Jef maakte lange werkdagen. Wel besteedde hij zijn schaarse vrije tijd aan tuinieren. “Dat deed ik erg graag.” Vakanties gingen meestal naar het buitenland. Met de kinderen zijn ze begonnen met een zespersoons-tent. De tent bonden ze bovenop de auto en rijden maar. Een Alpenkreuzer verving de tent en die werd weer ingewisseld voor een luxe caravan. “Italië was ons favoriete vakantieland. Daar zijn we wel tien keer geweest, maar altijd wel op verschillende plekken. Daar bij het Comomeer is het zo mooi. De laatste jaren reden we niet verder meer dan naar Luxemburg.” Jef is nog eenmaal op bezoek geweest bij zijn broer in Australië.
Vrijdagochtend
Veel verhalen en anekdotes over ‘de goeie ouwe tijd’ gaan over tafel. Dat men zuinig was en veel spullen hergebruikte, vaak voor doeleinden waar ze oorspronkelijk niet voor bedoeld waren. “We leefden toen, soms noodgedwongen, al erg duurzaam”, menen ze. Goede herinneringen hebben ze aan de vrijdagochtenden, wanneer de familie bij hun koffie kwam drinken. “Heel de keuken zat vol met mensen. Oma werd opgehaald en meegebracht. Een gezellige tijd was dat.”
Geheim
Het geheim van een goed huwelijk is volgens beiden dat je ieder zijn eigen plan moet laten trekken. "Gewoon dikwijls ja zeggen en soms net doen alsof je het niet hoort”, lacht Jef. Er komt geen groot feest, maar wel een gezellig samenzijn met het eigen gezin en naaste familieleden. "Er zijn er al zoveel overleden.” Van de kinderen en kleinkinderen hebben ze als huwelijksgeschenk twee magnoliabomen gehad, die een mooi plekje in de tuin krijgen.[n]