Huwelijk van Rien van Son en Nelly de Ridder is diamant
OUDENBOSCH - Op 18 april 1966 zijn Rien van Son (81) en Nelly de Ridder (81) in de toenmalige gemeente Hooge-en Lage Zwaluwe met elkaar voor de wet getrouwd. Door omstandigheden werd het huwelijk pas in november 1967, anderhalf jaar later, kerkelijk ingezegend. Het huwelijk heeft twee kinderen en twee kleinkinderen voortgebracht. De nog steeds vitale en geheel zelfstandige wonende diamanten echtelieden werden door locoburgemeester Patrick Schouw met een bezoek vereerd. Het was een gezellig samenzijn.
DOOR JOHAN WAGENMAKERS
De ontvangst van het bezoek door het echtpaar vergezeld van zoon, dochter en schoondochter is meer dan hartelijk. De glazen staan op tafel, de champagnefles wordt ontkurkt en er wordt eerst een toost uitgebracht. Een bruidstaart, voorzien van een trouwfoto van destijds, wordt aangesneden. “Moeder houdt van slagroomtaart en vader van kersenvlaai, dus we hebben dat gecombineerd”, lacht dochter Odette hierbij. De woonkamer is versierd met talrijke vlaggetjes met daarop aan beide zijden foto’s van het bruidspaar van de afgelopen 60 jaar.
Hoewel de familie van Nelly uit Moerdijk komt, is zij de enige van zeven kinderen die in Oud Gastel geboren is. “Aan het einde van de oorlog moest mijn vader bakken voor de Duitsers. Mijn hoogzwangere moeder werd daarop geëvacueerd naar Oud Gastel. We werden ondergebracht bij de familie Timmermans op het Moleneind. Daar ben ik op kerstavond 1944, als tweede in de lijn, geboren”, verklaart ze. Rien is een échte Oudenbosschenaar. “Ik kom van de Bosschendijk. Mijn vader was schoenmaker en we woonden in een klein huisje naast het café waarin Theo de Jong als laatste gezeten heeft.” Ze hebben elkaar leren kennen op de dansvloer bij Uijtdewilligen aan de Zandeweg. “Uijtdewilligen zei tijdens de dansles tegen de jongens dat we iemand uit moesten zoeken. Ik vond haar wel een mooi meisje.” Nadat hij het gehele jaar met haar gedanst had, vroeg Rien haar mee naar een eindbal. “Ze zei tegen mij dat ze dat van thuis niet mocht, waarop ik op mijn brommertje naar Moerdijk ben gereden om zelf aan haar ouders toestemming te vragen. Toen bleek dat ze het helemaal niet gevraagd had en zelf niet wilde”, weet hij nog goed. “We zagen elkaar om de twee of drie weken, moesten allebei studeren en daarom zag ik het nog niet zitten”, vult Nelly aan. Toch kregen ze verkering, maar duurde het even voor ze volgens Rien een gezin konden stichten. “In die jaren was er ook woningnood en was er moeilijk aan een huis te komen. Uiteindelijk kwamen ze in aanmerking voor een van de twaalf nieuw te bouwen huizen aan ’t Groene Woud. “Eerst moest ik het financieel rond zien te krijgen, want op dat moment had ik nog geen werk en geen inkomen.” Dat lukte, maar dan moest er wel eerst getrouwd worden. Ruim anderhalf jaar later werd het huis opgeleverd en kon er voor de kerk getrouwd worden. In die tussentijd woonden ze beiden nog gewoon thuis. “Mijn schoonmoeder zei: Je bent dan wel getrouwd voor de wet, maar dat geldt niet voor het bed”, lacht Rien daarbij hartelijk.
Koffertje
Nelly heeft een opleiding tot coupeuse bij ‘de Nonnen’ in Moerdijk gevolgd. “Voor zowat de hele familie heeft ze alle trouwjaponnen gemaakt”, merkt Rien op. Rien heeft HTS Werktuigbouwkunde gedaan. “Ik mag mezelf ingenieur noemen. Ik was zeker niet de beste leerling, maar was het meest gefocust en streefde altijd naar een tien.” Het harde werken werd beloond want op 20-jarige leeftijd is hij met lof geslaagd. Via de tekenkamer van eerst Backer en Rueb en later Byron Jackson heeft Rien een zeer gevarieerde en kleurrijke carrière achter de rug waar hij uitgebreid en voorzien van de nodige anekdotes over verhaald. Zo was hij onder meer mede-eigenaar en directeur bij bedrijven in pompen en verwarmingssystemen. Hij heeft vele internationale reizen gemaakt. “Zijn koffertje stond altijd klaar voor de volgende reis”, zegt Nelly. “Zij heeft mij altijd honderd procent gesteund. Ik mocht doen wat ik altijd gedaan heb.” In 1997 is Rien zijn eigen bedrijf gestart. “Maritec, een toeleverancier in de kunststofindustrie. Daar heb ik tot mijn 75e gewerkt, nu heeft mijn zoon Mark het overgenomen.”
In de vakanties gingen ze vooral met de caravan op pad. “Met de kinderen naar Zuid-Frankrijk en naar mate we ouder werden steeds dichterbij. De laatste jaren vooral in Limburg.” Twee dingen waren belangrijk: een goede wijn- én fietsstreek. Rien is geridderd voor onder meer zijn lidmaatschap en voorzitterschap van het Oudenbosch’ Mannenkoor. “Het gaat mij echt aan het hart dat ze gestopt zijn.” Na enig nadenken weet Nelly het geheim van hun geslaagde huwelijk: “Naar elkaar luisteren. Oprecht en eerlijk zijn en praten met elkaar als het nodig is.”[n]