Inclusief spelen de norm
in iedere kern
HALDERBERGE - “Zorg nu dat je geen wethouder Speeltuinen wordt, waarschuwden ze mij toen ik net begon, maar ik heb het omarmd.” Aan het enthousiasme van wethouder Sharona van Ham ligt het niet, maar bij de vertrekkende wethouder klinkt tussen de regels door ook weemoed. Want in haar termijn als wethouder heeft Van Ham zich hard gemaakt voor veel zaken op het gebied van gezondheid, sportbeleid en sportaccommodaties, maar ook participatie. “Dat komt allemaal heel duidelijk samen in het speelbeleid. Speeltuinen en speelbeleid zijn gewoon heel belangrijk. Het is het begin van alles. Wil je namelijk een leefomgeving veranderen of bijvoorbeeld obesitas onder jeugd aanpakken? Dat begint allemaal bij speeltuinen”, onderbouwt ze haar enthousiasme.
DOOR WIES VAN ERP
Samen met beleidsmedewerker Jeanita Embregts vormt Van Ham de drijvende kracht achter het speelbeleid in de gemeente Halderberge. Het belangrijkste uitgangspunt is een Samenspeelplek: een inclusieve speeltuin waar ook jeugd met een beperking veilig kan spelen, in iedere dorpskern. En dat is gelukt, want of ze staan er al, of ze worden op dit moment gebouwd, of - zoals in Stampersgat - zijn de materialen besteld en wordt ook hier een samenspeelplek gerealiseerd, zodra deze geleverd zijn.
Op uitnodiging van Embregts en Van Ham maken we een rondje langs de speeltuinen in de verschillende kernen. De eerste stop is De Wezemaal in Hoeven, aan de Hertog Janlaan. “We kunnen hier niet anders dan ook de Samenstichting benoemen, want mede dankzij hun inzet is deze speeltuin er gekomen”, vertelt Van Ham. Vervolgens legt Embregts uit hoe het ontwerp van de speeltuin tot stand is gekomen.
Aan kinderen is gevraagd om hun wildste ideeën te tekenen, en daar is vervolgens een ontwerpbureau mee aan de slag gegaan. Daarna is het ontwerp met de omwonenden besproken. “Het was een droomontwerp waarbij we nergens rekening mee hielden. Het gesprek leverde veel waardevolle tips op, waardoor het ontwerp enorm is aangepast”, licht Embregts toe. Vervolgens stond het ontwerp vast en kon de realisatie beginnen. Maar ook daarna werden kinderen uit de buurt uitgenodigd om te testen. Zo testte een jongetje in een rolstoel de speciale verharde heuveltjes.
Dit soort projecten duren soms meerdere jaren en omdat er aan meerdere locaties tegelijk gewerkt wordt, ontstond er automatisch een vaste werkwijze. In welke dorpskern het ook was: kinderen werd gevraagd naar hun wensen en ook de buurt werd ingeschakeld om input te leveren. Zo dacht de leerlingenraad van de Bukehof in Oudenbosch actief mee over de speeltoestellen op hun schoolplein en was hun wens om meer groen toe te voegen. “Deze meivakantie hebben ouders nog geholpen tegels te wippen, zodat daar straks groen aangeplant kan worden. En ook in het onderhoud krijgen ouders straks een actieve rol”, vertelt een bevlogen schooldirecteur Berry Koevoets van de Bukehof.
Joekel
Even verderop wordt momenteel nog hard gewerkt aan de samenspeelplek bij De Brink. “Dit is echt een joekel, hè”, flapt Van Ham eruit wanneer ze het pad van de speeltuin op loopt. En daar heeft ze gelijk in, want langs de Beukenlaan wordt een skatebaan afgewisseld met een freerunningparcours, een zandtafel, (inclusieve) schommels en nog meer speeltoestellen. Alles staat klaar voor de opening, die in juni gepland staat. “We wachten nog op de definitieve keuringen en dan kunnen de hekken worden weggehaald”, vertelt Van Ham terwijl ze rondkijkt.
In Bosschenhoofd werd de eerste samenspeelplek geopend en zodra in Stampersgat wordt begonnen, heeft iedere dorpskern er straks minimaal één. Door slim om te gaan met subsidies, onder andere van Jantje Beton, maar ook door het speelbeleid nadrukkelijk op te nemen in de begroting en inwoners actief te betrekken, wil de gemeente de komende jaren structureel de zeventig speeltuinen in de gemeente blijven onderhouden. Hier heeft de gemeente ook speciaal iemand voor aangesteld.
Ook in Oud Gastel zijn op meerdere plekken speeltuinen aangepakt, zoals bij de basisschool, maar ook kleinere speeltuinen, zoals die aan de Meireweikes, zijn voorzien van nieuwe, inclusieve toestellen. Het is de laatste stop langs de speeltuinen en een met speciale herinneringen voor wethouder Van Ham. "Even verderop speelde ik vroeger in de bosjes. Ik was de roze Power Ranger. En ik voetbalde natuurlijk veel in de wijk”, herinnert Van Ham zich haar jeugdjaren.[n]
