Jachtseizoen: spanning, sirenes en grote glimlachen
BOSSCHENHOOFD - Op woensdag 20 mei veranderde Bosschenhoofd aan de westzijde van de Pastoor van Breugelstraat in één groot speelveld. Rond 13.30 uur verzamelden zo’n 60 à 70 kinderen zich in het Jeugdhonk, waar de spanning voelbaar was nog vóór de uitleg begon. Boa’s, politieagenten, medewerkers van Halderberge Beweegt en Jeugdwerk Halderberge stonden klaar - niet om te handhaven, maar om te jagen. Het Jachtseizoen kon beginnen.
Na de speluitleg stormden de teams naar buiten. De straat werd een decor van sluiproutes, sprintjes en gefluisterde strategieën. Kinderen doken achter heggen, verscholen zich achter geparkeerde auto’s of lagen plat in het gras, wachtend op het perfecte moment om weer tevoorschijn te komen. Soms zag je alleen een paar ogen boven een struik uitsteken, dan weer een groepje dat giechelend achter een schutting wegdook.
Achtervolgingen, sirenes en fietsen
De boa’s en agenten namen hun rol bloedserieus, maar met een brede glimlach. Af en toe klonk er een korte sirene, gevolgd door een groep kinderen die gillend alle kanten op stoof. Een politieauto reed stapvoets door de straat, speurend naar verdachten die zich nét iets te zichtbaar maakten.
Elders trapten agenten op dienstfietsen stevig door om een team in te halen dat dacht veilig te zijn. Soms ontstonden er hilarische mini-achtervolgingen: een agent die een sprint inzet, een kind dat zigzaggend probeert te ontsnappen en een teamgenoot die vanaf de stoep roept: “Links! Nee rechts! Nee… rennen!”
Stempelstress
Wie getikt werd, kreeg minpunten op de spelkaart en dat zorgde voor fanatieke gezichten. Maar bij de stempelposten viel weer eer te behalen. Daar zag je kinderen op het nippertje binnenkomen, buiten adem maar triomfantelijk, terwijl een medewerker een nieuwe stempel zette. Sommige teams speelden het slim: eerst verstoppen, dan in één keer een sprint naar de post. Andere teams gingen juist voor lef: midden door het speelgebied, risico nemen, en hopen dat de agenten net even de andere kant op keken.
Een onvergetelijke middag
Rond 15.30 uur klonk het eindsignaal. De spanning maakte plaats voor trots, opluchting en vooral heel veel plezier. De beste teams kregen een beker, maar eigenlijk voelde iedereen zich winnaar. En zoals het hoort in Bosschenhoofd: fris en friet voor alle deelnemers. De kinderen zaten nog na te praten over hun beste verstopplek, die ene ontsnapping of dat moment waarop ze nét op tijd bij de stempelpost waren. Gezelligheid en vreugde in de tuin van het dorpshuis.
Samen sterk
Wat deze middag bijzonder maakte, was niet alleen het spel. Het was de manier waarop kinderen, boa's, politie en jeugdwerkers elkaar ontmoetten: speels, positief en met wederzijds respect. Een middag waarin uniformen geen afstand creëerden, maar juist verbinding. Een dag om niet snel te vergeten voor de kinderen én voor alle medewerkers die met zichtbaar plezier meededen.[n]
