'Het zorgen voor een ander heeft er bij mij altijd al ingezeten'
OUDENBOSCH - Vrijdag 24 april zijn in totaal acht personen uit onze gemeente verrast met een Koninklijke Onderscheiding. We zetten de gedecoreerden graag nog even in het zonnetje. Als tweede Lien van As-Bosters (79) uit Oudenbosch. Door haar vrijwilligerswerk bij het Zellebergenkwartier en het Oostkwartier is zij een onmisbare schakel in de informele zorg en is zij benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.
DOOR JOHAN WAGENMAKERS
Lien is in Steenbergen geboren en door haar huwelijk met Oudenbosschenaar Jack van As, 57 jaar geleden in het koepelstadje terechtgekomen. Zij hebben samen twee zoons en zijn de trotse grootouders van drie kleinkinderen. Ze heeft vroeger de huishoudschool gedaan. "Ik moest naar de mulo, maar dat wilde ik niet. Op de huishoudschool leerde ik veel meer", merkt ze op. "Acht jaar heb ik bij de V&D in Bergen op Zoom gewerkt. Toen de kinderen naar de grote school gingen, ben ik een dame gaan verzorgen en deed daar het huishouden. Toen zij overleed deed ik het daarna voor haar man. Zo heb ik veel meer mensen verzorgd. Ook mijn moeder. Een jaar lang fietste ik vanuit Oudenbosch naar Steenbergen. Als ik dan kwam, werd ze altijd rustig. Dat verzorgende heeft er bij mij altijd ingezeten."
Géén vragen stellen
"Normaal verzorg ik op vrijdag op het Oostkwartier altijd het ontbijt. Dat is bij mij vast tarief." Uitgerekend op de dag van de lintjesregen hoefde ze niet te komen. "Het norovirus was uitgebroken en Oostkwartier zat op slot. Mijn broer Bertus belde om half negen op. Hij kwam mij ophalen want hij had een verrassing voor me en ik mocht géén vragen stellen. We reden toch naar het Oostkwartier en daar aangekomen dacht ik: wat gebeurt mij nou? Vrijwilligers, familie en bekenden stonden allemaal in de gang. Er was een fotograaf en de burgemeester liep rond. Nou weet ik het echt niet meer, dacht ik. Het bleek om een lintje voor mij te gaan. Ik trok bleek weg, maar met behulp van de burgemeester, een ontzettend aardige man, herstelde ik me snel", vertelt ze op enthousiaste wijze.
Erkenning
"Op dat moment hoefde het voor mij echt niet. Maar nu ben ik dankbaar dat ze het voor mij geregeld hebben en blij met deze erkentelijkheid. ‘Gewoon dát! Je hebt het écht verdiend’, zeiden ze." De woorden van burgemeester Mulder tijdens de uitreiking lieten aan duidelijkheid niets te wensen over: "Zij heeft een luisterend oor voor wie dit nodig heeft. Wanneer er een hulpvraag is, is zij altijd bereid om mee te denken. De cliënt heeft voor haar de hoogste prioriteit. De manier waarop ze haar vrijwilligersfunctie vervult, is een voorbeeld van hoe de samenwerking met informele zorg eruit zou mogen zien in de ouderenzorg."
Fijn werk
Als vrijwilliger is ze al meer dan 25 jaar erg actief bij de Zellebergen. Ze laat een klein krantenknipseltje zien, wat ze altijd bewaard heeft. "Dat is een oproep uit 1999 voor vrijwilligers waar ik destijds op gereageerd heb. Mijn moeder was overleden en ik wilde graag iets in de buurt doen." Haar eerste cliënt had de ziekte van Korsakov. "Elke maandag ben ik met die man gaan lopen. Hij genoot en ik ook. Het is zo’n fijn werk. Hoe kan het bestaan?" Over bijna 26 jaar vrijwilligerswerk bij het Oostkwartier kan ze vele verhalen vertellen. "Het is niet voor te stellen hoe leuk dat is. We gaan met de mensen wandelen, zwemmen of spelletjes doen. Vaak is het één-op-één. Je stopt er tijd en energie in, maar je krijgt er veel voor terug."
Actief
Lien is ondanks haar leeftijd nog behoorlijk actief. "Ik ben blij met wat mij gegeven is." Ze zwemt, fietst, haakt, breit en leest. Televisie kijkt ze nauwelijks. "Daar heb ik geen tijd voor", lacht ze. "Ik ben blij dat ik van mijn man de gelegenheid heb gekregen om dit werk te doen. Sociale contacten zijn zo belangrijk."
Oproep
Graag wil ze tot slot een oproep doen voor meer vrijwilligers. "Vooral voor de één-op-één begeleiding zijn veel meer vrijwilligers nodig. Je kunt er de mensen zó blij mee maken." Van stoppen is nog geen sprake. "Zolang het kan, blijf ik dit doen."[n]