‘Mij thuis zien te houden was nog niet zo makkelijk’
ETTEN-LEUR – De 67-jarige Nellie Slooter had nooit gedacht dat ze een koninklijke onderscheiding zou krijgen. Het duurde dan ook eventjes voordat tot haar doordrong dat de burgemeester en vele anderen daarom voor haar deur stonden. Zowel zij als haar partner Kees van Bragt wisten al die tijd van niets. “Mensen hebben echt lang hun mond gehouden, ongelofelijk.”
DOOR MARLOES NIJLAND
Voor de overhandiging van het lintje komt de burgemeester bij mensen thuis. “Dat was bij mij nog niet zo makkelijk,” lacht Nellie. Ze is in Etten-Leur veel op pad voor haar geliefde 'SamenSoepen en Vlaflippen'. “Mijn dochter kwam ermee dat ze bij ons lunch zou maken. Zij zou zich verstoppen als mijn andere dochter aan zou bellen. Ik zocht daar niet zoveel achter. Zelfs toen ik de burgemeester zag, had ik nog geen idee wat ze kwam doen. Totdat ik vriendinnen zag staan. Ergens begon er een lichtje te branden.” Na het opspelden van het lintje genoot Nellie met ruim dertig man in de grote achtertuin van een soepbuffet.
De meeste mensen kennen Nellie van haar initiatief SamenSoepen. Toch was dat niet het enige waarvoor ze het koninklijke lintje kreeg. “Ik ben in het verleden voorzitter geweest van de Appelkring, een ruilhandel voor klusjes. Jij lapt bij mij de ramen, ik tuinier voor jou, zulke dingen. Maar het mooiste is wel dat de man van mijn kinderen, mijn ex-partner, had opgeschreven wat ik daarvoor nog in Alblasserdam aan vrijwilligerswerk had gedaan. Dat vind ik zo bijzonder. Veel was ik alweer vergeten!”
Ze begon vier jaar geleden met SamenSoepen. “Dat was in coronatijd. Hoe kan ik straks mensen verbinden, ging er door mijn hoofd. Ik ging googelen en stuitte op SamenSoepen landelijk. Als dat toch in elke wijk hier zou bestaan, hoe mooi? Daarna dacht ik: laat ik met één locatie beginnen. Ik zette een advertentie voor vrijwilligers in het blad van wat toen nog KBO heette. Ik had nog niets, niet eens een locatie. Maar de één na de ander belde me vanwege de advertentie op. Of ik dit in De Linde wilde doen? Of ik soepkommen wilde hebben? Een man doneerde na een telefoontje een pan om soep in te vervoeren, voor als ik vooraf bijvoorbeeld erwtensoep maakte. Alles liep meteen. Ik kreeg vrijwilligers, gasten, materiaal en een startbedrag dankzij The Lions en Thebe Extra. Inmiddels is SamenSoepen uitgegroeid tot een maandelijkse activiteit op zeven locaties. Er zijn ruim 50 vrijwilligers en op elke locatie 30 tot 60 gasten. Ook de burgemeester heeft een keer bij ons gegeten. Later heb ik er Vlaflippen aan toegevoegd, als toetje voor na de soep met brood en kruidenboter. Een volwaardige maaltijd.”
Met haar initiatief, en inmiddels stichting, brengt Nellie verbinding in Etten-Leur. “Ik houd niet van doelgroepen. SamenSoepen is voor iedereen. Daardoor heb je elke keer een gemêleerd gezelschap. En altijd blije gezichten! Ik houd ervan,” vertelt Nellie enthousiast en stralend. “De vrijwilligers koken samen met wie wil, maar ook de tafel dekken en afwas wordt gedaan met gasten. Later is er door vrijwilligers zelfs tafelversiering bijgekomen. Geweldig toch? Mensen komen om verschillende redenen, zoals dat ze lekker niet willen koken, een ander praatje willen of ander eten. Soms komen ze alleen, soms met een partner, familielid of vriend. De reden maakt me niet uit, als je je maar vooraf aanmeldt. Dat is nodig voor de inkoop.”
Haar werk houdt nooit op, maar dat vindt ze niet erg. “Ik heb een beetje moeite met loslaten,” zegt ze met een knipoog. “Maar ik heb geweldige vrijwilligers en donateurs. We doen dit écht samen. Ik vind het zo leuk dat er een aantal vrijwilligers uit andere landen zijn. We hebben hierdoor ook buitenlandse soepen op het menu. De diversiteit maakt SamenSoepen leuk voor iedereen. En ik hoop een achtste locatie toe te voegen. Ja, plannen zijn er genoeg!”[n]